In het Palais de Tokyo in Parijs presenteert Benoît Piéron de tentoonstelling Vernis à Ombres van 3 april tot 13 september 2026. Ontworpen voor de ruimtes van het centrum voor hedendaagse kunst, brengt de expositie een route bij elkaar met sculpturen, installaties en participatieve omgevingen rondom zorg, afwachting en kwetsbaarheid. Gegrondvest op de persoonlijke ervaring van de kunstenaar, gekenmerkt door lange verblijven in ziekenhuizen, zoekt de tentoonstelling in de medische en hospitalitaire wereld naar een tere interpretatie, door andere representaties van de ruimten, lichamen en gevoelens die daarbij horen. Zo transformeert ze beelden en situaties die vaak aan dwang zijn gelinkt in een geheel dat meer contemplatief is, waar het lichaam, de tijd en de verbeelding een centrale rol innemen.
De tentoonstelling plaatst vormen en materialen uit de ziekenhuisomgeving centraal, met een bewust ambivalente aanpak. Het utilitaire en functionele ontwerp zoekt de dialoog met pastelkleuren, textieltexturen en zachte volumes. Zwaailichten worden omgevormd tot staande lampen/leeslampjes, terwijl een ondoorzichtige wachtzaal verandert in een theater van seksueel leven en seksualiteit. Het geheel schept een sfeer die balanceert tussen klinische neutraliteit en een beheerste zintuiglijke evocatie.
Enkele installaties berusten op subtiele dispositieven die spelen met licht en geluid. Stralen licht die door een deur filteren, suggereren een ontoegankelijke ruimte, vergezeld van een minimale geluidssamenstelling. Het geluid van een aspirine die oplost, wordt een versterkt akoestisch motief, dat zowel aan een chemisch fenomeen als aan een abstract geluidslandschap doet denken.
Het begrip kwetsbaarheid loopt door het hele project, niet als uitzondering maar als een breed gedeelde voorwaarde. Het werk van Benoît Piéron behandelt de kwetsbaarheid van lichamen, identiteiten en psychische toestanden, terwijl het verbanden legt met bredere ecologische vraagstukken. De planten die in de tentoonstelling aanwezig zijn, zowel decoratief als potentieel toxisch, illustreren deze voortdurende spanning tussen zorg en gevaar, bruikbaarheid en kwetsbaarheid. Oók wordt de kwestie van de interseksualiteit van de kunstenaar opgeworpen, die hij pas laat ontdekte, "betekent dat iemand geboren is met seksuele en hormonale kenmerken die niet overeenkomen met de standaarddefinities van vrouwelijke en mannelijke lichamen".
Voor deze tentoonstelling in het Palais de Tokyo ontwikkelt de kunstenaar een unieke productie, die in directe dialoog staat met de architectuur, de volumes en het licht van de locatie. De ruimte wordt zo onderdeel van het werk zelf, wat de perceptie van instabiliteit die door het hele project waait versterkt. Deze instabiliteit wordt niet gezien als iets negatiefs, maar als een fundamenteel element dat gerelateerd is aan sociale statuten, levenstrajecten en fysieke of mentale transformaties.
In de Palais de Tokyo biedt de tentoonstelling een afstandelijke en bedachtzame kijk op thema’s die zelden op deze manier worden behandeld binnen de hedendaagse kunst. Door een combinatie van intieme ervaringen, plastische installaties en reflectie op de bestaansvoorwaarden creëert het project een ruimte voor verbeelding. Hier dient de verbeelding als een instrument voor verplaatsing en aanpassing, waardoor de bezoeker de vrijheid krijgt om de werken op een persoonlijke en veranderlijke manier te interpreteren.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Datums en tijdschema's
Van 3 april 2026 Bij 13 september 2026
Plaats
Paleis van Tokio
13, avenue du président Wilson
75116 Paris 16
Toegang
Metro lijn 9 "Iéna" of "Alma-Marceau" station
prijzen
Tarif réduit : €9
Plein tarif : €13
Officiële site
palaisdetokyo.com
Meer informatie
Markdown
Geopend elke dag van 12.00 tot 22.00, behalve op dinsdag.
