Joseph Grigely in het Palais de Tokyo: een tentoonstelling over culturele toegankelijkheid - onze foto's

Het Palais de Tokyo in Parijs presenteert Nous en sommes là – This is where we are, een tentoonstelling van Joseph Grigely die loopt van 3 april tot 13 september 2026. De dove kunstenaar Joseph Grigely benut een deel van het museum dat moeilijk toegankelijk is om de architectonische toegankelijkheid binnen culturele instellingen onder de loep te nemen. Via visuele werken en een publicatie in risografie laat hij zien hoe ruimtes zijn ontworpen en hoe ze in werkelijkheid door het publiek worden doorlopen.

Het Palais de Tokyo in Parijs presenteert Nous en sommes là – This is where we are, een tentoonstelling van Joseph Grigely die te zien is van 3 april tot 13 september 2026. De Amerikaanse kunstenaar is vanaf zijn jeugd doof en onderzoekt in deze tentoonstelling de toegankelijkheid van culturele locaties vanuit een deel van het museum dat moeilijk bereikbaar is. Met deze installatie laat hij zien hoe architectuur een deel van het publiek kan verwelkomen, belemmeren of uitsluiten. Tussen plastische werken en een risografische publicatie biedt de tentoonstelling zo een concrete reflectie op hoe ruimtes worden bedacht en ervaren.

Op een plek waar het verkeer niet vanzelfsprekend is, Joseph Grigely verandert hij de ervaring van de bezoeker in een soort rollenspel. Hij onderzoekt de mogelijkheid om een kunstlocatie te betreden wanneer deze op een exclusieve manier is opgebouwd. Het project belicht het bestaan van verschillende routes, soms onzichtbaar, vaak verplicht, die bepaalde mensen extra inspanning kosten om hetzelfde ruimte te bereiken. Als antwoord ontwikkelt de kunstenaar wat hij een "toegangsprothese" noemt – een zowel conceptueel instrument als een concrete voorstel – ontworpen als een hulpmiddel voor dialoog tussen lichaam en architectuur.

Een kritisch project over toegangsnormen

De installatie beperkt zich niet tot het illustreren van een probleem. Ze moedigt een actieve reflectie aan over hoe culturele instellingen het publiek ontvangen, door hun huidige grenzen onder de loep te nemen. Joseph Grigely analyseert de geschiedenis van de bouwwerken en de hardnekkigheid van scheidingslogica’s, zelfs wanneer er inspanningen worden geleverd om de situatie te verbeteren. De titel van de tentoonstelling, Wij zijn er, geeft een momentopname weer zonder te veroordelen of te verzuchen, maar met de intentie een open en collectieve discussie te stimuleren.

Deze praktijk bouwt voort op meer dan dertig jaar onderzoek van Joseph Grigely. Hij onderzoekt hierin de thema’s van anderheid, taal en communicatie via diverse media. Zijn bekendste werk, Conversation Pieces, bestaat uit verzamellingen van handgeschreven briefjes die gebruikt werden voor communicatie met horende mensen. Deze dialoogfragmenten, artistiek herschikt, roepen vragen op over mondelinge communicatie, schriftelijke sporen en vormen van interactie. De tentoonstelling in Palais de Tokyo bouwt voort op deze thematiek door ze binnen een institutioneel kader te plaatsen.

Een benadering van toegankelijkheid als kunstvorm

Wat Joseph Grigely hier aanbiedt, gaat verder dan louter functionele aanpassing. Hij onderzoekt het idee dat toegankelijkheid kan worden gezien als een artistiek medium — gezien als een volwaardige vorm in de creatie van een kunstwerk. De installatie wordt dan een ruimte waar gevestigde regels botsten met de lichaamservaring, tussen architectonisch doel en praktische toepassing. Het werpt een reeks vragen op over de plek van ieder individu in de openbare ruimte en over de mechanismen die, bewust of onbewust, deze plek beperken.

Het publiek wordt zo niet alleen uitgenodigd om de tentoonstellingsruimte te bekijken, maar ook om de toegangsfactoren te onderzoeken. Deze aanpak is analytisch en zorgvuldig, zonder sentiment of simplificatie. Ze benadrukt dat ruimtelijke uitsluiting niet simpelweg het gevolg is van incidentele nalatigheden, maar voortkomt uit een onderliggende structurele indeling van plaatsen en praktijken, die moeilijk te veranderen is zonder een fundamentele herziening van de prioriteiten.

Een mooie gelegenheid om na te denken over de rol die iedereen kan spelen in culturele locaties, door een voorstel dat de spanning opzoekt tussen de architectuur en het dagelijks gebruik. Zin om een kijkje te nemen bij het Palais de Tokyo?

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.