La Cage aux Folles: kultowa musicalowa komedia z Laurentem Lafitte’em przedłużona! – rezerwacje

Legendarny musical wraca na scenę w Paryżu! Po tym, jak oczarowała widzów w Teatrze Châtelet, La Cage aux Folles trafia do Seine Musicale w terminie od 30 października do 14 listopada 2026 z nową produkcją Francuską na czele z Laurentem Lafitte’em! Reżyserię powierzono Olivierowi Py, a nowa wersja muzyczna wpisuje dzieło w jego historyczny kontekst: świat kabaretu, pełen glamour i elegancji, pełen spektakularnych rewii.

Spektakl opowiada historię Georges’a, właściciela kabaretu z drag queens w Saint-Tropez, oraz jego partnera Albina, który występuje pod pseudonimem "Zaza". Fabuła skupia się na ich synu, Jean-Michelu, który oświadcza, że bierze ślub z Anną, córką konserwatywnego polityka. Aby uniknąć skandalu, Jean-Michel prosi rodziców o odgrywanie roli "tradycyjnej" rodziny podczas spotkania z przyszłymi teściami. To musical porusza tematy takie jak akceptacja, rodzina czy tożsamość.

• Przeczytaj także
• Najlepsze okazje tego tygodnia w Paryżu i regionie Île-de-France, od 9 do 15 marca 2026

Oparty na tej samej sztuce autorstwa Jeana Poireta, która miała premierę w 1973 roku. La Cage aux Folles po raz pierwszy została przeniesiona na scenę Broadway w 1983 roku jako musical autorstwa Harvey’ego Fiersteina (libretto) oraz Jerry’ego Hermana (muzyka i teksty). Po sukcesie na Broadway w latach 2004-2005, La Cage aux Folles zyskała uznanie krytyków i okrzyknięta jednym z największych hitów, nagrodzoną wieloma Drama Desk Awards i Tony Awards, w tym za najlepszy musical. Ta kultowa sztuka została przeniesiona na sceny wielu krajów i wielokrotnie odświeżana na Broadwayu, stając się klasykiem musicalu teatralnego. Po wielkim sukcesie w Théâtre du Châtelet, powraca teraz do Seine Musicale, tym razem z utalentowanym Laurentem Lafitte.

Nasza opinia:

Uwaga, uwaga... legendarna musical z Broadway La Cage aux Folles zawitała na Teatr Châtelet, i nie ma tu półśrodków! Ekscentryczna, odważna i przeznaczona dla świadomej publiczności, ta odświeżona klasyka pełna jest humoru, blasku, piór i wirujących boa. Nie trzeba oglądać filmów (tak, trzy francuskie produkcje, w tym ta z 1978 roku, a nawet amerykańska adaptacja z Robinem Williamsem!) by dać się porwać temu kabaretowi, gdzie słodka szaleńczość i irrewerencja bawią się do białego rana.

W centrum tej wielkiej zabawy Laurent Lafitte jest niemal nie do poznania jako Zaza alias Albin, ekscentryczna diva i główny bohater, którego nie sposób nie polubić. Aktor, tancerz, a teraz także pewny siebie śpiewak – tak, śpiewa, i robi to znakomicie! – prezentuje czułość i energię, która czyni go prawdziwą królową sceny. Zaza i jej ikoniczne stroje nie przyćmiewają jednak reszty zespołu: groteskowi, spięci, a czasem i poruszeni – wszyscy bohaterowie lśnią na swój sposób, a kilkunastoosobowa grupa tancerzy, prawdziwe królowe, przemienia każdy numer w hymn na cześć piękna i ekscentryczności.

Żywot kabaretu Giorgio’ego rozgrywa się na naszych oczach: z kulis, garderób, z bocznych uliczek, aż po plażę w Saint-Tropez, od baru Chez Jacqueline po apartamenty Zazy – każdy obrót sceny płynnie przenosi widza z jednej historii do drugiej, nie tracąc tempa. A co najważniejsze, publiczność staje się częścią tego kabaretu: interakcje, spojrzenia, improwizowane riposty... Wciągamy się w tę grę, czując się jak jej współtwórcy i świadkowie tych barwnych losów – a niespodzianki i elementy zaskoczenia na pewno nie zabraknie…

Poza blaskiem i cekinami, La Cage aux Folles to delikatna, a zarazem drapieżna satyra na zamknięte w schematach umysły, pełna nieporozumień, niecodziennych spotkań i ogromu (ogromu!) czułości. Ta wersja francuska pozostaje symbolem różnorodności, rodzicielstwa LGBT, wolności bycia sobą i przede wszystkim miłości bezwarunkowej – tej, która chroni, wspiera, domaga się prawa do bycia autentycznym... i czasem wywołuje kontrowersje. Piosenki, refreny i motywy przewodnie promują te wartości, jednocześnie zwycięsko obalając społeczne hipokryzje z uśmiechem na twarzy.

Trwający 2 godziny i 40 minut z przerwą, spektakl spokojnie buduje narrację, ale kiedy tylko na scenę wkraczają cekiny… trudno od niego odejść! Zabawny, efektowny, hojny i dumnie queerowy – to obowiązkowa pozycja, przy której można się śmiać, wzruszać i celebrować piękno ekscytującej różnorodności.