Kolory pożaru, adaptacja Pierre’a Lemaitre w reżyserii Clovisa Cornillica dostępna na Netflix

Po Dobranoc tam na górze, pierwszej części serii Dzieci Katastrofy wyreżyserowanej w 2017 roku przez Alberta Dupontela, Kolory pożaru (2022) przenosi na ekran drugi tom literackiej trylogii autorstwa Pierre’a Lemaitrea. Film wyreżyserował Clovis Cornillac, a napisał go sam autor powieści, co gwarantuje wierne oddanie klimatu. W obsadzie pojawiają się Léa Drucker, Benoît Poelvoorde, Olivier Gourmet, Alice Isaaz oraz Fanny Ardant. Premiera odbędzie się na platformie Netflix 25 lutego 2026 roku.

Osadzona w okresie międzywojennym opowieść śledzi Madelaine Péricourt, dziedziczkę potężnego imperium finansowego, która musi stawić czoła serii zdrad, prowadzących ją ku upadkowi. Nie musząc znać fabuły pierwszego filmu, ta adaptacja odwołuje się do społeczno-politycznego świata serii Lemaitre, przesuwając akcent na wędrówkę od upadku do odbudowy, osadzoną w tle zagrożonej Europy.

Droga Madelaine wpisuje się w schemat władzy, korupcji i manipulacji, gdzie prywatne życie splata się z polityką. Między Paryżem a Berlinem film ukazuje dramat z epoki, ukazując strategie wspinaczki, pozorne sojusze oraz symboliczną przemoc środowiska, które zamyka się na nią, gdy dziedziczka zagrozi jego fundamentom. Główny cel: odzyskać kontrolę w świecie stworzonym tak, aby ją wykluczyć.

Zwiastun filmu Kolory pożaru

Kolory pożaru

Kolory pożaru to ekranizacja powieści Pierre'a Lemaitre (Wydawnictwo Albin Michel, 2018), będąca bezpośrednią kontynuacją Pożegnanie na szczycie. Do tego adaptacyjnego przedsięwzięcia autor osobiście napisał zarówno scenariusz, jak i dialogi — to rzadkie rozwiązanie na tym poziomie produkcji, które zapewnia spójność tonacji i narracji z oryginalnym dziełem. Jeśli chodzi o stronę realizacyjną, Clovis Cornillac, który po raz czwarty występuje jako reżyser, sięga po kino historyczne, skupiając się bardziej na dramaturgii i układach sił niż na efektownej, epickiej oprawie.

• Przeczytaj także
• Najlepsze kina w Paryżu

Film przenosi nas do Francji końca lat dwudziestych, łącząc w sobie scenografie burżuazyjne, przestrzenie instytucjonalne i kulisy dziedzicznego kapitalizmu. Sceny z Berlina zostały nakręcone m.in. w Strasburgu, gdzie niektóre dzielnice przypominają przedwojenne anchitekturę Berlina. Charakterystyczne dla produkcji były także reżyseria artystyczna i kostiumy, które doceniono podczas gali nagród, a w tym roku nominowano je do Cezarów 2023 w kategoriach kostiumy i scenografia.

Między dramatem osobistym a kroniką społeczną, film opowiada w napiętej narracji, której główną osią jest rozwój bohaterki, przechodzącej od szoku do działania. Obsada dodaje realizmu i głębi opowieści: Léa Drucker kreuje postać Madelaine, która ciągle się zmienia, podczas gdy Benoît Poelvoorde i Olivier Gourmet umieszczają swoje role w grupie wpływowych postaci, gdzie liczy się interes, a nie emocje. Dzięki historycznemu kontekstowi i spojrzeniu na mechanizmy dominacji, Couleurs de l'incendie przypomina kino stricte rekonstrukcyjne, koncentrując się na fabule i świecie przedstawionym — w duchu francuskich dramatów osadzonych w przeszłości, opowiadających o upadku społecznym i strategiach przetrwania.

Nasza ocena Kolorów pożaru :

Nie martw się, nie trzeba oglądać Pożegnanie na wysokim poziomie, aby zrozumieć tę nową produkcję. Trylogia Pierre'a Lemaitre'a ma raczej tematyczny charakter, a choć główny bohater filmu pojawiał się już w dziele Alberta Dupontela, w drugiej części nie ma żadnych nawiązań do pierwszego filmu. Śledzimy losy Madeline Péricourt, bogatej dziedziczki i właścicielki dużej paryskiej kamienicy z okresu międzywojnia, której najbliżsi wyzbywają się jej majątku. Od tego momentu planuje odwet.

Pisany i dialogowany przez samego Pierre'a Lemaitre'a, nie masz się czego obawiać, bo mamy do czynienia z trafną adaptacją. W tle rosnącego nazizmu, Clovis Cornillac na swoim czwartej reżyserskim dziele prezentuje solidny film historyczny, często trzymający w napięciu. To bez wątpienia najambitniejsze dzieło tego reżysera. Jednak czasami jego ambicja go przerasta. Wyraźnie widać chęć stworzenia wielkiego filmu, ale nie jest to Albert Dupontel, którego styl był pełen energii i blasku, i ten styl w Pożegnaniu na wysokim poziomie zanika. Reżyseria jest bardziej klasyczna, czasem nawet płaska. Niektóre pomysły nie wypaliły, na przykład próba imitowania ciągłego oświetlenia filmu świecą, co próbowało oddać subtelne zmiany światła na obrazach.

Nie wszystko jest zawsze przekonujące, ale całość przyciąga, głównie dzięki świetnej obsadzie. Olivier Gourmet wypada znakomicie, a nawet mniejsze role, jak Alice Isaaz czy Fanny Ardant, prezentują wysoki poziom w tym kinowym dziele.

Kolory pożaru
Film | 2022
Kino premiery: 9 listopada 2022
Na platformie Netflix od 25 lutego 2026
Dramat, Historyczny | Czas trwania: 2h16
Reżyseria: Clovis Cornillac | W rolach głównych: Léa Drucker, Benoît Poelvoorde, Alice Isaaz
Tytuł oryginalny: Couleurs de l'incendie
Kraj produkcji: Francja

Adaptując drugi tom Enfants du Désastre, Clovis Cornillac i Pierre Lemaitre kontynuują badanie Francji między dwoma wojnami, pełnej podziałów społecznych, politycznych kalkulacji i przemocy klasowej. Wraz z wciągającą historią o utracie kontroli i jej odzyskaniu, Kolory ognia trafia na Netflix w lutym 2026 roku, oferując nową możliwość wejścia do literackiego świata Lemaitre’a, bez konieczności wcześniejszej znajomości serii.

Aby poszerzyć swoje horyzonty, sprawdź też nasz wybór najgorętszych nowości Netflix w lutym, przewodnik po najświeższych premierach na różnych platformach streamingowych oraz dzisiejszą propozycję Co obejrzeć dziś online.