Bu Zamanın Yangını: Gagosian’de Titus Kaphar’dan Tarihin Unutulmuşlarına Işık Tutan Sergi

Titus Kaphar, ilk sergisini Paris’te Gagosian galerisinde The Fire This Time adlı sergisiyle açıyor, 29 Ocak’tan 7 Mart 2026’ya kadar. Resimler ve ahşap heykeller arasında ilerleyen bu sergi, Amerikalı sanatçının tarihi karanlık noktalarını yeniden aydınlatırken, uzun süredir göz ardı edilen anıların ön plana çıkmasını sağlıyor.

29 Ocak'tan 7 Mart 2026’ya kadar, Titus Kaphar Paris’e geliyor ve Gagosian galerisinde 8. bölgedeki sanat sahnesini yakıyor. Bu, The Fire This Time adlı ilk ücretsiz sergisi ile başkentteki sanat tutkunlarına sıcak bir giriş yapıyor. Tarihle yüzleşmenin, sessizlikleriyle ve kararmış alanlarıyla yoğun bir şekilde düşündürmeyi amaçlayan ateş gibi etkileyici bir sergi bu.

Başlık atmosferi belirliyor. The Fire This Time, doğrudan James Baldwin’in 1963 yılında kaleme aldığı ve Amerika’nın ırk politikalarına karşı çığlık atan çığlık dolu metni The Fire Next Time (Bir Sonraki Ateş) ile paralellik kuruyor. Baldwin, “Amerikan deliliği” dediği durumdan kaçmak için Paris’e sürgün edilmiş ve orada Miles Davis, Nina Simone, Richard Wright gibi sürgündeki sanatçı topluluğuna katılmıştı. Elli yıldan fazla zaman geçtikten sonra Jesmyn Ward, kendi adını taşıyan derlemesiyle bu ateşi yeniden alevlendirdi. Kaphar ise, bu alevi resimsel bir maddeye dönüştürerek başka bir boyuta taşıyor.

The Fire This Time : l’exposition de Titus Kaphar qui révèle les oubliés de l’histoire à Gagosian — Titus Kaphar / Owen Conway Courtesy Gagosian

Bu sergi, yeni tablolar ve ahşap heykeller ile dolu; hepsi ortak bir takıntıya sahip — tarih nasıl anlatılır, ve en çok da, neyi gizlediği. Amerika Birleşik Devletleri'nin Bağımsızlık Bildirgesinin 250. yılına yaklaşırken ve ülkeyi sarsan "No Kings" gösterileri devam ederken, sanatçı Amerikan başkanlığına ve uzun süredir göz ardı edilen yönlerine dair sorular yöneltiyor.

Kaphar yeniden kendi ünlü seri çalışmaları Tar ve Whitewash'un formatlarını ele alıyor ve sınırların dışında kalanlara yüz veriyor: ilk başkanları çevreleyen figürler, özellikle George Washington'un çevresindeki köleler - ev işleriyle ilgilenenler, Amerikan Devrimi savaşçıları, hatta ölümünden yıllar sonra bile köle olarak yaşamaya devam eden kadınlar.

Yayınlanan Drawer (2025–) eserleriyle birlikte, gözün görebileceği şekilde saklı kalmış panolar yavaş yavaş ortaya çıkıyor ve Celia: Embers, Bone, and Ash (2025) adlı eserin tarihini, tahakkümden özgürleşmeye doğru anlatıyor. Bu temaya paralel olarak, kömürleşmiş ahşaptan yapılmış bir dizi heykel – onun "Azizleri", arkadaşları ve ailesinden kişiler – Bizans ve Rönesans ikonografisini hatırlatan biçimde, ateşle bütünleşmiş şekilde sunuluyor.

Titus Kaphar’da, kıvılcım politik bir mesaj taşıyor. Paris'te ise o, tutkuya ve direnişe hazır duruyor.