Marilyn Monroe, sto lat! Ikona Hollywoodu uhonorowana wystawą w Cinémathèque

La Cinémathèque obchodzi setną rocznicę urodzin Marilyn Monroe, przygotowując jubileuszową wystawę ku czci ikony kina. Gwiazda zaprezentuje się publiczności od 8 kwietnia do 26 lipca 2026 roku.

Norma Jeane Baker, znana szerzej jako Marilyn Monroe, miała błyskotliwą karierę, sukces równie pamiętny co przeklęty, a po sobie pozostawiła kontrowersyjne i niezatarte dziedzictwo. Amerykańska aktorka, która zmarła w wieku zaledwie 36 lat, jest obecnie uhonorowana w Cinémathèque française.

Paryskie muzeum organizuje wielką wystawę poświęconą Marilyn Monroe z okazji setnej rocznicy jej urodzin. Od 8 kwietnia do 26 lipca 2026 roku ta wystawa przypomni karierę i talent artystki, by odnowić wizerunek aktorki, która była zbyt często wyśmiewana i deprecjonowana. Muzeum bada stereotypy i plotki prasowe z tabloidu, aby zdefiniować prawdziwą wartość tej artystki. Trasa wystawy koncentruje się na pracy aktorskiej i występach Marilyn Monroe w trakcie jej krótkiej kariery w Hollywood.

Urodzona 1 czerwca 1926 roku w rodzinie z problemami i dysfunkcyjnym domu, Marilyn Monroe od najmłodszych lat musiała stawiać czoła licznym przeszkodom. Już na początku swojej drogi zawodowej aspiracje skierowały ją najpierw ku karierze modelki, zanim została dostrzeżona przez aktora Bena Lyona, gdy miała zaledwie 20 lat. Pod koniec lat 40. pojawiała się na łamach różnych magazynów i zaczynała swoją przygodę z kinem, zdobywając popularność m.in. rolą w filmie Bitwa dla Blondynki.

Jubiluje na ekranie, szybko przechodząc od filmu do filmu, a jej nazwisko na długo zostaje w pamięci dzięki takim hitom jak Kobiety wolą brunetki, Prawdziwa dama, Siedem lat w tafli, Harej i tancerka...

Symbol piękna i kobiecej urody, stała się ikoną „kobiety zdradliwej” oraz wolności seksualnej, w czasach, gdy społeczeństwo wciąż walczyło z zaszłościami dawnego świata. Tytuły narzucane Marilyn Monroe przez media i opinię publiczną ciążyły na niej niezwykle mocno. Monroe musiała zmagać się z seksistowskimi atakami Hollywood i prasy, walcząc z wyobrażeniami, plotkami i emocjonalnym nadużyciem, które coraz częściej i dotkliwiej stanęły na jej drodze.

Od jej początków aż do przedwczesnej śmierci najpierw ukazuje się sama aktorka, która ciężko pracowała, by doskonalić swój warsztat i zyskać uznanie dla talentu. Ekspozycja prezentuje fragmenty filmów, fotografie i plakaty, które przypominają zaangażowanie Marilyn Monroe w sztukę.

Obrazy z jej filmów przywołują glamour, symbol piękna, którym się charakteryzowała. Teksty w salach eksponują jej walki, które nie zawsze przejawiają się w samych eksponatach. Dzięki temu odkrywamy jej zaangażowanie społeczne, zwłaszcza w partnerstwie z artystami afroamerykańskimi. Cinémathèque podkreśla pragnienie niezależności Marilyn Monroe, jej walkę o obronę i redefinicję własnego wizerunku wobec studiów hollywoodzkich, wobec publiczności, wobec mediów.

Jeśli trasa prezentuje kilka pięknych kadrów z filmów, szkoda że nie ma więcej prywatnych przedmiotów aktorki. Wiele eksponatów ma na celu zilustrowanie ówczesnych trendów i stylu Monroe, lecz same do niej nie należały. Kobieta skryta za ikoną pozostaje wciąż nie do końca poznana; zdjęcia są komentowane, demontowane, lecz prawdziwa Marilyn nie jest przez to znacznie lepiej ukazana. Kinematografia eksponuje dorobek aktorki, lecz z trudem odsuwa się od medialnych opowieści, by ukazać bardziej autentyczny obraz tej kobiety pełnej zaskoczeń.

Ikona króluje więc w Cinémathèque, gdzie prezentowana jest wyjątkowa, rocznicowa wystawa. Nie przegap jej na wiośnie, w Paryżu.

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.