Στις 19:30, ένα εξαιρετικό τρένο αναχωρεί από τον σταθμό της Στρασβούργης, ο οποίος σήμερα οδηγεί στο gare de l’Est στο Παρίσι, στις 4 Οκτωβρίου 1883. Με τη συνοδεία δημοσιογράφων, υπευθύνων των σιδηροδρόμων και διακεκριμένων προσωπικοτήτων, το τρένο κατευθύνεται προς Κωνσταντινούπολη για το επίσημο inaugural ταξίδι μήκους 3100 χιλιομέτρων του Express d’Orient, ένα ορόσημο που η ιστορία θα καταγράψει αργότερα ως Οριάντ Εξπρές.
Μια διευκρίνιση όμως χρειάζεται: αυτή η 4η Οκτωβρίου δεν αποτελεί την πρώτη εμπορική αναχώρηση τρένου (μια πρώτη Express d’Orient είχε ήδη φύγει από το Παρίσι στις 5 Ιουνίου 1883), αλλά ακριβώς το επίσημο εγκαινιακό ταξίδι που σχεδιάστηκε για να αποδείξει ότι πλέον μπορούμε να διασχίσουμε μεγάλο μέρος της ηπείρου γρήγορα, χωρίς να θυσιάζουμε την άνεση. Το όνομα "Orient-Express" δεν θα επικρατήσει, από την άλλη, παρά το 1891.




Στη δεκαετία του 1860, ο Βέλγος Georges Nagelmackers γνωρίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες τις καρότσες-κρεβάτια που χρησιμοποιούνται στις μακρινές διαδρομές και οραματίζεται την προσαρμογή τους στο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο. Η φιλοδοξία του ξεπερνά γρήγορα το απλό κρεβάτι: θέλει να δημιουργήσει διεθνή δρομολόγια που προσφέρουν διαμονή, εστίαση και υπηρεσία εν πλω, ικανά να διαβούν τα σύνορα παρά την πληθώρα εθνικών εταιρειών. Το 1876 ιδρύει λοιπόν στις Βρυξέλλες την Διεθνή Εταιρεία των Wagon-Lits.
Από το 1873, ο Ναγελμκμέρς κυκλοφορεί βαγόνια-κοιτών σε γραμμές που ξεκινούν από την πρωτεύουσα προς Στρασβούργο και Φρανκφούρτη. Τον Οκτώβριο του 1882, η εταιρεία του δοκιμάζει επίσης ένα train de luxe πλήρες ανάμεσα σε Παρίσι και Βιέννη: 4 βαγόνια κοιτών, ένα βαγόνι εστιατορίου και 2 φουργιόν συνδέουν τις δύο πόλεις σε λιγότερο από 28 ώρες. Η εμπειρία πείθει τον Βέλγο ότι οι ορίζοντες μπορούν να φτάσουν πολύ πιο μακριά!




Απομένει να λειτουργήσει ένα ενιαίο δρομολόγιο μέσα από μια διχασμένη Ευρώπη ανάμεσα σε σιδηροδρομικές εταιρείες, διοικήσεις και τα σύνορα. Ένα συνυπογραφόμενο το Μάρτιο του 1883 σύμφωνο οργάνωσε τελικά το «Τρένο Εξπρές της Ανατολής» μεταξύ Παρισιού και Giurgevo, σήμερα Giurgiu, στη Ρουμανία. Το πραγματικό κατόρθωμα είναι διπλωματικό και εφοδιαστικό, καθώς πρέπει να συντονιστούν δίκτυα σιδηροδρόμων από πολλές χώρες.
Το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου τα εγκαίνια προσελκύουν ένα κοσμοπολίτικο πλήθος στις παρισινές αποβάθρες. Οι αρχεία της SNCF καταγράφουν 24 καλεσμένους, εκ των οποίων 2 γυναίκες, ανάμεσα τους ο Nagelmackers, υπεύθυνοι των σιδηροδρόμων, δημόσιοι υπάλληλοι και αρκετοί Γάλλοι και διεθνείς δημοσιογράφοι.




Μεταξύ αυτών διακρίνεται ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Edmond About, μελλοντικό μέλος της Ακαδημίας Γαλλίας, ο Ναγελμακερς έχοντας πλήρη κατανόηση της αξίας της συμμετοχής δημοσιογράφων ικανοί να αφηγηθούν την περιπέτεια. Ο Edmond About θα γράψει Από το Ποντουά ως τη Σταμβούλη, που εκδόθηκε το 1884, ενώ ο αρθρογράφος του Times Henri Opper de Blowitz θα προσθέσει και τη δική του αφήγηση.
Το διαδρομικό σχέδιο του 1883 διαφέρει αισθητά από την εικόνα που έχουμε σήμερα για τον Orient-Express. Από την Παρίσι, το τρένο φτάνει στα Στρασβούργο, Μόναχο, Βιέννη, Βουδαπέστη και Βουκουρέστι, πριν προσεγγίσει το Γκιουργιού, στον Δούναβη. Οι επιβάτες διασχίζουν τότε τον ποταμό με βάρκα για να φτάσουν στη Βουλγαρία, επιβιβάζονται σε ένα ακόμα τρένο έως τη Βάρνα, στη Μαύρη Θάλασσα, και στη συνέχεια επιβιβάζονται σε ένα ατμόπλοιο για να φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη. Το "Παρίσι-Κωνσταντινούπολη" είναι, λοιπόν, στην πραγματικότητα μια οργανωμένη διαδοχή τρένων και πλοίων.
Θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι 1889 για να ολοκληρωθούν οι υποδομές και να επιτραπεί η διασύνδεση μέχρι την Κωνσταντινούπολη εξ ολοκλήρου με σιδηρόδρομο. Το δρομολόγιο τότε διέρχεται κυρίως από το Βελιγράδι και τη Σόφια και μπορεί να ολοκληρωθεί σε λιγότερες από 68 ώρες.




Ενώ τα μακρινά ευρωπαϊκά ταξίδια μέχρι σήμερα συνεπαγόντουσαν άβολες νύχτες και γεύματα κατά τη διάρκεια των στάσεων, ο Nagelmackers μεταμορφώνει το ίδιο το ταξίδι σε μια εμπειρία: κοιμόμαστε, τρώμε και διασχίζουμε πολλές χώρες σε ένα περιβάλλον σχεδιασμένο ως ένα πραγματικό κινούμενο ξενοδοχείο. Κι η ταξιδιωτική πρώτη διαδρομή είναι σκόπιμα πολυτελής!
Τα στάδια της διαδρομής μπορείτε να τα δείτε ως ευκαιρίες για τελετές υποδοχής και γαστρονομικά δείπνα, ιδιαίτερα στη Ρουμανία. Μετά την άφιξή της στην Κωνσταντινούπολη, η αντιπροσωπεία παραμένει εκεί για αρκετές ημέρες πριν συνεχίσει τον δρόμο της προς το Παρίσι. Το τρένο επιστρέφει στην πρωτεύουσα στις 16 Οκτωβρίου, στις 6 το πρωί, λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την αναχώρησή του.
Όμως ο Οριεντ-Εξπρές που θα τροφοδοτήσει αργότερα τα αστυνομικά μυθιστορήματα, τις ιστορίες κατασκοπείας και την εικονική Art déco δεν βρίσκεται ακόμη κοντά. Τα διάσημα βαγόνια σε νυχτερινό μπλε, τα σκηνικά του Ρενέ Πρου και οι γυάλινοι πίνακες του Ρενέ Λαλικ θα φτάσουν, πράγματι, μόνο στις δεκαετίες του 1920!
Για να προχωρήσετε κι άλλο:
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της Ανατολής, η ιστορία του σταθμού που άνοιξε το Παρίσι προς την Ανατολή
Πύλη της Αλσατίας, της Λωρραΐνης, της Γερμανίας και της Κεντρικής Ευρώπης, ο Gare de l'Est έχει δει εκατομμύρια ταξιδιώτες να φεύγουν, αλλά και στρατιώτες, στις πιο σκοτεινές ώρες της ιστορίας της Γαλλίας. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 4 Οκτώβριος 2026
Θέση
Gare de l'Est
Rue du 8 Mai 1945
75010 Paris 10
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα



Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της Ανατολής, η ιστορία του σταθμού που άνοιξε το Παρίσι προς την Ανατολή














