POJEDYNCZY/A: 100 tancerzy i muzyków zgromadzonych pod Canopée na Nuit Blanche 2026

MPAA/La Canopée gości SINGULIER·E, darmową kreację stworzoną przez Danse en Seine i Paname Symphony Orchestra. Wydarzenie łączące taniec i muzykę w Paryżu podczas Nuit Blanche 6 czerwca 2026 roku.

Pod Canopée des Halles, MPAA/La Canopée – Maison des Pratiques Artistiques Amateurs gości SINGULIER·E, projekt łączący 40 tancerzy z Danse en Seine i 60 muzyków z Paname Symphony Orchestra podczas Nuit Blanche, w sobotę 6 czerwca 2026. Bezpłatnie prezentowane od 20:00 do 22:00 w 1. dzielnicy Paryża, to wydarzenie składa się z ośmiu immersyjnych scen inspirowanych m.in. Camille Saint-Saëns i John Adams. Wieczór zaplanowano wokół prostego tematu do uchwycenia: miejsca każdego w grupie, między energią zbiorową a indywidualnymi ścieżkami.

Twórczość staje naprzeciw sobie dwóm wymagającym praktykom amatorskim: tańcu i muzyce orkiestrowej. Z jednej strony Danse en Seine, kompanie założonej w 2010 roku, gromadzi tancerzy i tancerki rozwijających projekty zbiorowe wokół ruchu, kreatywności i wyrazu osobistego. Z drugiej strony Paname Symphony Orchestra, powstała w Paryżu w 2018 roku, zrzesza około sześćdziesięciu amatorów i amatorek z pragnieniem uczynienia muzyki symfonicznej bardziej dostępną. W SINGULIER·E te dwa zespoły budują wspólną formę, w której ciała i instrumenty idą naprzód razem, nie tracąc na znaczeniu indywidualności.

Na Nuit Blanche 2026 ten dialog tancerzy i muzyków wpisuje się w ogólną linię edycji, powierzoną Barbarze Butch, a program ukierunkowano na miłość, więź wspólnotową i sposoby pracy w grupie. Wydarzenie darmowe łączy wiele projektów w Paryżu, w aglomeracji i w kilku miejscach partnerskich, realizując bardzo różnorodne formaty w zależności od adresu. Przy MPAA/La Canopée ta idea nabiera od razu czytelnej formy: sto wykonawców zgromadzonych w jednym miejscu, kolejna seria scen, i pytanie przewijające się przez wieczór — o to, czym wyróżnia się jednostka pośród innych.

Z SINGULIER·E, MPAA przypomina również o roli praktyk artystycznych amatorów w życiu kulturalnym Paryża. Tutaj scena nie jest zarezerwowana wyłącznie dla profesjonalistów: staje się miejscem, w którym pasjonaci współpracują, dzielą się projektem i prezentują go publiczności. To okazja, by zobaczyć, jak twórczość kolektywna potrafi pokazać różne ścieżki, nie dążąc do ich uniformizacji.