Tajemniczy Maison du Fontainier, położony niedaleko Jardin du Luxembourg, jest dziś praktycznie niedostępny dla ogółu społeczeństwa. A przecież kilka wieków temu było to centrum nerwowe stolicy, ponieważ umożliwiało dystrybucję wody w całym Paryżu. Zabytek ten, będący jedną z ostatnich pozostałościAqueduc Médicis w obrębie murów miejskich, można zobaczyć tylko podczas wycieczek z przewodnikiem organizowanych przezstowarzyszenie Paris historique, kilka razy w roku oraz podczas Journées du Patrimoine (Dni Dziedzictwa).
Królowa Maria de Médicis postanowiła zbudować akwedukt z Rungis do Paryża, na dystansie ponad 13 kilometrów, aby doprowadzić wodę do ogrodu Pałacu Luksemburskiego i ogólnie do Lewego Brzegu, któremu w tamtym czasie brakowało wody, w przeciwieństwie do drugiego brzegu. Wiele pozostałości akweduktu można zobaczyć do dziś poza stolicą, zwłaszcza w Arcueil i L'Haÿ-les-Roses, ale bardzo niewiele w Paryżu, gdzie akwedukt znajdował się głównie pod ziemią.
Maison du Fontainier, imponujący budynek z kamienia ciosanego w stylu Ludwika XIII, został zbudowany w latach 1619-1623 w 14. dzielnicy, na 27. i ostatnim włazie (urządzenie murarskie używane do kontroli podziemnej rury) akweduktu, który został oddany do użytku w XVII wieku. Górne piętra zajmował królewski opiekun fontanny, Thomas Francine, a następnie jego potomkowie, którzy nadzorowali dystrybucję wody w stolicy, zawsze cennego zasobu.
Woda dostarczana przez akwedukt dociera do piwnic i jest podzielona na trzy baseny: w centrum, Basen Karmelitów i Przedsiębiorców, którego woda jest używana przez duchowieństwo; po prawej, Basen Króla, który zasila pałace i fontanny; a po lewej, Basen Miejski, dla publicznych fontann, który stanowi tylko 28% wody.
W 1845 roku po drugiej stronie Bassin du Roi dobudowano podziemny zbiornik z podwójnym rzędem kolumn, który mieścił około 1000 metrów sześciennych wody. Nie był on jednak długo używany, ponieważ dom stra cił swoją funkcję w 1874 roku, kiedy Eugène Belgrand, pod kierownictwem barona Haussmanna, rozpoczął prace nad paryskim systemem wodno-kanalizacyjnym. Dom został wpisany na listę zabytków w marcu 1994 roku.
Podczas naszej wizyty zeszliśmy schodami w głąb budynku i odkryliśmy podziemny Paryż, którego nie podejrzewalibyśmy z góry, niedaleko Katakumb.
W tej nieco chłodnej atmosferze Dominique, nasz entuzjastyczny przewodnik, opowiedział nam wszystko o historii tego miejsca i historii wody w stolicy, epickiej historii, która rodzi pytania o łatwość, z jaką dziś płynie z kranu. Jest to imponujący budynek z pięknymi łukami, które przetrwały próbę czasu, a my wędrowaliśmy podziwiając pracę z przeszłości, przez małe, czasem wąskie przejścia, odkrywając stare rury i tunele tu i tam.
Jest to wycieczka edukacyjna, która pozwala dowiedzieć się więcej o podziemnych korytarzach naszego miasta! Upewnij się, że masz ze sobą buty sportowe lub wygodne obuwie, ponieważ podłoże może być czasami trochę nierówne i brudne. Następna data: 15 października!
Podążając śladami Aqueduc Médicis, gdzie można znaleźć ostatnie pozostałości w 14. dzielnicy?
Dziś woda płynie łatwo pod naszymi stopami, ale był czas, kiedy akwedukt, akwedukt Médicis, przenosił wodę z Rungis z większym trudem. Chociaż dziś jest on mniej użyteczny niż w XVII wieku, wciąż można odkryć kilka jego pozostałości podczas spaceru po 14. dzielnicy. [Czytaj więcej]
Daty i harmonogramy
W dniu 15 październik 2025
Ceny
- 26 ans : €7
Adultes : €15
Oficjalna strona
www.paris-historique.org
Podążając śladami Aqueduc Médicis, gdzie można znaleźć ostatnie pozostałości w 14. dzielnicy?
