Rozpoczęło się odliczanie. Orionidy, ta jesienny deszcz meteorów aktywny od 2 października, zbliża się do momentu szczytu: szczyt oczekiwany w nocy z środy 21 na czwartek 22 października 2026. Zjawisko można obserwować za darmo i gołym okiem z Paryża i całego Île-de-France, z wyraźną preferencją dla terenów wiejskich w Val-d'Oise (95) lub Seine-et-Marne (77).
Od początku miesiąca aktywność rośnie powoli, niczym sala koncertowa zapełniająca się na kilka minut przed rozpoczęciem. Został nieco ponad tydzień, by wybrać miejsce, sprawdzić prognozę pogody i nastawić budzik.
Według NASA Orionidy pozostają aktywne aż do 7 listopada 2026 roku. Szczyt obserwowany będzie w nocy z 21 na 22 października, ale ten roj ma dość rozciągnięty okres szczytu. Noc z 20 na 21 października oraz ta z 22 na 23 października także zasługują na spojrzenie, co daje pewną rezerwę na wypadek chmur w dniu szczytu.
Pod bardzo ciemnym niebem Międzynarodowa Organizacja Meteorów (IMO) przewiduje maksymalnie około dwudziestu meteorów na godzinę tuż przy szczycie zjawiska. Nie dorównuje hucznym Perseidom z sierpnia, ale Orionidy mają prawdziwy atut: swoją prędkość. Lecą z prędkością około 66 km/s i czasem zostawiają za sobą smugi trwające kilka sekund, a czasem piękne kule ognia.
Orionidy to zjawisko, które jedni obserwują jako późny wieczorny widok, inni zaś jako poranny poranek—to zależy od perspektywy. Ich radiant, punkt na niebie z którego wydają się wytryskać, leży w konstelacji Oriona, tuż obok Betelgez, gwiazdy o pomarańczowej barwie, którą łatwo wypatrzyć. Orion nie wschodzi dopiero pod koniec wieczora i z biegiem nocy wznosi się wyżej na niebie.
Najlepszy przedział czasowy przypada zatem na ostatnie godziny nocy, tuż przed świtem, kierując wzrok raczej na południowy wschód. Nie ma jednak sensu wpatrywać się w Oriona — meteory przecinają całe sklepienie niebieskie. Lepiej się położyć i pozwolić, by wzrok objął szeroki fragment nieba.
To drobny mankament tej edycji na rok 2026. Szczyt wypada jednocześnie z Księżycem w fazie gibbous rosnącej, oświetlonym w 70–80% według szacunków IMO i Star Walk. W pierwszej części nocy będzie pełnić rolę gigantycznych latarni i przyćmi najdrobniejsze bolidy.
Dobra wiadomość jest taka, że nasz Księżyc zachodzi w samo południe nocy. Wówczas otwiera się jeszcze ciemniejsze okno obserwacyjne, tuż przed pierwszymi promieniami świta, dokładnie wtedy, gdy Orzeł? Wait "Orion" should stay as Orion in Polish: Orion jest wysoko na niebie. W takich warunkach spodziewajcie się około dziesięciu meteorów na godzinę w kącie całkowicie czarnym. Mała podpowiedź: ustaw między sobą a Księżycem drzewo lub budynek, dopóki Księżyc jest jeszcze widoczny. Pełnia Księżyca nadchodzi 26 października 2026.
W samym sercu Paryża zanieczyszczenie światłem wyraźnie nam szkodzi. Parki i wyższe punkty mogą trochę pomóc, ale dostrzec dajają się tylko najjaśniejsze gwiazdy spadające.
Aby naprawdę cieszyć się niebem, warto oddalić się od samej stolicy i udać się w stronę Regionalnego Parku Przyrody Vexin Français w departamencie Val-d'Oise (95) lub w okolice lasu Fontainebleau w Seine-et-Marne (77). Zebraliśmy zresztą nasze najlepsze miejsca do obserwowania meteorów i gwiazd spadających w Paryżu i Île-de-France, aby móc zaplanować wyjazd od razu.
Obserwacja jest bezpłatna i nie wymaga teleskopu ani lornetki. Kilka dni przed nocą obserwacyjną warto zajrzeć do prognoz zachmurzenia w serwisie Météo-France, ponieważ warstwa chmur może całkowicie wszystko uniemożliwić. Aby dowiedzieć się więcej, Francuskie Stowarzyszenie Astronomii oraz Towarzystwo Astronomiczne Francji regularnie dzielą się poradami i organizują wieczory obserwacyjne.
Każdej jesieni Ziemia przecina ogon pyłu rozsianego przez słynną kometę Halleya. Te drobiny, często mniejsze niż ziarenko piasku, wchodzą w atmosferę z zawrotną prędkością i zapalają się – to nasze spadające gwiazdy.
Sama kometa nie zbliżała się do Słońca od 1986 roku i powróci dopiero w 2061. W międzyczasie zostawia nam dwa roczne wspomnienia: Orionidy w październiku i Eta Akwarydy na wiosnę. Sposób, by choć na chwilę spotkać Halley’a, nie czekając trzydziestu pięciu lat.
To wydarzenie skierowane jest do miłośników nieba, rodzin gotowych podczas ferii jesiennych wstać wcześnie, które rozpoczynają się w sobotę 17 października, a także do wszystkich, którym wciąż świta w głowie jakieś marzenie do spełnienia. Nie trzeba być astronomem — wystarczy odrobina cierpliwości i dobre okrycie.
Kilka porad, które pomogą Ci zwiększyć szanse po swojej stronie:
Gdy pogoda płata figle, jesienne niebo ma w zanadrzu inne karty. Léonides przejmą prowadzenie w połowie listopada, z przewidywanym szczytem około 17 i 18 listopada 2026 roku, a Księżyc tym razem będzie raczej dyskretny. W grudniu Géminides zaoferują bardziej wyrównany rytm, by zakończyć rok w pięknym stylu. Aby niczego nie przegapić, śledź nasze strony astronomie i ciel de Paris.
Najlepsze miejsca do podziwiania spadających gwiazd i nieba w Paryżu i regionie Ile-de-France
Noce spadających gwiazd są stałym elementem roku, podobnie jak wydarzenia astronomiczne, które można podziwiać w mniej zanieczyszczonych miejscach, o ile pozwala na to pogoda. Ale gdzie można znaleźć te rzadkie klejnoty w Paryżu i regionie Ile-de-France? [Czytaj więcej]
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
Daty i harmonogramy
Z 2 październik 2026 Na 7 listopad 2026
Najlepsze miejsca do podziwiania spadających gwiazd i nieba w Paryżu i regionie Ile-de-France
