In de 19e eeuw trok de wijk rond het Louvre niet enkel kunstliefhebbers en elegante wandelaars aan: het was ook het hart van het Parijse handel. Aan de Rue de Rivoli verpersoonlichten de Grote Warenhuizen van het Louvre de revolutie van de grote winkel, waar bezoekers niet alleen kochten, maar ook bewonderden, vergeleken en zich lieten verleiden door de moderniteit. Achter hun imposante gevel schiep zich een heel Parijzisch levensstijl.
Het verhaal begint in 1855, wanneer Alfred Chauchard, Auguste Hériot en Charles Eugène Faré de deuren openen van de Galérie du Louvre op de begane grond van het Grand Hôtel du Louvre. Al snel, in 1857, krijgt deze locatie de naam Grands Magasins du Louvre. Dankzij de ligging, pal naast het Louvre en het Palais-Royal, wordt het al snel een populaire bestemming in een snel veranderend Parijs. Hun succes weerspiegelt een diepe transformatie in de manier waarop mensen winkelen. Het warenhuis is niet langer zomaar een grote winkel, maar evolueert tot een ervaring. Mensen gaan er niet alleen voor een snelle boodschap, maar om te slenteren, te ontdekken en zelfs een beetje te dromen.
Na verschillende uitbreidingen boden Les Grands Magasins du Louvre niet minder dan vijfenvijftig afdelingen en toonbanken: van zijde en sjaals tot kniebroeken, speelgoed, Parijse artikelen en aquarellen. Een plek die steeds meer bezoekers trok, allemaal op zoek naar nieuwe producten, en al snel hét symbool van het Parijse koopmanschap. Deze warenhuizen verkochten niet zomaar producten: ze verwezen naar een verlangen. Alles was ontworpen om de aandacht te trekken, de smaken te strelen en de wens te creëren om een stukje van het moderne Parijs mee naar huis te nemen.
In de nacht van 23 op 24 september 1943 stortte een Royal Air Force-bommenwerper neer boven Parijs. Het vliegtuig ramde het gebouw en werd vrijwel volledig verwoest, afgezien van de gevels. Dit incident blijft jarenlang een bepalend onderdeel van het lokale geheugen.
Na de heropbouw kunnen de winkels hun oude glans echter nooit volledig terugvinden. De gewoonten van de consument veranderen, de concurrentie wordt feller, en uiteindelijk sluit de zaak in 1974 permanent haar deuren.
Het gebouw krijgt dan een nieuw leven. Na ingrijpende renovaties opent het in oktober 1978 zijn deuren als het Louvre van antiquiteiten, gericht niet meer op de nieuwste trends, maar op antieke meubels, kunstwerken en objecten. De bezoekers, de sfeer en de missie veranderen, terwijl het prestige behouden blijft. Ook dit Louvre van antiquiteiten heeft op den duur zijn glans verloren en gevormd in de loop van de jaren 2010. Daarna onderging het terrein een nieuwe transformatie. Sinds eind 2025 huisvest het de Fondation Cartier, gevestigd in door Jean Nouvel opnieuw ingerichte ruimtes.
Vandaag de dag roept de Louvrewijk vooral beelden en erfgoed op. Toch was het in de 19e eeuw ook een van de meest levendige centra van het Parijs van toen. Aan de voorzijde van het Louvre kwamen mensen niet enkel om meesterwerken te bewonderen: ze gingen ook graag voor de laatste nieuwigheden.
Plaats
Koninklijk Paleisplein
8 Rue de Montpensier
75001 Paris 1
