W dniach od 3 do 6 września 2026 r. wystawie FIGURAMA, Powrót do rzeczywistości gromadzi 21 międzynarodowych artystów sztuki figuratywnej współczesnej w Bastille Design Center, w Paryżu.

WYSTAWA FIGURAMA łączy 21 międzynarodowych artystów sztuki figuratywnej współczesnej, pod kuratelą Athiny Perrin i Sébastiena Jupille: Louis Accard, Colleen Barry, Hollis Dunlap, Frédéric Forest, Fabrice Grimard, Amaya Gurpide, H. Craig Hanna, Sébastien Jupille, Thomas Lapine, Kate Lehman, Roman Lehman Schlaht, Alex Lutz, Rachel Marazano, Edward Minoff, Victor Pierrey, Travis Schlaht, Oleksii Shcherbak, Slava Shults, Jordan Sokol, Helen Ström i Charles Villeneuve.

O wystawie

W dobie powszechnej ekspansji obrazów i przyspieszonego przepływu wizualnego, który wręcz rozprasza sam wzrok, powrót do aktu widzenia staje się niemal zaangażowanym gestem. Widzieć naprawdę, dać sobie czas na obserwację, ponownie otworzyć się na sensowną, zmysłową percepcję świata: w tej perspektywie mieści się wystawa Figurama, Powrót do rzeczywistości, prezentowana w Bastille Design Center w dniach 3–6 września 2026 roku, z inicjatywy Sébastiena Jupille, artysty i założyciela pracowni Figura, oraz Athiny Perrin, historyczki sztuki i założycielki agencji artystycznej Cūra.

Ona podkreśla konieczność wyprowadzenia rzeczywistości na pierwszy plan współczesnej twórczości — nie jako nostalgiczną spuściznę, lecz jako aktualne wyzwanie.

Projekt opiera się na idei fundamentującej: akademizm nie jest celem samym w sobie, lecz punktem oparcia. Stanowi żywy fundament, z którego każdy artysta może rozwijać własną, odrębną wizję. Nie chodzi o rehabilitację zamrożonej przeszłości, lecz o ponowne ożywienie wiedzy i sposobów postrzegania, które nasza epoka — często zdominowana przez koncepty i narracje — zeszła na drugi plan. W takim kontekście malarstwo figuratywne zyskuje istotną funkcję: nie tylko przedstawia świat, lecz oferuje jego doświadczenie.

Poprzez obserwację przywraca wzrokowi zdolność patrzenia; poprzez materiał nadaje temu, co widzialne, swoją gęstość; za sprawą czasu, który wymaga, wprowadza opór wobec cyfrowej natychmiastowości. Dzieło najpierw ujawnia się jako obecność – wizualna i fizyczna – zanim zostanie poddane interpretacji.

Ta inicjatywa nawiązuje do analiz Aude de Kerros, która w swoich pracach podkreśla stopniowy zanik rzemieślniczych umiejętności na rzecz logik dyskursywnych i spekulacyjnych. Uwypukla trwałą przepaść między sztuką instytucjonalną, często odczłowieczoną, a praktyką — cichszą, przywiązującą wagę do mistrzostwa, przekazywania oraz doświadczenia rzeczywistości. Wystawa Figurama wpisuje się w to napięcie, nadając widoczność tym podejściom.

Nie chodzi tu o spojrzenie skierowane w przeszłość. W duchu Jeana Claira, którego myśl łączy rygor krytyczny z świadomością współczesnych przemian, ta wystawa przede wszystkim formułuje diagnozę: epokę poszukującą wyraźnych punktów odniesienia. Powrót do postaci nie jest zamknięciem, lecz otwartym pytaniem: co dzieje się z naszym stosunkiem do świata, gdy obraz odrywa się od przeżytego doświadczenia?

Zgromadzeni artyści — H. Craig Hanna, Travis Schlaht, Kate Lehman, Colleen Barry, Victor Pierrey, Slava Shults, Helen Ström, Alex Lutz oraz Frédéric Forest i Sébastien Jupille, a także inni — łączą jedno wspólne zobowiązanie: praktykę wymagającą, opartą na obserwacji, wiedzy i bezpośrednim doświadczeniu. Ich prace, mimo różnorodności, ukazują tę samą wrażliwość na rzeczywistość i pragnienie ponownego doświadczenia namacalnej, malarskiej ekspresji.

Figurama wykracza w ten sposób poza ścisłe ramy figury, proponując formę pojednania: między tradycją a współczesnością, między techniką a wolnością, między spojrzeniem a myślą. W duchu warsztatów, o których pisał Gustave Courbet, wystawa uwypukla międzynarodową społeczność artystów, dla której przekaz jest motorem emancypacji, a nie ograniczeniem.

W świecie sztuki, który często bywa fragmentaryczny, Figurama wyznacza ciągłość – nie tej stylistyki, lecz tego wymogu: patrzeć, rozumieć, umieć robić.

Patrzenie tutaj staje się aktem.
A może już formą oporu.

Piątek 4 września, godz. 17:00–19:00: spotkanie autorskie i podpisywanie egzemplarzy z autorem Michel Bernard

Sobota 5 września, godz. 17:00–19:00: inauguracja i dedykacje do nowej książki artysty Frédéric Forest, „Somewhere in New York City”.

Niedziela 6 września, godz. 16:00–18:00: spotkania artystyczne z Louisem Accardem, Frédéric Forest, Sébastienem Jupille, Kate Lehman, Victorem Pierrey, Travisem Schlahtem i Helen Ström, a także z innymi.

Niedziela 6 września, godz. 18:00–21:00: toast kończący wydarzenie, otwarty dla publiczności.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.