Kleur scheppen: Spaanse barokbeeldhouwkunst maakt entree in het Louvre

Het Louvre presenteert een selectie van 23 Spaanse beeldhouwwerken uit de zeventiende eeuw, uitgeleend door het Museo Nacional de Escultura in Valladolid. De tentoonstelling "Kleur in de beeldhouwkunst" loopt in de Napoleonhal van 7 oktober 2026 tot 25 januari 2027.

Het Louvre-museum verwelkomt dit herfst een unieke tentoonstelling gewijd aan de Spaanse barokke beeldhouwkunst, getiteld "Sculptuur en kleur - Meesterwerken van het Museo Nacional de Escultura, Valladolid". Gepresenteerd in de Hall Napoléon, in het 1e arrondissement van Parijs, van 7 oktober 2026 tot 25 januari 2027, brengt ze 23 topstukken samen, allemaal uitgeleend door het Museo Nacional de Escultura de Valladolid, het Spaanse nationale museum voor beeldhouwkunst, als onderdeel van een exclusieve samenwerking.

Bijzonder kenmerk: deze tentoonstelling wordt gelijktijdig en in dezelfde ruimte gepresenteerd als de retrospectieve gewijd aan Francisco de Zurbarán, met een scenografie die in gezamenlijk overleg is ontworpen om de blikwisselingen tussen de twee disciplines te prikkelen. Twee exposities voor de prijs van één kaartje, en een zeldzaam artistiek gesprek dat dit najaar in Parijs niet mag ontbreken.

Wat is de Spaanse polychrome houten beeldhouwkunst uit de zeventiende eeuw?

In het hart van deze tentoonstelling staat een heel bijzondere kunst uit het Spaanse barok: de polychroom houten religieuze beeldhouwkunst. Deze verbluffend naturalisme uitstralende werken waren ontworpen om de spirituele emotie van de gelovigen op te roepen, en beelden heiligen, Christus aan het kruis en de Maagd met een anatomische precisie en een dramatische intensiteit die nauwelijks onderdoet voor de grootste schilderijen uit dezelfde periode. Schilderkunst en beeldhouwkunst vertonen dan ook nauwe banden, zoals blijkt uit het werk van kunstenaars als Alonso Cano, die beide disciplines gelijktijdig beoefenden. Juist dit dialoog maakt de tentoonstelling zichtbaar, door deze werken direct tegenover de doeken van Zurbarán, Velázquez of Murillo te plaatsen. Voor wie dit onderwerp verder wil verkennen, vindt u onze selectie van exposities schilderkunst die je niet mag missen in Parijs en Île-de-France.

Wat kun je zien in de tentoonstelling Sculpter la couleur in het Louvre?

Het middelpunt van de tentoonstelling is een volledig procesiebeeld van Gregorio Fernández, een monumentale groep van vijf levensechte en beschilderde figuren uit het begin van de zeventiende eeuw, gepresenteerd op mensenhoogte zodat bezoekers ze van dichtbij kunnen bekijken. Deze processiebeelden, bedoeld om gedragen te worden tijdens de processies van de Goede Week, zijn een specialiteit van Valladolid. Een dergelijk geheel in Parijs zien, in de Hall Napoléon, is echt een gebeurtenis.

Onder de overige belangrijke uitleenstukken, allemaal nog nooit gezien in Frankrijk, noemen we het Cristo de la Luz van Gregorio Fernández, een Christus aan het kruis op ware grootte met een verontrustend naturalisme, evenals het Saint Jean Baptiste, meesterwerk van Alonso Cano. Twee recente aanwinsten van het museum, spectaculair gerestaureerd, staan eveneens op het programma: de Vierge et l'Enfant avec saint Jean Baptiste van Luisa Roldán en de Immaculée Conception van Pedro de Mena (1680).

De route loopt langs meerdere thematische lijnen: het cultus van relikwieën en de rol van tussenkomstende heiligen, de geklede standbeelden, de uitbeelding van de lijdensweg van Christus en van de Maagd, devotie privé en de Onbevlekte Ontvangenis. Een manier om de praktijken rondom deze beeldhouwwerken te verkennen: hun materiaaliteit, regionale nuance en de persoonlijkheid van de grote beeldhouwers die actief waren in Castilië en Andalusië. Met name komt Luisa Roldán naar voren, een van de weinige vrouwelijke kunstenaars uit die periode die een carrière tot aan het Spaanse koninklijk hof bereikte, naast Gregorio Fernández, Alonso Cano, Juan de Mesa, José de Mora, Pedro de Mena, Pedro Roldán en José de Arce.

Waarom geldt het Museo Nacional de Escultura van Valladolid als een wereldwijde referentie?

Het Nationaal Museum voor Beeldhouwkunst van Valladolid bewaart een van de beste collecties van Europa en, zeker zo belangrijk, de grootste collectie polychroom houten beeldhouwkunst op het continent, met meer dan 3.000 stukken. Het werd in 1842 opgericht en is gevestigd in het voormalige College Saint-Grégoire, een historisch monument in Isabellijnse stijl, en draagt sinds 1933 zijn huidige naam. Dat dit museum bereid is 23 belangrijke stukken uit te lenen aan Parijs, waaronder enkele nooit eerder buiten Spanje getoond, onderstreept het belang van de samenwerking met het Louvre.

De tentoonstelling staat onder het curatorium van Valérie Carpentier-Vanhaverbeke, hoofdconservator van de afdeling Beeldhouwkunst van het Louvre, in samenwerking met Alejandro Nuevo Gómez, directeur van het Museo Nacional de Escultura. Ze richt zich zowel tot liefhebbers van barokke kunst als tot nieuwsgierigen die aangetrokken worden door een vorm van beeldhouwkunst die bij het grote Franse publiek nog vrij onbekend is. De toegang is inbegrepen in het standaardticket van het Louvre-museum, 22 € voor inwoners en ingezetenen van de Europese Economische Ruimte (32 € buiten de EER), gratis voor personen onder de 18 jaar en voor onder de 26 jaar inwoners of ingezetenen van de EER. Het museum is elke dag geopend behalve dinsdag. Aanrader om te reserveren op de officiële ticketverkoop.