Wystawa Gabrielle Hébert w Musée d'Orsay: jej zdjęcia Willi Medyceuszy

Gabrielle H ébert zamieszka w Musée d'Orsay w 7. dzielnicy Paryża na zupełnie nowejwystawie , która potrwa od 28 października 2025 r. do 15 lutego 2026 r. i przeniesie nas w intymność Willi Medyceuszy pod koniec XIX wieku. Ta urodzona w Niemczech fotografka, żona malarza Ernesta Héberta, oferuje nam pierwszy proto-reportaż zcodziennego życia w legendarnej Willi Medyceuszy w latach 1888-1908.

Urodzona w 1853 roku Gabrielle d'Uckermann, w 1880 roku poślubiła Ernesta Héberta, malarza akademickiego i dyrektora Académie de France w Rzymie. W Villa Medici, jako żona dyrektora, początkowo organizowała przyjęcia i przyjmowała odwiedzające osobistości. Wkrótce jednak uciekła od tych przyziemnych obowiązków, aby nabyć własny aparat fotograficzny.

Po kilku lekcjach udzielonych przez rzymskiego profesjonalistę, założyła ciemnię, w której jej rówieśnik wywoływał negatywy i drukował odbitki próbne. Był to początek imponującej twórczości fotograficznej, którą skrupulatnie odnotowywała w swoich dziennikach: "Fotografuję... Fotografuję..." notowała niemal codziennie.

W przeciwieństwie do swoich braci Luigiego i Giuseppe Primoli, bratanków księżnej Matyldy Bonaparte, z którymi dzieliła upodobanie do portretów społecznych, Gabrielle Hébert była samotnym odkrywcą wszystkich gatunków fotograficznych. Artystyczne akty, reprodukcje dzieł sztuki, krajobrazy, martwe natury, "fotograficzne reprodukcje": nic nie umknęło jej obiektywowi.

Jej wyjątkowe oko oferuje punkt widzenia stałego mieszkańca, który obserwuje renesansowy pałac i jego mieszkańców od wewnątrz. Pensjonariusze, personel, modele, ale także psy i koty willi: dokumentuje tę artystyczną społeczność o każdej porze roku z niespotykaną intymnością.

Jeszcze bardziej fascynujące jest to, że Gabrielle Hébert obala ówczesne kody, obsesyjnie przyglądając się swojemu mężowi Ernestowi. Uwieczniła każdy aspekt życia artysty, reżysera i męża: sesje pozowania z modelkami, postępy w malowaniu obrazów, chwile spędzone w towarzystwie, spacery po rzymskiej wsi i kąpiele.

Wystawa w Musée d'Orsay obejmuje głównie oryginalne odbitki w formacie 9 x 12 cm, którym towarzyszą albumy fotograficzne wykonane przez samą Gabrielle. Odkrywamy jej osobiste pamiętniki, pudełka ze szklanymi płytkami i aparaty, których używała. Powiększenia wykonane z niewydrukowanych negatywów wzbogacają prezentację.

Wystawa obejmuje również rysunki i obrazyErnesta Héberta, a także sentymentalne relikwie: paletę, medalion i listy. Przedmioty te są świadectwem romansu między mężczyzną a krajem, nowo zjednoczonymi Włochami, których Rzym stał się stolicą w 1871 roku.

W 1898 roku Gabrielle Hébert wykonała swój "fotograficzny łabędzi śpiew" podczas podróży do Hiszpanii. Jej wizja, pod wpływem rodzącego się kina, ujawniła zaskakującą nowoczesność. Po powrocie do Francji zaprzestała intensywnej praktyki fotograficznej, zadowalając się uwiecznianiem Ernesta aż do jego śmierci w 1908 roku.

Kuratorką wystawy jestMarie Robert, główna kuratorka w Musée d'Orsay, specjalizująca się w fotografii i filmie. Specjalistka ta skorzystała z rocznego pobytu w Villa Médicis w ramach wzajemnej rezydencji Villa Médicis/Musée d' Orsay, aby pogłębić swoje badania.

Ta chronotematyczna wystawa pokazuje, w jaki sposób Gabrielle Hébert zapewniła sobie miejsce jako autorka i status społeczny w środowisku, w którym twórczość artystyczna była domeną mężczyzn. Fotografia była dla niej czymś więcej niż tylko hobby, pozwoliła jej stworzyć własną mitologię w wyjątkowej geografii i okresie.

To ekscytujące odkrycie jest częścią ambitnej międzynarodowej trasy koncertowej. Stworzona we współpracy z Musée Départemental Hébert w La Tronche, Isère, wystawa zostanie otwarta wiosną 2026 roku w miejscu poświęconym malarce. Będzie kontynuowana jesienią 2026 r. wAcadémie de France w Rzymie - Villa Médicis, symbolicznie kończąc wystawę w miejscu, w którym narodziła się pasja do fotografii.

Dla miłośników fotografii historycznej i historii sztuki wystawa ta oferuje wyjątkowy wgląd w twórczą emancypację kobiety w XIX wieku. Niedaleko Invalides i Sekwany, Musée d'Orsay zaprasza nas do odkrycia tej pionierki, która po cichu zrewolucjonizowała sztukę portretu i reportażu fotograficznego.