Siegfried van Wagner in de Opéra Bastille: het derde deel van de Ring des Nibelungen in 2026

Het Opéra Bastille brengt Siegfried van Richard Wagner, het derde deel van De Ring des Nibelingen, in een regie van Calixto Bieito, van 17 tot 31 januari 2026.

Een onverschrokken held in een wereld die instort... Het Opéra Bastille nodigt u uit om Siegfried te komen ontdekken, een opera van Richard Wagner, in een nieuwe regie van Calixto Bieito, van 17 tot en met 31 januari 2026. Als het derde deel van De Ring des Niblungen is deze belangrijke werken uit het operarepertoire te zien in Parijs, binnen de volledige cyclus gewijd aan de Wagners Tétralogie. Het stuk vertelt het verhaal van Siegfried, zoon van Sieglinde en Siegmund. Als een dappere jongeman die geen angst kent, gaat hij op zoek naar zijn bestemming. Via deze vrije en instinctieve held stelt Wagner de vraag over het einde van een wereld gedomineerd door goden en het opstaan van een nieuw Orde. Deze thematiek wordt door Calixto Bieito in een hedendaagse regie ingepast binnen een actuele reflectie over macht en ondergang.

In Siegfried bepaalt de held zelf zijn lot. Gewapend met het zwaard Notung vocht hij tegen de draak Fafner, bemachtigde hij de machtige ring zonder de ware impact ervan te beseffen, en doorkliefde hij het vuur om Brünnhilde te ontwaken. Hun ontmoeting markeert het begin van een wederzijds liefde die hen ingrijpend zal veranderen.

Een eigentijdse interpretatie van de Wagneriaanse mythologie

Voor Calixto Bieito maakt Siegfried deel uit van een visie waarin de natuur haar recht terugkaapt na de vernietiging door de mens. De regisseur verklaart: "Wotan is een vernietigende kracht. In Siegfried heeft de natuur het verwoeste wereldheil teruggewonnen. […] Door menselijke manipulatie is de natuur buiten controle geraakt. Het is een natuurrevolutie: bossen en jungles worden wild. Maar wij moeten overleven." Deze aanpak plaatst het opera-genre in een hedendaags perspectief over de relatie tussen de mens, macht en het milieu.

De gekozen dramaturgie is gebaseerd op een bewust fragmentarisch verhaal, waarin verleden en toekomst op een wisselwerking reageren. Na De Rijnromantiek en De walküre, die respectievelijk een wereld onder toezicht en een oorlogstoestand verkenden, zet Siegfried deze reis door een kosmos in crisis voort. Calixto Bieito benadrukt dat "de wetten van het universum niet moreel zijn", een herinnering aan de onmogelijkheid voor de mens om alles te controleren, of het nu de goden, de natuur of de geschiedenis betreft.

Een sleutelmoment in de Ringcyclus

Op muzikaal vlak markeert Siegfried eveneens een keerpunt in de compositie van Richard Wagner. De partituur kenmerkt zich door een uitgebreide en opbouwende orkestratie, die evenzeer de fluisteringen van het bos als de heroïsche roep van de hoorn oproept, tot aan het slotduo tussen Siegfried en Brünnhilde. Dit wordt beschouwd als een van de hoogtepunten van de Ring. Deze muzikale rijkdom gaat hand in hand met de uitondering van een “vrije held”, de centrale figuur in Wagners utopie.

Het verhaal achter de creatie van het werk werpt ook een licht op zijn unieke aard. Wagner stopte in 1857 met het schrijven van Siegfried na het tweede bedrijf, en nam de compositie twaalf jaar later weer op, nadat hij Tristan und Isolde en Die Meistersinger von Nürnberg had voltooid. Die lange onderbreking geeft de opera een bijzondere plaats binnen Der Ring des Nibelungen: een werk dat zowel voortkomt uit een middeleeuwse legende als fungeert als laboratorium voor een muzikale en dramatische moderniteit, die ook vandaag de dag nog tot nieuwe interpretaties en inzichten inspireert.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.