Een woord aan alle liefhebbers van videogames... De Philharmonie de Paris biedt een tentoonstelling gewijd aan de muziek uit videogames met Video Games & Music, van 2 april tot 1 november 2026. Van Pong tot Final Fantasy, via Super Mario, Zelda of Pac-Man enSonic, laat het parcours de soundtracks zien die de geschiedenis van videogames hebben gevormd. Dankzij 29 speelbare spellen en diverse interactieve installaties toont de tentoonstelling hoe deze muziek is uitgegroeid tot een werkelijk element van de populaire cultuur.
Opgezet als een meeslepende ontdekkingstocht biedt de tentoonstelling bezoekers de kans om bekende melodieën uit meerdere generaties gamers opnieuw te beleven. Een muziekstuk uit Zelda, enkele noten uit Final Fantasy of de 8‑bits‑geluiden van de eerste spellen roepen vaak herinneringen op. Tussen oude consoles, archieven, instrumenten, beelden en audiovisuele installaties vestigt Video Games & Music de aandacht op de cruciale rol van muziek in de wereld van videogames.
De route neemt je mee terug naar de begintijden, in de laboratoria van de jaren 60 en de eerste arcadehallen uit de jaren 70. In de tijd van Pong (1972) waren technische beperkingen nog de norm, wat leidde tot een minimalistische aanpak: slechts enkele elektronische signalen waren nodig om een sfeer te creëren. Ondanks deze beperkingen ontstond er een unieke esthetiek, die inmiddels cultstatus heeft bereikt en wordt gekoppeld aan de 8-bit wereld en de arcadecultuur.
De tentoonstelling laat zien hoe de muziek van videogames zich door de jaren heen heeft ontwikkeld, onder invloed van technologische innovaties — vooral met de komst van de CD-ROM halverwege de jaren 90 — en daarmee is verrijkt. Orkestrale opnames, elektronische invloeden, rock, jazz en urban music: VGM (Video Game Music) is uitgegroeid tot een volwaardig terrein van experimentatie. Grote componisten zoals Kōji Kondō (Super Mario, Zelda), Nobuo Uematsu (Final Fantasy) en Masato Nakamura (Sonic) hebben bijgedragen aan het vormgeven van die wereld van geluid, die nu wereldwijd populair is.
Maar de bijzondere eigenschap van deze muziek is de interactie: hier beïnvloedt de speler het ritme, de intensiteit en soms zelfs de compositie. De computercode wordt zo tot een levendige partituur, vergelijkbaar met een speeldoos of een mechanisch orgel, waarbij elke handeling het geluidlandschap verandert.
Of je nu fan bent van de speelhallen uit de jaren 80, liefhebber van Just Dance, of nieuwsgierig bent naar meeslepende ervaringen zoals die in Omikron met David Bowie, elke zaal van de tentoonstelling is ontworpen om muziek zowel met het lichaam als met het oor te beleven. Bewegingssensoren, collaboratieve muziekspellen en zintuiglijke installaties nodigen uit tot een ware geluids-choreografie. De diversiteit van de gepresenteerde werelden illustreert de buitengewone visuele en muzikale rijkdom van het medium videogames, dat een bevoorrecht experimenteerveld is geworden voor componisten.
Tegelijkertijd worden de grote namen uit de hedendaagse muziek – van Jean-Michel Jarre tot Nine Inch Nails, Radiohead en de Wu-Tang Clan – in de schijnwerpers gezet om te laten zien hoe de taal van videogames de wereldwijde muziekscene is binnengedrongen. En dan zijn er nog de ruimtes gewijd aan de demoscene en chiptune, die de 8-bit-esthetiek voortzetten in een universum dat zowel retro als futuristisch is. Een manier om te illustreren hoe de videogamecultuur vandaag de dag in dialoog staat met de grote artistieke stromingen.
Geïnspireerd door de structuur van videogames ontvouwt de tentoonstelling zich in vijf scenografische "biomen", ontworpen door La Sagna & Racine, in samenwerking met de kunstenaar Mounir Ayache en het grafische duo E+K. Elke ruimte biedt een unieke visuele en auditorische sfeer, die bezoekers uitnodigt om vrij rond te dwalen.
In totaal zijn er 29 speelbare videogames die de route vormen. Van de pioniers zoals Simón (1978) tot populaire fenomenen als Guitar Hero, Dance Dance Revolution, PaRappa the Rapper, The Legend of Zelda: Ocarina of Time of Just Dance, belicht de tentoonstelling de fysieke en collectieve dimensie van muziek in videogames. Daarnaast worden originele kunstwerken, historische consoles, fotografisch bewijs van arcadecultuur en werken van artiesten als Invader en eBoy getoond.
Gepresenteerd door de muziekwetenschapper Fanny Rebillard en de journalist en specialist in videogames Jean Zeid, stelt de tentoonstelling dat game-muziek volledig onderdeel is van het hedendaagse cultuurgoed. Symfonische concerten, speciale albums, remixes en samenwerkingen met artiesten uit de rap- of elektronische muziek — tot de aanwezigheid van Daft Punk in Fortnite — tonen aan hoe game-muziek tegenwoordig veel meer is dan alleen achtergrondgeluid bij het gamen.
Onze terugblik op de tentoonstelling Video Games & Music in De Philharmonie :
Een tentoonstelling die we al vóór de officiële opening konden verkennen... Qua scenografie start je in een ruimte die de Philharmonie omschrijft als een "presentatie-ruimte", een beetje zoals een tutorial in een videogame, waarna je door een tunnel stapt naar een open wereld waar de verschillende secties zich ontvouwen.
Zo wandel je door de geschiedenis van videogames en hun muziek, van 8‑bit-sound naar orkestrale klanken die dankzij de opkomst van CD‑ROMs in het spel mogelijk werden omdat ze meer data konden bevatten (en dus zo’n muziek van dit kaliber). Ook vind je tal van korte spelelementen om te ervaren hoe muziek in game werkt en waarom ze cruciaal is voor het verhaal en de adrenaline van de actie (hallo The Tidal Wave in Le Cauchemar des Schtroumpfs...).
We duiken ook terug in vele spellen die we haast vergeten waren, een ware madeleine de Prouste voor iedereen die opgroeide in de jaren ’90.
Onze aanbevelingen :
Allereerst bevindt de tentoonstelling zich op de begane grond en is dus toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Let wel: de ruimte is behoorlijk donker; kom dus voorbereid: geen felle lampen, geen knallende kleuren, maar wel een vleugje ultraviolette verlichting voor een licht retro-sfeertje.
Let ook op de vele easter eggs en andere verborgen doorgangen naar extra zalen, waar je werelden vol muziek en spelontwerp onthult, zoals bij Sonic en Just Dance. Bovenal: neem de tijd om de getoonde spellen te verkennen en de panelen te lezen... Je leert enorm veel over muziek, geluidseffecten en hun rol in videogames door de decennia heen.
Rondom de tentoonstelling worden in juni 2026 ook verschillende evenementen georganiseerd: een gratis forum, concerten zoals Assassin’s Creed Symphonic Adventure, symfonische selecties uit Final Fantasy, een Chiptunes Nacht en een familie-ervaring rond Just Dance.
Door technologie, muziekcreatie en populaire cultuur met elkaar te verbinden, biedt de Philharmonie de Paris een zintuiglijke en interactieve ervaring die laat zien hoe deze melodieën, die vandaag door meer dan drie miljard gamers over de hele wereld worden gedeeld, nu onlosmakelijk deel uitmaken van ons collectief geheugen. Zullen we er eens een kijkje nemen?
Datums en tijdschema's
Van 2 april 2026 Bij 8 november 2026
Plaats
Philharmonie van Parijs
221 Avenue Jean Jaurès
75019 Paris 19
Toegang
Metro lijn 5 "Porte de Pantin" station
Officiële site
philharmoniedeparis.fr
Meer informatie
Dinsdag t/m donderdag van 12.00 tot 19.00 uur, vrijdag van 12.00 tot 21.00 uur, zaterdag en zondag van 10.00 tot 19.00 uur. Tijdens schoolvakanties (zone C): dinsdag t/m zondag van 10.00 tot 20.00 uur (19.00 uur tijdens de zomervakantie). Gesloten op 1 mei, 25 december en 1 januari.







































