Ten hiszpański malarz z XVII wieku wreszcie prezentowany w Luwrze

Luwr poświęca dużą retrospektywę Francisco de Zurbaránowi, jednej z najważniejszych postaci hiszpańskiego malarstwa XVII wieku. Zatem wyciągamy kalendarz, by zanotować tę pierwszą wystawę, która odbędzie się w Hali Napoleona od 7 października 2026 r. do 25 stycznia 2027 r.

Muzeum Luwr organizuje wyczekiwaną retrospektywę poświęconą Francisco de Zurbaránowi (1598–1664), jednym z najwybitniejszych artystów baroku hiszpańskiego. Ekspozycja, prezentowana w Holu Napoléon, w 1. dzielnicy Paryża, będzie dostępna od 7 października 2026 do 25 stycznia 2027, będąc efektem nowatorskiej współpracy między Luwrem, Narodową Galerią w Londynie a Instytutem Sztuki w Chicago. Ostatnia międzynarodowa retrospektywa o takim zasięgu miała miejsce w latach 1987–1988, między Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku a Grand Palais w Paryżu. Prawie czterdzieści lat przerwy w paryskich salach wystawowych.

Kim był Francisco de Zurbarán, wielki malarz Złotego Wieku Hiszpanii?

Urodzony w 1598 roku w Fuente de Cantos w Estremadurze Zurbarán kształcił się w Sewilli w latach 1611–1617, w czasie niezwykle intensywnego napięcia artystycznego i religijnego. Jest uznawany za jednego z najważniejszych twórców hiszpańskiego XVII wieku, obok Diego Velázqueza (1599–1660) i Bartolomé Estebana Murilla (1618–1682). Przez długie lata bywał klasyfikowany jako karawaggzysta ograniczony do malarstwa monastyjnego; XX wieku przyniósł jednak jego ponowną ocenę. Dziś odkrywamy w nim rzadko subtelnego kolorystę, którego indywidualny styl łączy uproszczenie objętości z silnym naturalizmem.

Jakie prace zobaczyć na wystawie Zurbarána w Luwrze?

Wystawa gromadzi 65 obrazów najwyższej jakości, w dużej mierze będących pracami samego mistrza (50 dzieł), a także kilka płócien jego syna Juana de Zurbarána (1620–1649). Ekspozycja została podzielona na siedem sekcji o charakterze chronologiczno-tematycznym, które śledzą przebieg długiej kariery artysty, jednocześnie dopuszczając czasem układy tematyczne. Dużą część stanowią monumentalne obrazy z monastycznych zamówień w Andaluzji, a także portrety i martwe natury.

Na zakończenie wystawy kilka obrazów z końca XIX wieku i początku XX wieku pozwala oszacować wpływ Zurbarána na francuską awangardę, prezentując dzieła kojarzone z Édouardem Manetem, Pablo Picasso i Juanem Gris.

Dlaczego ta wystawa ma znaczenie dla zrozumienia europejskiego malarstwa?

To, co uderza w malarstwie Zurbarána, to umiejętność przemieniania ciszy w obraz. Tkaniny opadają z zaskakującą precyzją, twarze noszą niemal fizyczną obecność, a światło rzeźbi każdą kompozycję przy użyciu oszczędnej, zwięzłej formy. Wystawę nadzoruje Charlotte Chastel-Rousseau, kierowniczka Działu Malarstwa w Luwrze, we współpracy z Francesca Whitlum-Cooper, Daniel Sobrino Ralston i Rebecca Long.

Równocześnie dostępne z biletem:

Rzeźbiąc kolor: hiszpańska rzeźba baroku wkracza do Luwru
Luwr prezentuje wybór 23 hiszpańskich rzeźb z XVII wieku, wypożyczonych z Museo Nacional de Escultura w Valladolid. Wystawa "Rzeźbienie koloru" odbędzie się w Hallu Napoléon od 7 października 2026 do 25 stycznia 2027. [Czytaj więcej]

Wystawa dostępna w Muzeum Luwru, na Piramidzie Luwru, przy Rue de Rivoli w 1. dzielnicy, otwarte codziennie z wyjątkiem wtorku. Bilet wstępu kosztuje 22 € dla mieszkańców Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EEA) (32 € poza EEA) i obejmuje zarówno zbiory stałe, jak i wystawy czasowe. Bezpłatnie wchodzą osoby poniżej 18 lat oraz osoby do 26. roku życia z EEA, a także wszyscy w pierwszy piątek miesiąca po godz. 18:00 (lipiec–sierpień wyłączone). Rezerwacja zalecana na oficjalnej stronie sprzedaży biletów.