De band uit Bakersfield weet ons al meer dan 30 jaar te raken. Korn, een van de vaandeldragers van de nu-metal, breekt in 1994 door in de muziekwereld met een bijzonder indrukwekkend titelloos debuutalbum. De metalheads ontdekken dan een geluid dat anders is dan alles wat ze daarvoor ooit hebben gehoord: een mix van de agressie van metal, de logheid van grunge en de groove van hiphop en funk. En dan is er ook nog de zo kenmerkende stem van de charismatische frontman Jonathan Davis.
Ruim 30 jaar na de oprichting in Californië staat Korn nog altijd volop in de schijnwerpers. Deze herfst trekt de Amerikaanse band door het Verenigd Koninkrijk en Europa voor een nieuwe tournee, in afwachting van een nieuw album.
Zoals verwacht was de zaal van Paris Bercy op deze vrijdag 23 oktober 2026 afgeladen vol. In de wandelgangen van de Parijse concertzaal dragen jong en oud trots hun T-shirt met de afbeelding van de band.
Voordat Jonathan Davis en de rest op het podium verschijnen, kan het publiek in Paris Bercy zich opwarmen met twee voorprogramma’s. Helaas komen we te laat om het Amerikaanse duo Youth Code te horen, maar tijdens een set van 45 minuten ontdekken we de tomeloze, aanstekelijke energie van de Britten van Architects. Een mooie opwarmer om de festiviteiten af te trappen.
Rond 21.35 uur gaan de lichten in de zaal uit. Vervolgens begint een aftelling van 10 seconden. De schaduwen van de leden van Korn tekenen zich af op een wit doek dat het podium aan het zicht onttrekt en tijdens de podiumwissel is neergezet. Zodra het doek eindelijk naar beneden valt, beginnen de fans te schreeuwen. Zonder dralen openen Jonathan Davis en zijn kompanen stevig met het nummer "It’s On!", afkomstig van het uitstekende "Follow The Leader".
Voor deze nieuwe tournee geen monumentaal decor zoals sommige artiesten gebruiken, en ook geen pyrotechnische effecten. Korn zet liever in op talrijke lampen en uiterst verzorgde video’s, met onder meer een hangend, gemotoriseerd ledscherm dat tijdens de show beweegt. « The Nubian Queen », de iconische microfoonstandaard van Jonathan Davis, die in 2001 werd ontworpen door de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger, alias de bedenker van Alien, staat uiteraard op het podium.
Jonathan Davis, die voor de gelegenheid een zwarte leren kilt draagt, gaat verder met ‘Here To Stay’, gevolgd door ‘Reward the Scars’, een recent nummer dat werd geschreven voor de videogame ‘Diablo IV’. De sfeer wordt nog uitbundiger wanneer de eerste noten klinken van het krachtige ‘Got the Life’. Na het opzwepende ‘Rotting in Vain’ neemt de zanger het woord om te herinneren aan de 30e verjaardag van ‘Life Is Peachy’, dat precies op 15 oktober 1996 verscheen. Jonathan Davis wil zijn fans ook bedanken voor hun niet-aflatende trouw al die jaren. Zoals te verwachten klinkt er dan warm applaus in de Parijse zaal. Precies op dat moment zet Korn het nummer ‘Twist’ in, waarin we weer kunnen genieten van de grommende, cathartische zang van de frontman.
Jonathan Davis is niet iemand die graag roerloos achter zijn microfoonstandaard blijft staan: hij loopt liever van de ene kant van het podium naar de andere en maakt bewegingen die de intensiteit weerspiegelen van de emoties en trauma’s die hij via zijn muziek naar buiten brengt. Ook grijpt Jonathan Davis meermaals zijn microfoonstandaard vast, waarbij hij zelfs voorovergebogen staat, zoals tijdens « Here to Stay » en « Blind ».
Hoewel Jonahan Davis met zijn onmiskenbare uitstraling alle aandacht naar zich toetrekt, zijn de andere leden van Korn allesbehalve onzichtbaar. Integendeel. Terwijl drummer Ray Luzier zich amuseert met het in de lucht gooien van zijn drumstokken, maakt bassist Roberto "Ra" Díaz indruk met zijn snijdende, agressieve speelstijl. En ook Brian Welch, alias "Head", en James Shaffer, ook bekend als "Munky", de legendarische gitaristen wier gezichten verborgen zijn achter imposante, lange dreadlocks, pakken stevig uit.
Helaas voor de fans achterin de zaal is er geen podiumverlenging. Wel worden er duistere beelden vertoond, vaak met de dood als thema. Moeten we er nog aan herinneren dat Jonathan Davis in een mortuarium werkte voordat hij zich op de muziek stortte? Met de lichtshow en de zorgvuldig uitgewerkte video’s verzorgt Korn de esthetiek van zijn show, zonder daarbij de essentie van een liveoptreden geweld aan te doen: emoties oproepen.
Deze vrijdagavond is het publiek in Bercy bijzonder uitgelaten. Op de tribunes, waar wij zitten, staan de toeschouwers rechtop en bewegen ze wild heen en weer. Op de vloer zijn de fans uitzinnig en genieten ze van elk nummer. Er vliegen kartonnen bekers door de lucht, terwijl verschillende fans aan het crowdsurfen zijn en pogoën. In de loop van de set ontstaan er ook circle pits.
De muzikale reis gaat verder met een reeks andere krachtige nummers, zoals « A.D.I.D.A.S. », « Shoots and Ladders », ingeleid door de onlosmakelijke doedelzak van Jonathan, « Coming Undone », « Make Me Bad » en ook « Chi » en « Kill You », die de band al verschillende tournees niet meer had gespeeld. Zichtbaar geraakt door de energie die van het publiek uitgaat, zegt Jonathan Davis tegen de aanwezigen "merci" in de taal van Molière, waarna hij zijn middelvingers opsteekt om de krachtige en opzwepende « Y'All Want a Single » aan te kondigen.
Het is ongeveer 22.42 uur wanneer Korn het podium verlaat. Maar de band keert terug voor een onmiskenbaar euforische toegift. Als finale brengt de Californische groep met veel vuur vier hoogtepunten uit zijn discografie: ‘Falling Away From Me’ (1999), ‘Blind’ (1994), ‘Twisted Transistor’ (2005) en natuurlijk ‘Freak on a Leash’ (1998).
Uiteindelijk bezorgde Korn ons een krachtige en opwindende terugkeer naar het verleden, met bevrijdende nummers en mooie herinneringen, tijdens een set van ongeveer anderhalf uur. Naar onze smaak veel te kort. We hadden het concert graag nog enkele tientallen minuten zien doorgaan om andere onmisbare nummers van de band te horen, zoals « Somebody Someone », « No Place to Hide » en « Need To ». Maar zoals bij elk concert maakt de setlist sommigen blij en stelt hij anderen teleur. Eén ding is zeker: Korn liet het publiek van Paris Bercy vrijdagavond flink zweten en zorgde voor een bijzonder welkome, krachtige muzikale adempauze, met een strakke en meeslepende show.
It's On!
Here to Stay
Reward the Scars
Got The Life
Rotting in Vain
Twist
Chi
Kill You
A.D.I.D.A.S.
Shoots and Ladders
Coming Undone
Did My Time
Make Me Bad
Y'All Want a Single
Toegift :
Falling Away From Me
Blind
Twisted Transistor
Freak On A Leash
Plaats
Accor Arena
8 Boulevard de Bercy
75012 Paris 12
Routeplanner
Toegankelijkheid
Toegang
Metro lijn 6 of 14 "Bercy" station
