Rzeźbiąc kolor: hiszpańska rzeźba baroku wkracza do Luwru

Luwr prezentuje wybór 23 hiszpańskich rzeźb z XVII wieku, wypożyczonych z Museo Nacional de Escultura w Valladolid. Wystawa "Rzeźbienie koloru" odbędzie się w Hallu Napoléon od 7 października 2026 do 25 stycznia 2027.

Luwr muzeum Luwr gości tej jesieni wyjątkową ekspozycję poświęconą sztuce rzeźby hiszpańskiej barokowej, zatytułowaną "Rzeźbiowanie koloru – arcydzieła Museo Nacional de Escultura w Valladolid". Prezentowana w Hall Napoléon w 1. dzielnicy Paryża, od 7 października 2026 do 25 stycznia 2027, łączy 23 rzeźby najwyższej klasy, wszystkie wypożyczone z Museo Nacional de Escultura de Valladolid, hiszpańskiego muzeum narodowego poświęconego rzeźbie, w ramach ekskluzywnego partnerstwa.

Zwracająca uwagę cecha: ta wystawa prezentowana jest jednocześnie i w tej samej przestrzeni co retrospektywa poświęcona Francisco de Zurbarán, a scenografia została zaprojektowana wspólnie, aby umożliwić grę spojrzeń między obiema dyscyplinami. Dwie wystawy za cenę jednego biletu i rzadki dialog artystyczny, którego nie można przegapić tej jesieni w Paryżu.

Czym jest polichromowana rzeźba drewniana z XVII wieku w Hiszpanii?

W sercu tej wystawy tkwi wyjątkowy dla hiszpańskiego baroku rodzaj sztuki: polichromowana rzeźba drewniana o tematyce sakralnej. Te dzieła o oszałamiającym realizmie były tworzone, by wzbudzać duchowe uniesienie wiernych, przedstawiając świętych, Chrystusa na krzyżu i Matkę Bożą z precyzją anatomiczną i dramatycznym natężeniem, które nie ustępuje największym obrazom tamtej epoki. Malarstwo i rzeźba łączą wówczas ścisłe więzi, co potwierdza praktyka artystów takich jak Alonso Cano, którzy uprawiali obie dyscypliny jednocześnie. Czym dokładnie jest ten dialog, pokazuje wystawa, eksponując te dzieła w bezpośrednim porównaniu z płótnami Zurbarána, Velázqueza czy Murilla. Aby pójść dalej w tym temacie, znajdziesz naszą selekcję expositions de peinture à ne pas manquer à Paris et en Île-de-France.

Co warto zobaczyć na wystawie „Rzeźbiąc kolor” w Luwrze?

Główną atrakcją jest paso de procession completo autorstwa Gregorio Fernández, monumentalny zespół składający się z pięciu rzeźbionych i malowanych postaci w skali życia z początku XVII wieku, prezentowany na wysokości dorosłego człowieka, aby umożliwić obserwację z bliska. Te passos, zaprojektowane do noszenia w procesjach Wielkiego Tygodnia, są specjalnością Valladolid. Zobaczenie takiego zestawu w Paryżu, w Hall Napoléon, to wydarzenie rzadkie.

Wśród innych znaczących wypożyczeń, wszystkie nigdy dotąd niebyły we Francji, na szczególną uwagę zasługują Cristo de la Luz Gregorio Fernández, Chrystus na krzyżu w pełnej wielkości o zaskakująco naturalistycznym wyrazie, a także Saint Jean Baptiste, arcydzieło Alonso Cano. Dwa niedawno nabyte przez muzeum dzieła, spektakularnie odrestaurowane, również wchodzą w program: Vierge et l'Enfant avec saint Jean Baptiste Luisa Roldán i Immaculée Conception Pedro de Mena (1680).

Trasa zwiedzania koncentruje się na kilku osiach tematycznych: kult relikwii i rola świętych pośredników, posągi odziane w szaty, ukazanie cierpień Chrystusa i Maryi, pobożność prywatna oraz Niepokalane Poczęcie. To sposób na zgłębienie sposobów wykorzystywania tych rzeźb, ich materialności, regionalnych naleciałości i osobowości najwybitniejszych rzeźbiarzy działających w Kastylii i Andaluzji. Szczególnie wyróżnia się Luisa Roldán, jedna z nielicznych kobiet-artystek tamtej epoki, która dotarła aż do dworu królewskiego Hiszpanii, obok Gregoria Fernándeza, Alonso Cano, Juana de Mesa, José de Mora, Pedра de Mena, Pedro Roldán czy José de Arce.

Dlaczego Narodowe Muzeum Rzeźby w Valladolid to światowy punkt odniesienia?

Narodowe Muzeum Rzeźby w Valladolid gromadzi jedną z najlepszych kolekcji w Europie, a z pewnością najlepszą na kontynencie kolekcję polichromowanej rzeźby drewnianej — ponad 3 000 eksponatów. Założone w 1842 roku, mieści się w dawnym kolegium Świętego Grzegorza, zabytku historycznym w stylu isabelańskim, i nosi obecną nazwę od 1933 roku. Fakt, że muzeum zgadza się wypożyczyć do Paryża 23 najważniejsze dzieła, z których niektóre nigdy wcześniej nie opuszczały Hiszpanii, pokazuje znaczenie tej współpracy z Luwrem.

Wystawę nadzoruje Valérie Carpentier-Vanhaverbeke, naczelna kustoszka w dziale Rzeźby w Luwrze, we współpracy z Alejandro Nuevo Gómez, dyrektorem Museo Nacional de Escultura. Adresowana zarówno do miłośników sztuki barokowej, jak i do ciekawskich, którzy chcą poznać formę rzeźby wciąż mało znaną szerszej publiczności we Francji. Wstęp wliczony w standardowy bilet do muzeum Luwru, w cenie 22 € dla mieszkańców i obywateli Europejskiego Obszaru Gospodarczego (32 € poza EOG), darmowy dla osób poniżej 18 lat oraz dla obywateli/rezydentów EOG do 26 roku życia. Muzeum otwarte codziennie z wyjątkiem wtorku. Rekomendowana rezerwacja na oficjalnej billetterii.