Sto cztery mecze, czterdzieści osiem narodów, szesnaście miast-gospodarzy: la Puchar świata 2026 pozostanie najdłuższym i najgęstszym turniejem w historii. Czterdzieści dni po pierwszym gwizdku w Mexico City 11 czerwca 2026 roku Hiszpania zdobyła drugą gwiazdę, pokonując Argentinę (1-0 po dogrywce) w finale, podczas gdy Drużyna Francji zakończyła na czwartym miejscu po niezwykle emocjonującym meczu o trzecie miejsce z Anglią (4-6).
W Paryżu i w Île-de-France, ostatni wieczór toczył się w strefach kibica w 19. dzielnicy, na brzegach Sekwany i w barach 11. dzielnicy, gdzie przede wszystkim śledzono nazwisko strzelca i los Lionela Messiego. Oto wszystkie wyniki, dzień po dniu, od pierwszego meczu aż do ostatniego gwizdka.
Hiszpania została mistrzem świata 2026. Szesnaście lat po swoim pierwszym triumfie Roja kierowana przez Luisa de la Fuente zdominowała Argentyna od pierwszego do ostatniego gwizdka na MetLife Stadium w East Rutherford, w New Jersey, nie potrafiąc przełamać obrony przed dogrywką.
Trzeba było czekać aż do 106. minuty i podania Nico Williamsa, by Ferran Torres wyprowadził swych na prowadzenie (1-0). Argentyna, osłabiona po czerwonej kartce Enzo Fernandeza, przetrwała dzięki ogromnemu Emiliano Martínezowi, który zanotował 11 interwencji. Liczby mówią same za siebie: 68% posiadania piłki i 20 strzałów ze strony Hiszpanii, 3 ze strony Albiceleste. Szczegóły spotkania znajdziecie na franceinfo.
Nikt nie miał ochoty w to grać, a ona przeszła do historii: Anglia pokonała Francja 6-4 w sobotę 18 lipca 2026 roku na Hard Rock Stadium w Miami, co czyni ten mecz o trzecie miejsce najbardziej obfitującym w gole w historii.
Prowadzeni 0:4 do przerwy po golach Declana Rice'a (3.), Ezri Konsy (18.) i dublecie Bukayo Saki (37. i 45+1), Francuzi odrobili 4:3 w ciągu osiemnastu minut (48., 54., 66.), napędzani wejściami Ousmane'a Dembélé i Bradleya Barcoli oraz dwoma trafieniami Kyliana Mbappé. Saka dopełnił hat-tricka rzutem karnym(87.), a Dembélé (90+6) i Jude Bellingham (90+8) ustalili wynik.
Dla Didiera Deschampsa to był 187. i ostatni mecz z Trójkolorowymi, po czternastu latach rządów. Cały przebieg tej reprezentacji opisano na stronie Fédération Française de Football. Jeśli chodzi o Anglików, trzecie miejsce to ich najlepszy wynik na arenie międzynarodowej od mistrzostw świata w 1966 roku.
72 spotkania rozgrywane w dwunastu grupach po cztery drużyny, w dniach od 11 do 28 czerwca 2026 roku. Dwie najlepsze drużyny z każdej grupy oraz osiem najlepszych drużyn z trzecich miejsc awansowały do 1/16 finału, co stanowiło nową rundę powstałą w wyniku poszerzenia turnieju do 48 drużyn.
Kilka wniosków na marginesie: 7:1, jakim Niemcy rozgromili Curaçao, pozostaje rekordem turnieju, ale reprezentacja Niemiec ostatecznie potknęła się z Ekwadorem (2:1) i nigdy nie dawała jasnego sygnału pewności. Kabo Verde, jedyny z czterech nowicjuszy, którzy przeszli pierwszy etap, zaskoczył remisując z Hiszpanią (0:0) przy swoim wejściu do turnieju, naprzeciw przyszłego mistrza świata, który w ośmiu meczach stracił zaledwie jedną bramkę.
Szesnaście meczów od 28 czerwca do 4 lipca 2026, i już ogromne dreszcze. Niemcy i Holandia odpadły po rzutach karnych — podwójne odpadnięcie, które na długo zapisało się w turnieju.
Osiem meczów w dniach 4–7 lipca 2026 roku. Na tym etapie Brazylia odpadła z turnieju po porażce z Norwegią prowadzaną przez Erlinga Haalanda, podczas gdy Stany Zjednoczone, będące współorganizatorem, uległy Belgii.
Cztery spotkania, cztery zupełnie różne scenariusze, od 9 do 12 lipca 2026 roku. Rzadkość: cztery czołowe drużyny w rankingu FIFA znalazły się w półfinale.
Cztery spotkania na zakończenie turnieju, w dniach od 14 do 19 lipca 2026 roku. Trójkolorowi prowadzeni przez Didiera Deschampsa byli dotąd niepokonani, mając na koncie sześć zwycięstw w sześciu meczach, i natknęli się na Hiszpanię w wieczór Święta Narodowego.
Z 82 500 miejscami przewidzianymi na turniej MetLife Stadium był największą areną Mistrzostw Świata. Położony około 15 kilometrów na zachód od Manhattanu, na co dzień gości Giants i Jets w NFL, więc tym razem zobaczy Hiszpanię, która dołączy do elitarnego grona państw z wieloma gwiazdami na koszulkach.
La Roja zgarnia laury. Rodri otrzyma Adidas Złotą Piłkę dla najlepszego gracza turnieju, wyprzedzając Lionela Messiego i Kyliana Mbappé, natomiast Unai Simón odbiera Złotą Rękawicę (tylko jedna stracona bramka w ośmiu meczach) oraz Pau Cubarsi z wyróżnieniem dla najlepszego młodego zawodnika.
Jedyne trofeum, które wymknęło się Hiszpanom, trafia do kapitana Trójkolorowych: Kylian Mbappé zdobywa Soulier d'or z dziesięcioma bramkami i czterema asystami, co czyni go pierwszym zawodnikiem w historii, który wygrał tę nagrodę w dwóch kolejnych edycjach. Jude Bellingham dopełnia podium strzelców z siedmioma trafieniami, Michael Olise kończy jako najlepszy asystent, a Holandia otrzymuje nagrodę fair play. W sumie w 104 meczach FIFA odnotowano blisko 6,9 miliona widzów na stadionach.
To jedna z największych nowości tej edycji: po raz pierwszy od ponad czterech dekad TF1 nie pokazał ani jednego meczu. Grupa M6 przejęła prawa do transmisji w otwartym przekazie i zaproponowała 54 spotkania za darmo na platformach M6 i M6+, w tym wszystkie mecze reprezentacji Francji, dwie półfinały, mecz o trzecie miejsce i finał. BeIN Sports transmitowało wszystkie 104 mecze na abonament. Skróty i najważniejsze momenty wciąż dostępne w powtórkach na obu platformach, darmowo dla M6+ oraz na abonament dla beIN, tak długo jak będą na to umożliwiały prawa.
Ceny
Darmowy
