De Jardin du Luxembourg, gelegen in het hart van het 6e arrondissement van Parijs, is tegenwoordig één van de drukst bezochte groenplekken in de stad. Opgericht in het begin van de 17e eeuw door Marie de Médicis, rond het Luxemburgpaleis, biedt het bezoekers statige wandelboulevards, bloeiende borders en een groot octagonaal bassin in het midden van de gazons.
Hoewel dit park vooral bekend staat om wandelingen en ontspanning, kende het in bepaalde periodes ook een bijzonder winterse geschiedenis. Tijdens strenge winters in de 19e eeuw kon het grote centrale bassin volledig bevriezen. Zodra de ijslaag dik genoeg was, trok het een massa Parijzenaren die niet konden wachten om te genieten van natuurlijke glijplezier op het bevroren water, dat toen dienst deed als schaatsbaan.
In een stad zonder veel vooraf ontworpen ijsbanen, nam de natuur soms de rol over. Als de temperaturen meerdere weken achtereen laag bleven, werd het oppervlak van het bassin — tegenwoordig bekend om de kleine miniatuurzeilbootjes die kinderen er laten dobberen — een spiegel van ijs. Kinderen, families en winterliefhebbers verzamelden zich daar, aangetrokken door de gedachte van schaatsen in de open lucht, midden in een prachtig park.
Deze activiteit was niet zomaar een sport: het was een uitnodiging om de winter licht en inventief te beleven. Waar men in de warme maanden nog wandelde of de beelden en bloemen bewonderde, glijd je nu over ijs, soms met slechts een eenvoudig glanzend leren pak of geleende schaatsen.
In een tijd waarin de winter in Parijs vaak streng was, maakten de momenten van onverhoopt schaatsen deel uit van de seizoensvreugde van de stad. Ze vonden plaats in een tuin die populair was bij kunstenaars, schrijvers, studenten en gezinnen, die in deze tijdelijke ijsschotsen een kans zagen om weer contact te maken met de natuur, zelfs midden in Parijs.
Met de groei van de verstedelijking en de introductie van kunstmatige ijsbanen verdween het idee om rechtstreeks op een bevroren reabout in Parijs te schaatsen geleidelijk aan. Minder strenge winters bieden niet langer dezelfde natuurlijke ijscondities, en om veiligheidsredenen is het nu bovendien verboden om het Luxemburgse bassin als ijsbaan te gebruiken. Tegenwoordig wenden Parijzenaars die willen schaatsen zich tot de talrijke tijdelijke ijsbanen die elk winter in verschillende wijken worden opgebouwd — veilige en goed uitgeruste pistes voor alle niveaus.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
