Η 13 Νοεμβρίου 1930, οι θεατές που ανοίγουν τις πόρτες του νέου Ρόξι ανακαλύπτουν μια αίθουσα φτιαγμένη για ένα σινεμά που μόλις έχει αρχίσει να μιλά. Το ίδρυμα εγκαθίσταται στην οδό Rochechouart, στα πόδια του Μονμάρτ, σε μια γειτονιά ήδη κορεσμένη από θέατρα, από μουσικούς χώρους και από κινηματογράφους.
Από το 1912, η διεύθυνση φιλοξενούσε το Coliseum του Παρισιού, γρήγορα μετονομάστηκε σε Coliseum, ένα ίδρυμα όπου ο κινηματογράφος είχε αρχικά συνυπάρξει με άλλες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις προτού δώσει τη θέση του στο μουσικο-χορευτικό θέατρο. Το 1930, μέρος του ευρύτερου συνόλου μεταμορφώθηκε ριζικά για να υποδεχτεί τον νέο κινηματογράφο ήχου, εξοπλισμένο με τη δική του είσοδο στο 65 bis, ενώ μια δραστηριότητα χορός παραμένει στη γειτονική διεύθυνση.
Από τα εγκαίνια το 1927 του τεράστιου Roxy Theatre της Νέας Υόρκης, η λέξη αμέσως φέρνει στο μυαλό το σύγχρονο κινηματογραφικό θέαμα και τις επιβλητικές του αίθουσες. Το παριζιάνικό Roxy παίζει σαφώς με αυτήν την εικόνα, αν και είναι πολύ πιο μετριοπαθές σε σχέση με τον αμερικανικό ομόλογό του!
Η μετατροπή του παλιού κτιρίου σε σινεμά συνιστά πραγματικό αρχιτεκτονικό γρίφο. Οι αρχιτέκτονες Λεόρι και Ναρτεβέλ διαθέτουν ένα οικόπεδο ήδη επιβαρημένο από πολλές αίθουσες και πρέπει να αξιοποιήσουν κάθε τετραγωνικό μέτρο. Για να δημιουργήσουν ένα αρκετά ευρύ μπαλκόνι, ο υπάρχων μεταλλικός σκελετός υψώνεται πάνω από 6 μέτρα!
Το αποτέλεσμα φιλοξενεί περίπου 1100 θεατές, κατανεμημένοι ανάμεσα στο ισόγειο και στο μπαλκόνι. Η κλίση των δαπέδων μελετήθηκε προσεκτικά ώστε να διασφαλιστεί ο οπτικός ορίζοντας προς μια οθόνη τοποθετημένη αρκετά ψηλά στη σκηνή, ενώ οι τοίχοι και η οροφή δέχονται επεξεργασίες που αποσκοπούν στην βελτίωση της ακουστικής. Σε μια αίθουσα πλέον αφιερωμένη στις φωνές, στα τραγούδια και στα ηχογραφημένα εφέ, η ποιότητα ήχου γίνεται, πράγματι, εξίσου ουσιώδης με την ορατότητα!
Εξωτερικά, δεν μπορείς να μη προσέξεις τον καινούριο χώρο. Η πρόσοψη με γεωμετρικές γραμμές του κτιρίου κυριαρχείται από τα 4 γράμματα της ROXY, τοποθετημένα κάθετα σε πολλά επίπεδα, ενώ η επιγραφή "κινηματογράφος ήχου" ανακοινώνει σαφώς το νέο που προσφέρεται εσωτερικά.
Ο εσωτερικός σχεδιασμός ανατίθεται στον André Chicont, που προτιμά αντί για τη συσσώρευση χρυσών εξαρτημάτων μια αισθητική πολύ περισσότερο σύγχρονη. Στον χώρο, επιλέγει ιδίως τον ιστό αράχνης ως διακοσμητικό μοτίβο, συνδεδεμένο με διάτρητα πάνελ, 3 θόλοι και φωτισμό ικανοποιητικά ρυθμιζόμενο ως προς τη φωτεινότητα και το χρώμα.
Αυτή η έμφαση στην ακουστική έχει απόλυτο νόημα το 1930. Ο κινηματογράφος με ήχο έρχεται να αναστατώσει μέσα σε μήνες μια βιομηχανία που δούλευε εδώ και τρεις δεκαετίες γύρω από τον σινεμά χωρίς ήχο, σε συνοδεία μουσική. Στο Παρίσι, το κοινό άκουσε το Ο Τραγουδιστής της Τζαζ στο Aubert-Palace από τον Ιανουάριο του 1929, ενώ οι μεγάλοι χώροι άρχισαν γρήγορα να εφοδιάζονται. Τη σεζόν 1928-1929, μόνο μερικοί διατηρούν ηχητικές εγκαταστάσεις; από το καλοκαίρι του 1929, η κίνηση επιταχύνεται και φτάνει στο Gaumont-Palace, το Caméo, το Convention ή ακόμα και το Marcadet!
Όταν ανοίγει ο Ρόξι, το ομιλητικό δεν αποτελεί πλέον μια πειραματική ατραξιόν, αλλά παραμένει αρκετά πρόσφατο για να αλλάξει ολόκληρο το σχέδιο μιας αίθουσας. Εδώ, η καμπίνα διαθέτει 3 συσκευές προβολής ήχου εξοπλισμένες από τη γαλλική Nalpas. Τα ομιλούντα φιλμ προβάλλονται στα 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο, και φωτοηλεκτρικά στοιχεία μετατρέπουν σε ήχο την ηχογραφημένη διαδρομή πάνω στην ταινία. Οι ηλεκτροδυναμικοί ομιλητές πρέπει να αποδώσουν με επαρκή ακρίβεια αυτό που εξακολουθεί να γοητεύει το κοινό: να ακούει τους ηθοποιούς να μιλούν από την οθόνη!
Το άνοιγμα συνοδεύεται επίσης από ένα πρόγραμμα κινηματογράφου και θεαμάτων, μια μορφή που εξακολουθούσε να είναι κοινή τότε. Οι αίθουσες δεν εγκατέλειψαν ξαφνικά το μοντέλο του μουσικο-χάουλ: τραγούδια, νούμερα και ταινίες συνεχίζουν πρόθυμα να μοιράζονται την αφίσα, όπως για να διασφαλίσουν μια μετάβαση ανάμεσα σε δύο μορφές θεάματος.
Το Ρόξι θα διανύσει στη συνέχεια τρεις δεκαετίες του παρισινού κινηματογράφου. Το όνομά του θα γνωρίσει μία και μόνο βραχεία αλλαγή σε Rexy στις αρχές της δεκαετίας του 1930 πριν επανέλθει ως Ρόξι. Η ιστορία σταματά στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο κινηματογράφος κλείνει και εξαφανίζεται κατά τη μεταρρύθμιση του οικοπέδου· το κτίριο αντικαθίσταται, και ακόμη και η παλιά διεύθυνσή του, 65 bis rue de Rochechouart, δεν υπάρχει πλέον σήμερα!
Για περισσότερες πληροφορίες:
Κορυφαίοι κινηματογράφοι στο Παρίσι
Είτε είστε φανατικός κινηματογραφιστής είτε πηγαίνετε μόνο μια φορά στο σινεμά, αυτός ο οδηγός είναι για εσάς! Παραθέτει τους καλύτερους κινηματογράφους στο Παρίσι. Είτε για την άνεση, είτε για τον προγραμματισμό είτε για τα ειδικά εφέ, ακολουθήστε τον οδηγό για να ανακαλύψετε τους πιο πρωτότυπους κινηματογράφους στο Παρίσι. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 13 Νοέμβριος 2026
Θέση
Πλατεία d'Anvers
10 bis avenue Trudaine
75009 Paris 9
Σχεδιαστής διαδρομής
Κορυφαίοι κινηματογράφοι στο Παρίσι
