Cenny klejnot imperium jest dziś przedmiotem zaawansowanych prac ekspertów... Luwr ogłosił w swoim komunikacie, 4 lutego 2026 roku, rozpoczęcie restauracji korony, która była głównym elementem głowy cesarzowej Eugenii. Kolekcja ta zwykle prezentowana jest w galerii Apolla. Ten ikoniczny klejnot z XIX wieku, zamówiony przez Napoleona III na Wystawę Światową w 1855 roku, został skradziony podczas włamania w październiku 2025, a następnie tego samego dnia odnaleziony, choć z uszkodzeniami wynikającymi z jego wyjęcia i upadku. Według muzeum, obecny stan obiektu pozwala na przeprowadzenie pełnej restauracji, bez dodawania ani rekonstrukcji elementów.
Przypominamy, że 19 października 2025 roku, witryna, w której znajdowała się korona, została zaatakowana podczas wspomnianego włamania. Korona została wyłamana siłą poprzez otwór wycięty piłą tarczową i nie wytrzymała manipulacji. Po odnalezieniu na ziemi, była wyraźnie odkształcona, uszkodzona podczas ucieczki włamywaczy. Następnie korona została zabezpieczona plombami przez policję śledczą, a już następnego dnia przekazana do działu sztuki do ekspertyzy.
Wstępne oględziny, przeprowadzone 20 października 2025 roku przez Oliviera Gabet, kierownika oddziału Sztuki Dekoracyjnej, oraz Annę Dion, zastępcę dyrektora, pozwoliły na dokonanie szczegółowej oceny stanu obiektu. Okazało się, że wiele elementów dekoracyjnych jest rozłącznych, brakuje złotego orła, a niektóre palmetty zostały zdeformowane. Z drugiej strony, szczytowa kula wykonana z diamentów i szmaragdów pozostała nienaruszona i jest dobrze osadzona na swojej konstrukcji.
Korona zachowała w całości swoje 56 szmaragdów, a spośród oryginalnych 1 354 diamentów jedynie kilka małych fragmentów zostało utraconych lub znaleziono je oddzielone. Taka niemal nienaruszona struktura pozwala na planowanie konserwacji skoncentrowanej na przywróceniu kształtu ramy oraz reintegracji istniejących elementów, bez konieczności rekonstrukcji. To rzadki przypadek dla takiego rodzaju biżuterii.
Za restaurację będzie odpowiadał wykwalifikowany restaurator, wybrany w drodze konkurencji, który będzie wspierany przez radę ekspertów kierowaną przez Laurence des Cars, prezes i dyrektor Luwru. W skład rady wchodzą specjaliści od biżuterii, sztuki dekoracyjnej z czasów Drugiego Cesarstwa, mineralogii oraz historycznych metali, m.in. z Luwru, Muzeum Orsay, Muzeum Narodowe Historii Naturalnej oraz C2RMF. Do współpracy przy projekcie zaproszono także pięć prestiżowych firm jubilerskich – Mellerio, Chaumet, Cartier, Boucheron oraz Van Cleef & Arpels – które brały udział w dyskusji w charakterze doradczym, w pełni zachowując charakter konsultacyjny.
Zamówiona u jubilera Alexandre'a Gabriela Lemonniera, we współpracy z rzeźbiarzem Gillem i jubilerdem Pierrem Maheu, korona była prezentowana na Wystawie Światowej w 1855 roku, gdzie oceniono ją jako "lżejszą i bardziej kokieteryjną" od koron cesarskich. Po upadku Drugiego Cesarstwa wróciła do księżnej Eugénie w 1875 roku, co pozwoliło jej uniknąć zniszczenia, które dotknęło część Diamentów Korony pod koniec XIX wieku. Podarowana w 1920 roku, ostatecznie trafiła do zbiorów Luwru w 1988 roku.
Korona cesarzowej Eugénie w muzeum Luwru: jej historia i wyjątkowe cechy
Przez ostatnie miesiące była tematem numer jeden w wiadomościach – korona cesarzowej Eugénie zniknęła z muzeum Luwr w październiku 2025 roku. Poznaj historię tego francuskiego skarbu. [Czytaj więcej]
Do dziś jest jedną z nielicznych zachowanych w Francji koron królewskich, obok korony Ludwika XV oraz tak zwanej korony Karola Wielkiego, stanowiących nieocenione świadectwa historii politycznej i artystycznej XIX wieku. Dzięki tej renowacji, korona ma szansę rozpocząć nowy rozdział swojej historii. Teraz pozostaje pytanie, kiedy i na jakich warunkach będzie można ponownie ją pokazać publiczności, zwłaszcza w kontekście coraz bardziej palącej się potrzeby zabezpieczenia historycznych klejnotów.
Korona cesarzowej Eugénie w muzeum Luwru: jej historia i wyjątkowe cechy
