Erik Satie was noch flamboyant, noch opzichtig. Hij componeerde zijn gedurfde muziek in steegjes, in hoekjes en in de stilte van een krappe slaapkamer. Parijs was voor hem meer dan een decor, het was een locatie voor zijn experimenten, een minimalistische omgeving waarin hij het ongehoorde naar voren kon brengen.
Adressen, cafés, zalen, cabarets, hommages... Ontdek het Parijs van Satie.
De Franse componist en pianist Erik Satie werd in 1866 geboren in Honfleur. Toen hij als jongeman naar Montmartre verhuisde, bezocht hij artistieke cabarets zoals Le Chat Noir, waar hij zich omringde met dichters, schilders en outsiders. Satie staat vooral bekend om zijn Gymnopédies en Gnossiennes. Zijn eenvoud, ironie en voorliefde voor herhaling zetten muzikale conventies op hun kop.
Als excentriekeling ondertekende hij zijn partituren met absurde en poëtische aanduidingen, woonde hij in een piepklein kamertje in Arcueil en bewaarde hij geheimzinnigheid over zijn privéleven. Hij had een grote invloed op Debussy, Ravel, de surrealisten en de avant-garde. Zijn muziek, zowel dromerig als non-conformistisch, was de voorbode van het minimalisme en is vandaag de dag nog steeds erg in zwang.
Le Chat Noir (18ᵉ arr.). Toen hij als jongeman met zijn familie in Parijs aankwam, bezocht Satie de boulevards van Montmartre. Hij werkte als pianist in plaatselijke cabarets, met name in Le Chat Noir, de artistieke tempel van die tijd, waar hij in de jaren 1880 als muzikant werkte. Hier ontwikkelde hij zijn eerste affiniteit met de bohemien- en cabaretgeest, speelde hij improvisaties en ging hij om met de schilders, dichters en kunstenaars uit de buurt rond de Butte.
6 rue Cortot (18ᵉ arr.). Financiële beperkingen dwongen hem al snel een piepklein appartement te huren op 6 rue Cortot, in een oud gebouw vlakbij de Sacré-Cœur. Van 1896 tot 1898 woonde hij in wat bekend werd als de"Placard Satie", een kamer van 3m bij 3m zonder verwarming, zo klein dat zijn bed de deur blokkeerde en Satie gedwongen werd om te slapen met zijn kleren opgestapeld om zichzelf enige schijn van warmte te geven. Het was hier dat de artiest enkele van zijn Pièces froides componeerde en zijn bed deelde met de schilderes Suzanne Valadon, die zijn portret schilderde. Deze krappe kamer werd legendarisch en werd tot 2008 omgebouwd tot een herdenkingsmuseum, het Musée-Placard d'Erik Satie, waar je voorwerpen, partituren, foto's en een gedenkplaat kon zien. In die tijd was het het kleinste museum ter wereld!
Arcueil (Val-de-Marne). Vanaf 1898, moe van de omstandigheden in Montmartre en bezorgd over zijn financiën, verliet Satie de Butte en verhuisde hij naar de zuidelijke buitenwijken van Arcueil, waar hij tot zijn dood in 1925 woonde. Het was een keuze voor retraite: hij bewoonde een bescheiden kamer, ver van de drukte van Parijs. Tijdens zijn laatste jaren hield hij deze kamer geïsoleerd en verzamelde hij partituren, voorwerpen, kostuums en paraplu's. Hij werd discreet begraven op het kerkhof van Arcueil, in overeenstemming met zijn wensen.
Rue Erik-Satie (19ᵉ arr.). De straat werd geopend in 1993, begint bij Place Francis-Poulenc en eindigt bij 9 Rue Georges-Auric.
Het Stedelijk Conservatorium Erik Satie (7ᵉ arr.). Het is gevestigd op 135 bis rue de l'Université, draagt zijn naam en verwelkomt muziekstudenten.
De legendarische adressen en historische plekken van het artistieke en bohemienachtige Montmartre
Montmartre, gelegen op de hoogten van Parijs, was het kloppende hart van de artistieke bohemia van de 19ᵉ en 20ᵉ eeuwen. Schilders, dichters en songwriters leefden er vrij tussen cabarets, studio's en steile steegjes en lieten een eeuwige stempel achter op de ziel van de hoofdstad. [Lees verder]
De legendarische adressen en historische plekken van het artistieke en bohemienachtige Montmartre
