Wist u dat? Dit Egyptische tempel in het 10e arrondissement herbergt een bioscoop en een terraszbar

Vergeet de piramides, want het is op het kruispunt van de Boulevard de la Chapelle en de Boulevard de Magenta dat een van de meest betoverende verborgen pareltjes van de hoofdstad schuilgaat: het Luxor, een iconisch bioscoop met een gevel versierd met farao’s en gouden mozaïeken.

Als u uw hoofd omhoog houdt bij het kruispunt van de Boulevard de Magenta en de La Chapelle, komt u oog in oog te staan met farao’s, lotusbloemen en kleurrijke hiërogliefen. Dit is geen illusie veroorzaakt door de bovengrondse metro, maar de gevel van Louxor, een van de meest iconische filmzalen van Parijs. Maar welk geheim schuilt er achter dit Egyptisch tempel in Art Deco-stijl, en waarom is gekozen voor zo’n opvallend decor midden in Barbès? We vertellen u het verhaal achter dit monument dat ons meeneemt op een reis zonder dat we Parijs hoeven te verlaten.

Het "wonder" van 1921

Inaugureerd in 1921, het Louxor wordt geboren in het hart van de "Egyptomanie". Op dat moment is Frankrijk gefascineerd door de archeologische vondsten in de Vallei der Koningen. Architect Henri Zipcy besluit dan ook om groots uit te pakken: hij transformeert een bioscoopzaal tot een authentiek antiek paleis.

Het oog voor detail is tot het uiterste doorgetrokken: de mozaïeken op de gevel, uitgevoerd in email en goud, verwijzen rechtstreeks naar de expeditie naar Egypte onder Napoleon en de honderdste verjaardag van de ontcijfering van hiërogliefen door Champollion. Binnen dompelt de grote zaal — tegenwoordig gerestaureerd — je onder in een sfeer die lijkt op een graf van een vorst, met zijn papyrus-achtige zuilen en gevleugelde motieven.

Van glorie naar vergetelheid (en wederopstanding)

Maar ook de Luxor leek bijna te verdwijnen. In de jaren '80 werd het een clubbing (de beroemde Megatown) voordat het volledig werd verlaten. Zo'n twintig jaar lang waren de vogels en het stof de enigen die dit vervallen tempel bewonderden.

Het zal een collectieve inspanning van de bewoners van de wijk vergen om de stad Parijs te overtuigen om het gebouw over te nemen en volledig te restaureren op dezelfde wijze als vroeger. Tegenwoordig wordt het vooral bezocht om arthouse-films te zien, maar vooral om te genieten van het verborgen terrassenkroeg op de tweede verdieping, die een van de meest unieke uitzichten biedt op de Sacré-Cœur en de bovengrondse metro.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.