Voordat het het gebouw is dat u vandaag ziet, had het Stadshuis een heel andere uitstraling! Op 24 mei 1871, midden in de Canade van Parijs, werd het Stadshuis in brand gestoken door de Communarden terwijl de troepen uit Versailles de hoofdstad naderden. In enkele uren tijd verwoestte het vuur het hele gebouw, waarbij zowel de structuur als de inhoud verloren gingen: gemeentelijke archieven, historische bibliotheek en een groot deel van het Parijse burgerlijke registers gingen in vlammen op.
Het verlies is aanzienlijk, zowel op administratief als patrimoniaal gebied. Gevestigd sinds de 14e eeuw op zijn huidige locatie, aan het Stadhuisplein, heeft het gebouw echter niets meer te maken met het ontwerp dat de Parijzenaren vandaag de dag kennen: de volledige reconstructie vond plaats tussen 1874 en 1882, in een neorenaissance-stijl die geïnspireerd is op het oude paleis, maar zonder de gebruikte materialen of funderingen te hergebruiken.
Voor de sloop had het Stadhuis een indrukwekkende architectuur, die zijn roots had in de Franse Renaissance. De geschiedenis gaat terug tot 1357, toen de "Huis met de Pilaren", de gemeentelijke residentie aan de oevers van de Seine, werd omgevormd. Dit eerste gebouw werd in de 16e eeuw vervangen, op initiatief van Koning François I, door een paleis ontworpen door de architect Domenico da Cortona, ook bekend als Boccador.
Voltooid in 1628, het gebouw combineerde een façade met pilasters, geknikte dakkappen en beeldhouwwerk dat kenmerkend was voor de Late Renaissance esthetiek. Destijds was het een essentieel centrum van Parijse politieke leven, dat achtereenvolgens dienst deed als onderkomen voor het Comité van het Algemeen Welzijn, revolutionaire instellingen en later het voorlopige gouvernement in 1830. Dankzij zijn centrale rol in de stadszaken werd het een symbolisch doelwit in een periode van burgeroorlog.
De brand van mei 1871 verwoestte het hele gebouw volledig. Geen enkel structureel element kan worden hergebruikt. Alleen enkele decoratieve onderdelen zijn gespaard gebleven. Vandaag de dag kunnen bezoekers nog steeds resten ervan terugvinden in het Carnavalet Museum, gelegen in de Marais-wijk. Daar wordt onder andere een oorspronkelijke beeldhouwde deur bewaard, evenals maquettes en gravures die de oude verschijning van het gebouw illustreren vóór de brand.
Deze objecten bieden een kijk op hoe het Stadhuis er vóór de brand uitzag: een gebouw dat zowel monumentaal als decoratief was, en symbool stond voor de geschiedenis van de stad en haar administratie in Parijs. De reconstructie van het verleden van het Stadhuis is gebaseerd op bewaard gebleven documenten, artistieke getuigenissen en originele voorwerpen. Deze elementen dragen bij aan de herinnering aan een iconisch gebouw dat in vlammen opging, maar waarvan de silhouet nog steeds weerklinkt in de patrimoniumverhalen van de hoofdstad.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
