Swan Lake: het iconische hedendaagse ballet van Matthew Bourne in La Seine Musicale, onze mening

Dertig jaar na de première in Londen keert Matthew Bourne's herinterpretatie van Swan Lake terug naar Frankrijk voor een reeks voorstellingen in La Seine Musicale van 9 tot 26 oktober 2025.Deze voorstelling, een waar fenomeen in de wereld van dehedendaagse dans , is een gedurfde en spectaculaire heruitvinding van Tsjaikovski's ballet, die de codes van de klassieke traditie op zijn kop zet.

Huidige en komende dansvoorstellingen en festivals in Parijs en de regio Ile-de-France
Met alle talentenjachten op televisie staat dans weer op de kaart. Het aantal dansshows en festivals (zowel klassiek als modern) in Parijs neemt voortdurend toe. Hier is een best-of lijst van huidige en aankomende shows die je niet wilt missen. [Lees verder]

• Lees ook
• De beste aanbiedingen deze week in Parijs en Île-de-France, van 9 tot 15 maart 2026

Een van de meest opvallende kenmerken van deze versie is de radicale keuze om het traditionele vrouwenballet te vervangen door een uitsluitend mannelijk ensemble. Deze omkering, die zowel esthetisch als symbolisch is, geeft de zwanenscènes een nieuwe intensiteit en herdefinieert tegelijkertijd de machtsverhoudingen en emotionele belangen van het verhaal.

Met meer dan 30 internationale prijzen op zijn naam is de voorstelling het meest gespeelde hedendaagse ballet in Londen en op Broadway geworden, waardoor Matthew Bourne een belangrijke figuur op het wereldtoneel van de choreografie is geworden. Deze productie brengt ook een nieuwe generatie dansers naar voren en biedt het publiek een vertrouwde en tegelijkertijd radicaal andere theaterervaring.

Onze mening

Matthew Bourne geeft een nieuwe invulling aan Swan Lake door een eigentijdse interpretatie van het traditionele sprookje, gedragen door een beheerste visuele esthetiek. De absoluut schitterende decors veranderen vloeiend en begeleiden de emoties van de personages doorheen het verhaal. Het eerste deel is doordrenkt van een zelfbewuste, bijna parodistische humor, wat een verrassende maar doeltreffende eigenzinnige toon geeft, alvorens plaats te maken voor een meer dramatische sfeer.

Prins Siegfried, Odette en hun tragische vloek zijn verdwenen, en het koningshuis biedt een versie die dichter bij Engeland staat, tussen de grappige courtisane die zich niet aan de sociale codes houdt en de onbegrepen prins die zijn plaats niet kan vinden, ver verwijderd van het oorspronkelijke liefdesverhaal. Bovendien zijn alleen de zwanen mannelijk, de danseressen zijn wel degelijk aanwezig, met markante vrouwelijke personages en gracieuze en prachtige collectieve scènes.

De choreografie blinkt uit door haar diversiteit: klassieke dans, cabaretinvloeden en momenten van pure poëzie volgen elkaar op. De emblematische passage met de groep mannelijke zwanen is een van de hoogtepunten van de voorstelling. Hun aanwezigheid is zowel krachtig als betoverend, in een gedurfde herinterpretatie van het symbool van de zwaan.

Ondanks het meeslepende tempo en de visueel geslaagde ensceneringis de plot moeilijk te volgen. Het publiek kan snel de draad kwijtraken door bepaalde scenische intenties, die soms te symbolisch of dubbelzinnig zijn. Het is moeilijk om volledig in de emotie mee te gaan, ook al voel je diep medelijden met de prins, het centrale en kwetsbare personage.

Kortom, Swan Lake van Matthew Bourne fascineert door zijn moderniteit, zijn esthetiek en zijn aangrijpende zwanen, maar laat een onvolledige indruk achter op narratief en emotioneel vlak. Liefhebbers van klassiek ballet die openstaan voor vernieuwing zullen verrast zijn, maar zeker ook gecharmeerd van deze bijzondere versie, terwijl de meer traditionele toeschouwers de herinterpretatie en het al te moderne karakter wellicht niet zullen waarderen.

Voor nieuwsgierigen die niet gewend zijn aan ballet is dit een originele en visueel prachtige kennismaking, die je gemakkelijk meevoert in zijn universum als je niet te veel stilstaat bij de verhaallijn van de voorstelling. Overigens, op praktisch vlak: aangezien er werkzaamheden zijn aan de metro Pont de Sèvres, moet u wat extra tijd incalculeren om er te komen, omdat de weg naar de theaterzaal niet vanzelfsprekend is.

Wat de zaal betreft, kies dan voor plaatsen die heel dicht bij het podium liggen. Wij zaten een beetje ver weg en konden de emoties op de gezichten moeilijk zien en de personages die elkaar opvolgen niet goed begrijpen. De voorstelling duurt 2,5 uur met een pauze van 20 minuten, ideaal om even de benen te strekken, want de stoelen zijn niet bijzonder comfortabel.