Wie zou kunnen bedenken dat in Disneyland Paris, achter Star Wars Hyperspace Mountain, nabij het Discoveryland Theater, een praxinoscoop schuilt die Mickey toont in zijn toverleerling-outfit? Toch bevindt dit mysterieuze detail zich precies in Discoveryland, een van die parkgeheimen die de meeste bezoekers ontgaan. En dat is waarschijnlijk wat het verhaal zo charmant maakt: temidden van een futuristische wereld verdient deze discrete curiositeit een eerbetoon aan een van de voorouders van de animatiefilmkunst.
Op het eerste gezicht zou je bijna voorbij kunnen lopen zonder het op te merken. Het moet gezegd worden dat in Disneyland Paris de ogen vaak worden aangetrokken door de grote attracties, de spectaculaire gevels en de voortdurend aanwezige energie van het park. Dan is een klein, oud toestel, wat verderop geplaatst achter de Space Mountain, niets wat een luidruchtige reus is. En toch heeft dit praxinoscoop alles wat een schat is voor nieuwsgierige bezoekers.
Want dit object is er niet toevallig. De praxinoscoop is een uitvinding uit de negentiende eeuw, bedacht door Émile Reynaud, een van de pionniers van bewegend beeld. Veel vroeger dan de moderne cinema gebruikte zijn systeem een opeenvolging van beelden en een spel van spiegels om de illusie van beweging te creëren. Met andere woorden, nog vóór de films op het grote doek werden vertoond, wisten we beelden al te laten bewegen… en het publiek te laten verwonderen.
Dat is precies wat zijn aanwezigheid zo bijzonder maakt in Discoveryland. Dit land van Disneyland Paris viert niet alleen de toekomst: het zet de toekomst neer zoals men die vroeger droomde. Met invloeden uit Jules Verne, de wetenschappelijke utopie en de retrofuturistische esthetiek, houdt het ervan om verbeelding, wetenschap en de uitvindingen van gisteren samen te brengen. In dit decor is een praxinoscoop dan ook niet zomaar een decoratieve knipoog: het is bijna een scenografische vanzelfsprekendheid.
En dan is er Mickey. Niet zomaar Mickey: Mickey in zijn toverleerling-outfit, ongetwijfeld een van de meest iconische figuren uit het Disney-universum. Met zijn rode mantel, zijn blauwe hoed bezaaid met sterren en een magische flair die wat onhandig overkomt, roept hij meteen de klassieke animatie op, de betovering en dat kinderlijke plezier om het onmogelijke tot leven te zien komen.
De keuze voor dit personage in de praxinoscoop is bijzonder treffend. Want het voorwerp vertelt al over de beginperiode van bewegende beelden; het laten verschijnen van Mickey, een belangrijke figuur in de animatie, slaat een heerlijke brug tussen de pre-cinematografische uitvindingen en het Disney-erfgoed. In enkele momenten krijg je een soort mini-spektakel, stil en bijna intiem, dat uit een ander tijdperk lijkt op te duiken. Let op: er staat nog een andere praxinoscoop een paar meter verderop, in de wachtrij voor het Discoveryland Theater.
Er is iets heel ontroerends aan deze subtiele beweging in het park. Waar sommige parkwonderen lawaai maken, indruk maken of de boventoon voeren, vraagt dit bijna het omgekeerde: vertragen, om je heen kijken en toelaten je door een detail te laten verrassen. Het is een zachtere, meer verborgen magie, maar niet minder sterk.
Deze anekdote zegt ook iets wezenlijks over Disneyland Parijs: het park draait niet enkel om zijn populairste attracties. Het plezier schuilt ook in al die details die verspreid liggen over de verschillende themagebieden, kleine vondsten die je bij een eerste bezoek misschien niet meteen opmerkt, maar die de plek zijn diepte en zijn persoonlijkheid geven.
De praxinoscoop van Discoveryland hoort bij die geheimen die de wandelaars die goed opletten belonen. Het probeert de hoofdrol niet af te nemen van de Space Mountain; het bestaat bijna als een aparte noot, een klein woordje dat door de Imagineers aan wie de tijd nemen om om zich heen te kijken, wordt gefluisterd. En juist daar wordt Disneyland Paris het meest betoverend: wanneer het niet schreeuwt, maar fluistert.
De volgende keer dat je Disneyland Paris bezoekt, neem dan even de tijd om wat gas terug te nemen in dit stukje Discoveryland. Daar, achter de drukte, blijft Mickey als toverleerling tot leven komen in een object uit een ander tijdperk. En misschien is dát, in wezen, het mooiste aan dit verhaal: ontdekken dat in het land van het spektakel het verwonderen soms schuilt in een eenvoudige cilinder, enkele beelden en een beetje geduld.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
