Po krytycznym sukcesie filmu Past Lives – Nasze wcześniejsze życia, południowokoreańsko-kanadyjska reżyserka Celine Song prezentuje swoją nową komedię romantyczną, Materialists, z udziałem gwiazd takich jak Dakota Johnson, Pedro Pascal oraz Chris Evans. Film miał swoją premierę w kinach we Francji 2 lipca 2025 roku, a już 17 marca 2026 roku o godzinie 21:09 będzie można obejrzeć go na Canal+. Projekt nawiązuje do klasycznej nowojorskiej romansu, ale jednocześnie podejmuje współczesną refleksję na temat relacji miłosnych w erze social mediów, statusu społecznego i materialnego sukcesu.
W tej opowieści, rozgrywającej się w samym sercu Manhattanu, Lucy Mason (Dakota Johnson) pracuje jako konsultantka ds. dobrej jakości randek w agencji specjalizującej się w luksusowych spotkaniach. Zorganizowana i systematyczna w kreowaniu cudzych miłości, sama jednak ma poważne trudności w odnalezieniu szczęścia w własnym życiu uczuciowym. Jej los nagle się odmienia, gdy zostaje uwikłana w nieoczekiwany trójkąt miłosny, wobec którego staje pomiędzy dwoma mężczyznami oplatającymi ją sprzecznymi emocjami.
Z jednej strony mamy Harry’ego Castillo (Pedro Pascal), charyzmatycznego bogatego finansistę, symbol stabilności i społecznego sukcesu. Z drugiej – Johna Fincha (Chris Evans), jego dawnego partnera, aktora i kelnera z niepewnym dochodem, lecz niezmąconą szczerością. Między materialnym komfortem a głębokim przywiązaniem Lucy musi stawić czoła wewnętrznemu dylematowi, który odzwierciedla sprzeczności pokolenia, zmagającego się z komercjalizacją relacji.
Drugi pełnometrażowy film Celine Song, Materialists, rozwija niektóre z tematów już obecnych w Past Lives, zwłaszcza wpływ dawnych miłości na obecne decyzje. Reżyserka czerpała inspirację ze własnych doświadczeń – zanim została dramatopisarką i filmowcem, pracowała w agencji matrymonialnej w Nowym Jorku, gdzie przyglądała się niekiedy bardzo materialistycznym kryteriom, jakimi kierowali się klienci poszukujący idealnego partnera.
Film został nakręcony w formacie 35 mm w Nowym Jorku i jego okolicach, między innymi w High Falls, od kwietnia do czerwca 2024 roku. Reżyseria zdjęć Shabier Kirchner ukazuje eleganckie i niemalże bajkowe oblicze miasta, a muzyka Daniela Pembertona podkreśla tę wyrafinowaną atmosferę. W tej współczesnej opowieści miłosnej, Celine Song sięga po klasyczny motyw trójkąta miłosnego, z wyraźnymi odniesieniami do wielkich romansów, takich jak Biuro podróży Billy'ego Wildera czy Kiedy Harry poznał Sally Roba Reinera.
Nasza recenzja Materialists
Wyreżyserowany i napisany przez Celine Song obraz Materialists (2025) wpisuje się w nurt współczesnych komedii romantycznych, ale z bardziej dojrzałą, krytyczną i estetycznie wyrafinowaną wizją. W obsadzie znajdziemy Dakotę Johnson, Pedra Pascala i Chrisa Evansa, a film zgłębia mechanizmy uczuć w erze kapitalizmu emocjonalnego, z ironicznym spojrzeniem na to, jak miłość jest negocjowana w elitarnych kręgach Nowego Jorku. Obietnica tak atrakcyjna, co ryzykowna, zrealizowana w dopracowanej warstwie wizualnej, choć niekiedy osłabiona chłodem emocjonalnym.
Fabuła koncentruje się na Lucy Mason (Dakota Johnson), błyskotliwej i chłodnej nowojorskiej mismatcherce, która lepiej rozumie miłość u innych niż we własnym życiu. W centrum tej historii jest Harry Castillo (Pedro Pascal), magnetyczny i wyrafinowany finansista, oraz John Finch (Chris Evans), jego byłe partner, aktor na zakręcie, który w obliczu bogactwa rywala wykazuje niezwykłą szczerość. Trójkąt miłosny rozwija się w narracji linearnej z przerywnikami w postaci symbolicznych flashbacków, odzwierciedlających ich dawną rozstanie, gdzie uczucie kruszy się pod presją niepewności.
Struktura opowieści przeplata sceny matchmakingu z ostrymi dialogami i bardziej refleksyjnymi chwilami samotności. Powolne, niemal teatralne tempo, służy introspekcji i odsuwa od tempa typowe dla klasycznych komedii romantycznych. Ten wybór formalny podkreśla krytyczny cel filmu, który patrzy krytycznie na redukcję relacji do wartości finansowych: dochodów, statusów, rzeczy materialnych. Niemniej jednak, ta satyra na “kapitalizm uczuciowy” z trudem wytrzymuje próbę czasu, czasem tonąc w zbyt bezpiecznej konstrukcji, przez co powiela konwencje gatunku.
Wątek poboczny z klientką padniętą ofiarą agresji mógłby nadać filmowi bardziej palący feministyczny wymiar. Niestety, jego przedstawienie jest zbyt powierzchowne i instrumentalne, ograniczając się do funkcji narracyjnej ilustracji. Brak głębi emocjonalnej odczuwalny jest również w losach głównych bohaterów.
Shabier Kirchner, odpowiedzialny za zdjęcia, wprowadza do filmu elegancką estetykę: Nowy Jork ukazany niczym luksusowa sceneria, skąpana w złocistym świetle, pełen nienagannie dobranych kostiumów i minimalistycznych przestrzeni. Ścieżka dźwiękowa Daniela Pembertona podkreśla tę wizualną wyrafinowanie poprzez subtelne i dramatyczne akordy, równoważąc wewnętrzną niejednoznaczność Lucy, nie narzucając się przy tym.
Dakota Johnson prezentuje napiętą i opanowaną kreację, odzwierciedlającą postać: chłodną, zdystansowaną, niemal kliniczną w wyrażaniu uczuć. Jej rola jest przekonująca, choć dodaje filmowi aurę emocjonalnego chłodu. Pedro Pascal czaruje swoim zwyczajowym wdziękiem, lecz jego postać pozostaje raczej projekcją marzeń o sile i bezpieczeństwie, niż pełnoprawnym indywiduum. Chris Evans wnosi do roli Johna odrobinę surowej autentyczności, ale trudno mu zbudować wiarygodne napięcie romantyczne z dwoma partnerkami. Jedynie Zoë Winters, w roli drugoplanowej, potrafi wywołać szczerą emocję podczas trudnej sceny, ofiarując filmowi nieoczekiwany moment ludzkiego ciepła.
Brak chemii między członkami trójkąta osłabia emocjonalne osadzenie narracji. Widownia często pozostaje z dystansem, będąc obserwatorem społeczeństwa bardziej niż świadkiem głębokich uczuć. Nawet kluczowy flashback, próbujący skondensować pięć lat związku w jednej scenie, brakuje dramatycznego impulzu. Rozstanie Lucy i Johna, motywowane ich dawną biedą, jest zarysowane z taką surowością, że traci swoją symbolikę.
Ostatecznie Materialists przypadnie do gustu widzom ceniącym inteligentne, estetyczne romanse, które potrafią wniknąć w podtekst społeczny na temat miłości, płci i klasy. Ci, którzy gustują w współczesnej, refleksyjnej fikcji z dopracowanymi dialogami i subtelną atmosferą, znajdą tu coś dla siebie. Z kolei miłośnicy surowych emocji, pasjonującej napięciowość czy ciepłych opowieści mogą poczuć niedosyt. Film dużo myśli, dobrze mówi, ale nie zawsze potrafi w pełni oddać to, co przekazuje.
Materialists
Film | 2025
Premiera w kinach: 2 lipca 2025
Emisja w telewizji: 17 marca 2026 o godz. 21:09 na Canal+
Komedia romantyczna | Czas trwania: 1 godzina 57 minut
Reżyseria: Celine Song | Występują: Dakota Johnson, Pedro Pascal, Chris Evans
Tytuł oryginalny: Materialists
Produkcja: Stany Zjednoczone
W Materialists Celine Song proponuje nowoczesną interpretację komedii romantycznej, w której uczucia zderzają się z realiami społecznymi i ekonomicznymi. W stylowym, wyrafinowanym nowojorskim anturażu film ukazuje, jak decyzje miłosne mogą przybierać formę kompromisu między namiętnością a bezpieczeństwem, ukazując sprzeczności pokolenia, które zmaga się z komercjalizacją relacji.
Miłośnicy subtelnych podejść z pewnością docenią film Past Lives – Nasze dawne życia w reżyserii Celine Song, która w swoim debiucie porusza temat relacji i wyborów życiowych na przestrzeni wielu lat. Inną wartą polecenia propozycją jest klasyka nowojorskiej romantycznej komedii – Kiedy Harry spotkał Sally Roba Reinera, która z humorem i precyzją ukazuje niuanse i niejasności w relacjach miłosnych.
Aby zgłębić temat, sprawdź także naszą listę filmów, seriali i programów telewizyjnych do obejrzenia w tym tygodniu, nasz przewodnik po nowościach streamingowych na wszystkich platformach oraz dzisiejszy wybór co oglądać dziś w streamingu.
