Nagroda Jury na Festiwalu Filmowego w Cannes 2025, Sirāt będzie emitowany na Canal+ we wtorek, 19 maja 2026 o godz. 21:10.
Wyreżyserowany przez Olivera Laxe’a dramat nakręcony w pustynno-górskim masywie Saghro w Maroku łączy w sobie obrazy Saquí, Sergi López, Bruno Núñez Arjona i Richard Bellamy.
Sirāt
Film | 2025
Premiera w kinach: 10 września 2025
Emisja na Canal+ : wtorek 19 maja 2026 o 21:10
Dramat | Czas trwania: 1h54
Reżyseria: Oliver Laxe | Scenariusz: Oliver Laxe, Santiago Fillol
W rolach: Sergi López, Bruno Núñez Arjona, Richard Bellamy
Tytuł oryginalny: Sirāt
Kraj pochodzenia: Hiszpania
W górach południowego Maroka Luis od kilku miesięcy nie słyszy nic o swojej najstarszej córce. Wraz ze swoim synem Estebanem łączy siły z grupą raverów, jadąc na kolejną imprezę na pustyni. Podróż stopniowo staje się zarówno fizyczną, jak i duchową wędrówką, po terenie, gdzie poszukiwanie siebie napotyka granice ciała i wspólnoty.
Z filmem Sirāt Oliver Laxe po raz pierwszy trafia do oficjalnego konkursu Festiwalu w Cannes 2025 i wraca z Nagrodą Jury, przyznaną ex aequo. Obraz został również wyróżniony Nagrodą Cannes Soundtrack oraz Grand Prix Palm Dog, co potwierdza, że baskijski twórca zalicza się do grona najważniejszych nazw współczesnego kina.
Wyprodukowany przez Olivera Laxe'a i napisany wspólnie z Santiago Fillol, film przedstawia Sergi López, którego wspierają Bruno Núñez Arjona oraz Richard Bellamy. Zdjęcia kręcono na rozległych, pustynnych terenach masywu Saghro na wschód od Ouarzazate, łącząc w sobie egzystencjalny dramat, sensoryczne doznania oraz duchowy road movie — wszystko w radykalnej i wiernej twórczości reżysera stylistyce.
Zwiastun Sirāt
Przeszedł przez sekcje równoległe Festiwalu Filmowego w Cannes, skąd wrócił z ramionami pełnymi nagród (Nagroda Jury Un Certain Regard, Nagroda FIPRESCI, Grand Prix Nespresso), Oliver Laxe, Hiszpan, w tym roku trafia do konkursu głównego z Sirāt, to szalony i hipnotyzujący road movie… i to nasz pierwszy zachwyt tej 78. edycji.
W pustynnym masywie Saghro w Maroku impreza rave trwa w najlepsze. To właśnie tam przybywa Luis(Sergi López) w towarzystwie swojego syna Estebana. Szuka on swojej najstarszej córki Mariny, która zniknęła. Otwiera się przed nim nieznany świat rozmarzonych raverów na obrzeżach społeczeństwa, współczesnych akrobatów, z którymi wyrusza w podróż przez pustynię Sahary w poszukiwaniu kolejnej imprezy, w której może uczestniczyć jego córka.
Prawdziwy film-trip, Sirāt ustawia nastrój od samego początku dzięki pierwszej scenie sensorycznej zabawy. Kamera przemyka między uczestnikami (wszyscy nieprofesjonalni), w rytmie techno. Pozostaje tylko dać się ponieść temu unoszącemu rytmowi dzieła, napędzanemu wyjątkowo dopracowaną pracą dźwiękową (podpisaną Kangding Ray), między falami dronowymi, które przenikają duszę, a falami, które przychodzą i odchodzą. Chwile zawieszone, które porywają, otulają i rozgrzewają.
Przemierzając niezwykle malownicze krajobrazy, freaks pędzą pełną parą za kierownicami swoich przerobionych ciężarówek, śledzeni przez ojca rodziny. W rzeczywistości jest bardzo daleko (choć w kraju tli się konflikt), przestrzeń jest nieskończona, a czas nie istnieje. Jednak dramatyczne wydarzenie przerywa tę chwilę radości, kierując fabułę w kierunku bezdennej przepaści, niczym poranek po trudnej nocy imprezowej.
Film staje się wtedy czymś innym, wpisując się w rolę niepokojnego spadkobiercy Wynagrodzenia strachu Clouzota. Można mu zarzucić zbędne – a nawet perwersyjne – szoki emocjonalne, które podważają dobrze zaplanowaną, angażującą opowieść, ale Sirāt z pewnością nie pozostawi nikogo obojętnym.
Tytuł Sirāt ma dwojakie znaczenie: po arabsku oznacza zarówno drogę, jak i most łączący piekło z niebem. Ta ambiwalencja przenika cały film, który jest przejściem zarówno fizycznym, jak i duchowym. Oliver Laxe przyznaje się do wpływów Abbas Kiarostami, zwłaszcza Smak wiśni, na swoje podejście do śmierci jako pytania o życie.
Z wyjątkiem Sergi López obsada opiera się przede wszystkim na aktorach nieprofesjonalnych, wybranych ze względu na ich kruchość i stan bezbronności. Muzyka, podpisana Kangding Ray, odgrywa tu kluczową rolę: towarzyszy przemianie filmu, od surowej, zmysłowej techno po bardziej ascetyczną, niemal niematerialną powierzchnię dźwiękową. Sirāt okazuje się więc najbardziej dojrzałą współpracą filmowca z kompozytorem.
Wyprodukowany m.in. przez Pedro i Agustína Almodóvara za pośrednictwem El Deseo, a po raz pierwszy wspierany przez hiszpańską platformę Movistar Plus+, Sirāt staje się punktem zwrotnym w karierze Olivera Laxe’a, będąc jednocześnie jego najbardziej przystępnym, a zarazem najradykalniejszym filmem.
Między doznaniem zmysłowym a egzystencjalną medytacją Sirāt bada granicę między cieniem a światłem, utratą a transcendencją. Uhonorowany na Cannes, film wpisuje się w kontynuację wyjątkowego dzieła, które kwestionuje ludzkie granice poprzez surowe krajobrazy i opowieści o przejściach.
Aby iść dalej, zapoznaj się także z naszą selekcją filmów, seriali i programów do obejrzenia w telewizji w tym tygodniu, naszym przewodnikiem po nowościach na wszystkich platformach oraz wyborem dnia Co oglądać dziś w streamingu.
