Między starym miasteczkiem a nowszymi dzielnicami Cergy, na prawym brzegu rzeki Oise, ten zadrzewiony park i ta skromna posiadłość, będąca domem legendy teatru i kina, tworzą oazę spokoju w dziś już bardzo zurbanizowanym otoczeniu. Strona została wyróżniona jako dziedzictwo o znaczeniu regionalnym przez Region Île-de-France, który widzi w niej zestaw zabytków reprezentujących lokalną i francęjską historię kultury. Ale jaka jest historia tego miejsca, które przez długi czas pozostawało w cieniu wzroku?
Jej nazwa odnosi się oczywiście do Anny i Gérarda Philipe’a, którzy nabyli tę posiadłość w 1954 roku. Gérard Philipe, wybitna postać teatru i kina francuskiego powojennej sceny, oraz Anny Philipe, pisarka, odcisnęli trwałe piętno na tym miejscu, do tego stopnia, że dzisiaj nosi ono ich imię. Ale dom jest starszy: zbudowany z kamienia w XIX wieku na dawnych grządkach warzywnych, wpisuje się w miejsce, które zachowuje także ślady Château de Vauréal i historia arborologicznego krajobrazu okolicy z końca XVIII wieku.
Ten dom z tytułem Zabytku o znaczeniu regionalnym wyróżnia się zarówno architekturą, jak i atmosferą. Nieruchomość składa się zśrodkowej części, która niegdyś była obsługiwana przez żelazne schody w półokręgu, otoczone dwoma pawilonami wysuniętymi delikatnie na przód i zwieńczone dachami o konstrukcji hipowej z wysokimi lukarnami. Naprzeciwko niego rozciąga się szeroka alejka wysadzana kasztanowcami, prowadząca do parteru w hafty kwiatowe. Miejsce to ma także duże znaczenie pamięciowe: para przekształciła dom w styl lat pięćdziesiątych, zmieniając m.in. otwory okienne i elewacje, i gościła tu artystów i pisarzy takich jak Jean Vilar, Agnès Varda, René Clair czy Georges Perros.
Strona opowiada jednocześnie o kilku epokach: o Cergy sprzed czasu rozwoju nowego miasta, o domu artystów z lat pięćdziesiątych, a następnie o dziedzictwie, które trzeba na nowo zreferować dla współczesnej publiczności. Sprzedano go państwu w 1973 roku; dom i jego park stały się własnością gminy w 2000 roku. Od tego czasu miasto realizuje projekt rewitalizacji, by przekształcić to miejsce w memoriał, atrakcję turystyczną oraz ośrodek kreacji i edukacji obywatelskiej.
Na razie dom jeszcze nie jest ponownie otwarty dla zwiedzających (choć w uszach słychać, że niebawem pojawi się dobra informacja...), natomiast park bywa dostępny podczas wydarzeń kulturalnych, a działalność związana z uprawą i pszczelarstwem nadal trwa. Czekamy więc na piękne dni, by móc poznać to wyjątkowe dziedzictwo!
