Voordat wolkenkrabbers de moderniteit vormgaven en treinstations reizigers lieten dromen, baande een Parijse architect de weg: Victor Baltard (1805-1874), een ambachtsman van het Tweede Keizerrijk en een discreet genie met ijzer, glas en gietijzer. Hij was een van degenen die Parijs in een moderne hoofdstad veranderden. Zijn nalatenschap is vandaag de dag nog steeds te zien in de markten, kerken, tuinen en paviljoens van de regio Île-de-France.
Opgeleid aan de Beaux-Arts en een inwoner van de Villa Medici in Rome, belichaamde Baltard de synthese van klassiek en industrieel. Zijn werken combineren frontons en zuilen die er traditioneel uitzien... maar krachtige metalen frames verbergen, de ideale setting voor een nieuw Parijs dat dorst naar hygiëne, licht en verkeer.
Hoewel er niet veel is overgebleven van zijn grootste prestaties, bracht Victor Baltard staal naar de hoofdstad nog voor Gustave Eiffel, door verfijning en industrie te combineren. Treed in de voetsporen van zijn metalen geest, waarvan nog steeds overblijfselen zichtbaar zijn...
1e district
Les Halles, het kloppende hart van Parijs, was het meesterwerk van Victor Baltard. In opdracht van Napoleon III brachten zijn ijzeren en glazen paviljoens, gebouwd tussen 1854 en 1874, een revolutie teweeg in de architectuur van overdekte markten. Ontworpen als een harmonieus geheel van twaalf lichte en luchtige structuren, markeerden ze een nieuw verbond tussen functionaliteit en elegantie.
Hoewel ze in de jaren 1970 werden afgebroken, staan er elders nog twee paviljoens als herinnering aan deze gouden eeuw van de Parijse handel, terwijl het Forum des Halles en het bijbehorende winkelcentrum hun plaats hebben ingenomen boven het immense metro- en RER-netwerk.
Ken je de geschiedenis van de trou des Halles, ergens tussen een enorme markt en een winkelcentrum in?
Sommige plaatsen hebben een geheel eigen bestemming. Les Halles, in het hart van de hoofdstad, is altijd gewijd geweest aan handel, van de Middeleeuwen tot nu, en is geëvolueerd van een gigantische markt tot een winkelcentrum, met een paar wendingen daartussen! Ontdek de geschiedenis. [Lees verder]
8e district
De kerk Saint-Augustin, gelegen tussen de Place Saint-Augustin en de Boulevard Malesherbes, werd gebouwd tussen 1860 en 1871 en is een van de belangrijkste verwezenlijkingen van Baltard. Het was vernieuwend omdat het metalen geraamte geïntegreerd was in het metselwerk, een techniek waarmee een koepel van 80 meter hoog kon worden gebouwd op een relatief klein oppervlak.
De eclectische gevel combineert Romaanse en Byzantijnse invloeden en is versierd met een imposant gebeeldhouwd fronton. De kerk werd ontworpen om van veraf zichtbaar te zijn, op het kruispunt van de belangrijkste Haussmannische verkeersaders, en belichaamt perfect de geest van Parijs van het Tweede Keizerrijk: monumentaal, rationeel en resoluut modern.
Eglise Saint-Augustin is een verbazingwekkende kerk. Met haar prominente metalen frame en vele architecturale stijlen is ze anders dan alle andere. Bovendien werd ze tussen 2016 en 2018 volledig gerenoveerd en is ze nu nog mooier. [Lees verder]
Nogent-sur-Marne (94)
Het enige overgebleven paviljoen van Les Halles Centrales! Het werd steen voor steen verwijderd toen de markt werd afgebroken en in de jaren 1970 weer opgebouwd in Nogent-sur-Marne. Nu staat het op de monumentenlijst en worden er concerten, tentoonstellingen en culturele evenementen gehouden in het spectaculaire schip van glas en gietijzer.
Nummer 8, de enige overgeblevene van de twaalf ijzeren en glazen paviljoens die Victor Baltard ontwierp om het commerciële hart van Parijs te moderniseren, staat nu in Nogent-sur-Marne. Het is een waardevolle getuigenis van de industriële architectuur van het Tweede Keizerrijk en geniet sinds 1976 van een tweede leven als locatie voor evenementen. [Lees verder]
1e arrondissement
Een straatje tussen de rue Montmartre en de rue Pierre-Lescot, genoemd naar hem. Het markeert de plek van de voormalige paviljoens die nu niet meer bestaan. Het is de perfecte plek om het kloppende hart van de"Ventre de Paris" te voelen.
19e district
De slachthuizen van La Villette, ingewijd in 1867, markeren de toepassing van zijn architecturale principes op een grootschalige industriële locatie door een van zijn leerlingen. Tussen gespecialiseerde paviljoenen en brede gangpaden combineerden ze metalen structuren, natuurlijke ventilatie en rationele organisatie, waarvan alleen de Grande Halle de la Villette is overgebleven, omgevormd tot een plek van kunst en cultuur.
Sommige Parijse monumenten verbergen hun ware aard... zoals de Grande Halle de la Villette. Nu een gastvrij expositiecentrum, maar ooit was het de thuisbasis van een van de grootste slachthuizen ter wereld! [Lees verder]
8e district
Saint-Philippe du Roule, minder bekend dan Saint-Augustin, profiteerde niettemin van de tussenkomst van Baltard tijdens een campagne van werkzaamheden in 1845-1849. De architect vergrootte en renoveerde deze 18e-eeuwse kerk in een sobere, neoklassieke stijl. Hij ontwierp met name een opnieuw ontworpen binnengevel en koor, waarbij hij speelde met helderheid en zuiverheid van lijn.
Deze restauratie illustreert de meer discrete kant van zijn werk: dat van een architect die in staat is om zich aan te passen aan het bestaande, om een gebouw uit te vergroten zonder de ziel ervan te verraden, in een wijk die op dat moment een grote transformatie onderging.
Je kunt ook de wieg van prins Louis-Napoléon bewonderen, een meesterwerk van decoratieve kunst dat hij in 1856 maakte, nu in het Musée Carnavalet. De Bibliothèque historique de la ville de Paris heeft een verzameling tekeningen van Victor Baltard, waaronder 26 originele plattegronden van Les Halles Centrales.
prijzen
Gratis
Ken je de geschiedenis van de trou des Halles, ergens tussen een enorme markt en een winkelcentrum in?
Saint-Augustin kerk, in het hart van Parijs in Haussmann-stijl
Wist je dat? Er is nog maar één overblijfsel van de voormalige Halles de Paris, in Nogent-sur-Marne.
Wist je dat? De Grande Halle de la Villette ooit een enorm slachthuis huisvestte
