Élie Semoun weet met zijn Cactus-voorstelling in L’Européen stevig te raken: scherpe stand-up en ongemakkelijkende personages

Avec Cactus, son huitième spectacle, Élie Semoun revient sur scène à L’Européen du 20 janvier au 1er avril 2026. Un retour mêlant stand-up percutant et personnages décalés, où l’artiste continue de jouer avec les zones de malaise, toujours avec son écriture acérée.

Wat is er deze week te zien in Parijs? Theaterstukken en voorstellingen die u niet mag missen
Theaterstukken en voorstellingen die u deze week in Parijs kunt zien: komedies, dans, humor, magie, cabaret... Onze selectie van niet te missen uitjes. [Lees verder]

Op het podium brengt Cactus scènes die geïnspireerd zijn door het dagelijks leven en de huidige tijd: Jean Abdul (die zelfs zijn eigen opening verzorgt), een zoon die een verpleeghuis bezoekt met zijn vader, een dubieuze karateklas, of een ouder die geconfronteerd wordt met de overgang van zijn kind. Door deze korte scènes behandelt het optreden gevoelige onderwerpen zoals religie, pesterijen, racisme, familie en ouderdom, allemaal met een scherpe, bijtende humor die typisch is voor Semoun.

• Lees ook
• De beste aanbiedingen deze week in Parijs en Île-de-France, van 9 tot 15 maart 2026

Dit voorstelling is bedoeld voor publiek dat houdt van een ferme sociale satire, die de lach niet schuwt terwijl het ongemak op de loer ligt. Mensen die liever voor een veilige, consensusvolle humor gaan of voor een wat meer gepolijste stand-up show, kunnen zich mogelijk laten verrassen door enkele onverwachte momenten.

En wat zou je ervan denken om naar Cactus, het nieuwe stuk van Élie Semoun, te gaan kijken?

Cactus. Een titel die prikt, dat is zeker. En een comeback op het toneel die nooit onopgemerkt blijft. Élie Semoun opnieuw op de planken zien staan, blijft telkens een klein evenement.

Kun je over alles lachen? Die vraag loopt als een rode draad door de show, en de artiest geeft er op zijn eigen manier antwoord op: door grenzen op te zoeken, bijna zonder filter. Integratie, geweld, respect, familiebanden, handicap… geen enkel onderwerp wordt uit de weg gegaan. Semoun wisselt van situaties en personages, en verbindt op natuurlijke wijze zijn iconische figuren van vroeger met de zeer actuele spanningen van onze samenleving.

Sinds decennia is Élie Semoun een van de latere, heerlijk afwijkende komieken van het Franse toneel. Zijn talent voor het uitbeelden van personages, zijn kunst van het interpretatie en het beheersen van ongemakkelijkheid sprongen tot velen. Met deze achtste show geeft hij ook meer ruimte aan stand-up comedy.

Naast bekende figuren — zoals Kevina, die flink is uitgegroeid — introduceert hij een reeks nieuwe personages: Jean Abdul, die zijn eigen voorprogramma verzorgt; een zoon die een bejaardentehuis bezoekt; een man met een motorische handicap die zijn vriendin aan zijn moeder voorstelt; een vader die geconfronteerd wordt met de overgang van zijn zoon; en een zeer bijzondere karate-les… additionele thema’s zoals seksuele intimidatie, religie en alledaeg geweld maken het beeld compleet. Cactus biedt zo een kijk op onze maatschappij die tegelijk hard en verrassend licht is, en zowel brutal als inspirerend.

Wie nooit heeft gelachen om Les petites annonces of de excentriekere rollen van Semoun, zal waarschijnlijk niet helemaal in dit stuk investeren. Maar, als je houdt van een humor die geen grenzen kent, bijtend, maar nooit zonder reden wreed, dan is Cactus de voorstelling die je nodig hebt om overal om te lachen… om alles.

De reacties in het publiek spreken boekdelen. De zaal lacht volop (zoals Manu Payet, die die avond aanwezig was), wordt soms stil, raakt vaak ontroerd — en applaudisseert daarna langdurig.

Nog te zien tot 1 april 2026 in L’Européen, bewijst Cactus opnieuw het talent van Semoun om ongemak om te zetten in comedy, en provocatie in een spiegel van de samenleving. Een scherpzinnig voorstellingen, soms ongemakkelijk, maar zeker memorabel.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.