Als u de lijn 13 neemt, zult u ongetwijfeld deze halte met zijn bijzondere charme hebben opgemerkt. Met zijn keramische fresco’s en de perrons die elkaar de rug toekeren, is halte Liège een kleine historische en architectonische curiositeit. Maar wist u dat hij vroeger "Berlin" heette?
Geopend in 1911 droeg het station oorspronkelijk de naam Berlijn, uit eerbetoon aan de Duitse hoofdstad (in het Europese kader verplicht). Maar toen de Première Guerre mondiale uitbrak in 1914, leek het ondenkbaar om de naam van de vijand te dragen. Op 2 augustus sloot het station zijn deuren. Bij heropening enkele maanden later kreeg het de naam Luik, om de heldhaftige weerstand van de Belgische stad tegen de Duitse invasie te vieren. Een naamsverandering die destijds niet onopgemerkt bleef!
Dat is de meest opvallende eigenschap wanneer je naar beneden gaat: de twee perrons staan niet tegenover elkaar. Als je wacht op de metro richting het zuiden, zul je degenen die naar het noorden wachten niet zien. De reden is puur technisch: rue d'Amsterdam, waaronder het station ligt, was te smal om twee perrons tegenover elkaar te bouwen volgens het klassieke schema. De ingenieurs van de "Nord-Sud" (de voormalige exploitant) moesten dus de twee halve stations verschuiven. Het is een van de slechts twee Paris-stations die zo werken, samen met Commerce op lijn 8.
Het echte juweel van het station zijn de 18 fresques in keramiek van Welkenraedt. 18 fresco's in keramiek van Welkenraedt. Die werden in 1982 geplaatst tijdens een cultuuruitwisseling tussen Frankrijk en België, en ze beelden de landschappen en monumenten van de provincie Luik uit: het kasteel van Jehay, de Perron, en het circuit van Spa-Francorchamps. De fresco's zijn op het zuidgerichte perron in blauw bichromiek en op het noordgerichte perron in kleur uitgevoerd. Je moet dus in beide richtingen reizen om het volledige palet te zien!
Langdurig was Liège-station in Parijs de meest “luie” halte. Van het einde van de Tweede Wereldoorlog tot 2006 sloot ze elke avond na 20.00 uur, en ook op zondag en op feestdagen, uit zuinigheid! Een handtekeningenactie van de bewoners en een grote mobilisatie waren nodig om haar uiteindelijk de normale dienstregeling van de RATP te geven.
Metro van Parijs: waarom was station Luik bijna 30 jaar lang een spookstation?
Spookstations maken deel uit van de legende van de Parijse metro en veel mensen willen ze verkennen, of op zijn minst zien hoe een spookstation er van binnen uitziet. Er zijn er nog zo'n dozijn in Parijs, maar sommige stations die nu weer open zijn, waren in de vorige eeuw tientallen jaren gesloten. [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Metro van Parijs: waarom was station Luik bijna 30 jaar lang een spookstation?
