Aktor Christian Bujeau, twarz wielu francuskich seriali i kina popularnego, zmarł w wieku 81 lat, jak podała jego agencja Singularist w poniedziałek 15 czerwca 2026. Twarz, którą od razu kojarzy się z mistrzem broni z Kaamelotta i dentystą z filmu Les Visiteurs, pozostawił po sobie kilkudziesięcioletnią karierę, która obejmowała teatr, telewizję i kino.
Urodzony 14 października 1944 r. w Charron, w Charente-Maritime, Christian Bujeau kształcił się w Narodowym Wyższym Konserwatorium Sztuki Dramatycznej (CNSAD), by następnie obrać wyjątkową drogę kariery. Wszechstronny aktor, jest także reżyserem teatralnym i wykładowcą sztuki dramatycznej w szkole Jean Périmony.
Mniej znany szerokiej publiczności, jego przeszłość jako kaskader zajmuje w jego życiu wyjątkowe miejsce. Na stronie (cascades et fantaisies équestres) opowiadał, że miał szczęście być szkolony przez wybitne postacie, takie jak Ivan Chiffre i Claude Nadal (Ben Hur), a przez ponad piętnaście lat prowadził turnieje rycerskie po całym świecie, aż po Japonię.
To właśnie ta przeszłość jako jeździec sprawia, że ma jedną z jego najbardziej charakterystycznych ról. W Kaamelott, serii Alexandre Astier, Christian Bujeau wciela się w mistrza broni, bezlitosnego, a jednocześnie zabawnego trenera króla Artura, któremu serwuje kilka cytatów, które stały się kultowe. Postać pojawia się już w odcinku Le Maître d'armes, wyemitowanym w 2005 roku.
Jak wyznał w 2019 roku w Vienne TV, wspominanie o swoim zawodzie kaskadera konnego zainspirowało Astier’a do stworzenia mu tej roli dopasowanej do niego: „Kiedy opowiadałem mu o mojej przeszłości jako kaskaderze konnym (wtedy to jeszcze była moja aktualność), wymyślił dla mnie postać mistrza broni. Spędziliśmy razem pięć wspaniałych lat — pięć sezonów.”
W kinach publiczność naprawdę odkryła go dopiero w 1993 roku dzięki filmom Visiteurs Jean-Marie Poiré. W nim wcielił się w rolę Jean-Pierre’a Goularda, dentysty poirytowanego i męża postaci granej przez Valérie Lemercier, rolę tę powtórzył w Les Visiteurs II w 1998 roku. Ze swoim charakterystycznym humorem wyjaśniał, że zgodził się na ten film „bo kochał swoje dzieci i chciał, żeby one jadły”.
Jego filmografia obejmuje później popularne komedie, od Pédale douce (1996) po La Vérité si je mens 2 (2001) i Alibi.com (2017). W telewizji staje się stałym bywalcem seriali kryminalnych (Les Cinq Dernières Minutes, Julie Lescaut, Une femme d'honneur, Les Cordier juge et flic, PJ, Profilage) oraz telenowel obyczajowych takich jak Louis la Brocante czy La Crim'.
Spotykamy go też w krótkich formatach, takich jak Scènes de ménages i Caméra Café, a także w Hero Corp, stworzonej przez Simona Astiera i Albana Lenoira. Jego ostatnia rola na ekranie to 2024 rok, w Sur la dalle w reżyserii Josée Dayan, u boku Yvan Attala. Na scenie z kolei bronił tekstów Ionesco (La Leçon), Giraudoux (Amphitryon 38), Guitry (La Jalousie) czy Feydeau (La Dame de chez Maxim).
Jego agencka firma pogratulowała mu hojności. Z nim znika jedna z tych rozpoznawalnych twarzy kina i seriali, która, choć nigdy nie była gwiazdą pierwszego planu, na zawsze odcisnęła piętno na francuskim krajobrazie audiowizualnym.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
