Il suffit d’un coup d’œil pour comprendre pourquoi la mairie de Bois-Colombes, dans les Hauts-de-Seine, captive les amateurs de patrimoine et d’architecture hors du commun en Île-de-France. Avec sa brique rouge, ses grandes fenêtres et surtout son clocher en cuivre, le bâtiment ne ressemble en rien à une mairie classique. Beaucoup y voient l’écho d’un édifice religieux laissé à l’abandon, comme si une église avait changé d’avis en chemin pour se transformer en bâtiment administratif.
Voordat dit imposante gebouw er kwam, maakte Bois-Colombes een veel bescheidener begin door. De gemeente, die in 1896 zelfstandig werd, had aanvankelijk nog geen officiële gemeentehuis: een tijdelijke locatie werd ingericht in de huidige Rue du Général-Leclerc, waarna de gemeente haar diensten onderbracht in het gebouw van de Paul-Bert-school.
In de jaren dertig wint een nieuw stadhuis aan betekenis. In 1933 wordt een architectuurwedstrijd uitgeschreven, en het huidige gebouw wordt uiteindelijk tussen 1935 en 1937 ontworpen door de architecten Émile Berthelot en Georges Bovet.
Het gebouw wordt beschreven als een klassieke of neoclassicistische constructie, opgebouwd uit rood bakstenen, met hoge ramen en gekroond door een opvallende klokkentoren. De koperen bekleding van de toren heeft de kenmerkende verweerde groengele tint gekregen die meteen in het oog springt. Door deze burgerlijke klokkentoren wordt het geheel wat verwarrend: van een afstand lijkt het makkelijk op een plek van aanbidding.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Plaats
Gemeentehuis van Bois-Colombes
15 Rue Charles Duflos
92270 Bois Colombes
