Ken Scott, reżyser takich przebojowych komedii jak Starbuck, powraca z Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan, dramatyczną komedią, która łączy emocje i humor. Film, oparty na autobiograficznej powieści Rolanda Pereza, opowiada o niezachwianej determinacji matki, by zapewnić swojemu synowi wyjątkowe życie, pomimo niepełnosprawności wrodzonej. Leïla Bekhti z intensywnością wciela się w postać Esther, odważnej matki, podczas gdy Jonathan Cohen nadaje charyzmy Rolandowi, jej synowi. Film Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan z kultową Sylvie Vartan jest odą do matczynej miłości i odporności.
Moja mama, Bóg i Sylvie Vartan będzie wyświetlane w kinach od 19 marca 2025.
Streszczenie: W 1963 roku Esther urodziła Rolanda, najmłodszego z licznej rodziny. Chłopiec urodził się z chorobą piętowym, która uniemożliwiła mu stanie na nogach. Mimo sceptycznych głosów wokół, Esther obiecała synowi, że będzie chodził jak inni i że jego życie będzie pełne cudów. Od tego momentu zrobi wszystko, by dotrzymać tej obietnicy. Na przestrzeni dekad, pełnych wyzwań i nadzwyczajnych wydarzeń, ten film opowiada prawdziwą, pełną humoru i wzruszeń historię — o niezwykłym losie i największej możliwej miłości: tej matczynej do dziecka.
Dzięki Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan (Moja matka, Bóg i Sylvie Vartan), reżyser z Quebecu Ken Scott(Starbuck, Un peu, beaucoup, aveuglément) stworzył nostalgiczny komediodramat, w którym wystąpili mistrzowska Leïla Bekhti i niespodziewany Jonathan Cohen w bardziej powściągliwej roli. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, film jest adaptacją powieści Rolanda Pereza o tym samym tytule, intymnej kroniki, w której autor opowiada swoją własną podróż naznaczoną społecznym spojrzeniem na jego niepełnosprawność i niezachwianąmatczyną miłością. Film przenosi nas do lat sześćdziesiątych XX wieku, do serca dużej rodziny, w której Esther Perez, matka równie kochająca, co inwazyjna, nie chce zaakceptować faktu, że jej syn Roland, urodzony ze stopą końsko-szpotawą, jest skazany na życie w cierpieniu. Oparta na muzyce yéyé i slapsticku, ta inicjacyjna opowieść bada odporność i siłę więzi rodzinnych.
Składający się z dwóch odrębnych części Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan podąża za rytmem samego życia. Pierwsza połowa filmu, rozgrywająca się w latach sześćdziesiątych, to eksplozja kolorów,energii i muzyki. Ken Scott uchwycił ferment epoki naznaczonejoptymizmem, ideałami i popularnym zapałem wokół emblematycznych postaci, takich jak Sylvie Vartan, prawdziwa ikona młodego Rolanda.
Film stopniowo przechodzi w bardziej introspektywny ton, gdy narrację przejmuje dorosły Roland. Tam, gdzie żywiołowość początkowych dni była podkreślona dynamicznym montażem, druga połowa przyjmuje bardziej stonowany styl, ponownie koncentrując się na bohaterach i ich wewnętrznych dylematach. W tym momencie pojawia się również sama Sylvie Vartan, uosabiając potężny symbol marzeń i odporności młodego Rolanda.
Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan to coś więcej niż kronika rodzinna, która bada siłę więzi między matką a synem. Esther, grana przez imperialną Leïlę Bekhti, jest postacią zarówno słoneczną, jak i duszącą. Z jej bystrością i bezwarunkową miłością, odmawia zaakceptowania pomysłu, że jej syn może być niepełnosprawny, przeciwstawiając się lekarzom i konwencjom, aby zapewnić mu godne życie.
Ale poza swoim zaangażowaniem, Esther jest także komicznym wichrem. Jej zdolność do narzucania swojej wizji rzeczy sprawia, że niektóre sceny są przezabawne. Film jest autentycznie zabawny, z wyrazistymi dialogami i komunikatywną energią przypominającą wielkie popularne komedie.
Jonathan Cohen, choć lepiej znany z ról komediowych, jest poruszająco dokładny jako dorosły Roland. Jego duet z Leïlą Bekhti działa wspaniale, a ich współudział wzmacniaemocjonalny wpływ filmu. Jak wspólny wątek, muzyka towarzyszy ich relacji, oscylując między jazzem, popem i yéyé rockiem, ze szczególnym miejscem dla Sylvie Vartan, której piosenki rezonują jak madeleines Prousta.
Ten film bez wątpienia spodoba się fanom szczerych, ciepłych komediodramatów. Jeśli lubisz dramaty rodzinne, takie jak La Vie est un long fleuve tranquille lub nostalgiczne opowieści, takie jak La Famille Bélier, pokochasz to zanurzenie się w latach 60. i odę do matczynej miłości.
Z drugiej strony, jeśli szukasz czysto lekkiejkomedii, Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan (Moja matka, Bóg i Sylvie Vartan ) może sprawić, że będziesz chciał więcej, szczególnie w jego spokojniejszej drugiej połowie.
Zabawny, czuły i pełen blasku film " Moja matka, Bóg i Sylvie Vartan " podejmuje wyzwanie inteligentnego kina popularnego. Ken Scott umiejętnie żongluje komedią i dramatem, nigdy nie popadając w patos czy karykaturę.
Chociaż niektórzy mogą żałować bardziej konwencjonalnej drugiej połowy,emocje pozostają wszechobecne, wspierane przez niezwykłe aktorstwo i skrupulatną reżyserię.
Jakie filmy będzie można obejrzeć w kinie w marcu 2026 roku?
Wszystkie premiery kinowe na marzec 2026 w Paryżu i regionie Île-de-France, z godzinami i ofertami specjalnymi w pobliżu. [Czytaj więcej]
Komedie, dramaty lub biografie: nasz wybór najlepszych francuskich filmów do obejrzenia w kinie teraz lub w nadchodzących tygodniach. [Czytaj więcej]
filmów do obejrzenia w kinach w Paryżu i regionie Île-de-France. [Czytaj więcej]
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
Jakie filmy będzie można obejrzeć w kinie w marcu 2026 roku?
Francuskie filmy, które warto obejrzeć w kinie, obecnie i w najbliższej przyszłości
Który film obejrzeć dziś w kinie? Nasze pomysły na seanse
