Wandeling door de Parijse regio: Het Bois de la Solitude en de mysterieuze ruïnes van het kasteel

Door Rizhlaine de Sortiraparis · Bijgewerkt 2 februari 2026 om 15:16 · gepubliceerd op 2 februari 2026 om 11:49
In Hauts-de-Seine, in Le Plessis-Robinson, het Bois de la Solitude verbergt de ruïnes van een oud kasteel. Een wandeling door de regio Parijs, tussen natuur, romantische overblijfselen en mysterieuze verhalen uit het verleden.

In Plessis-Robinson, slechts enkele minuten van de bruisende stad en haar drukke wegen, biedt het Bois de la Solitude een onverwachte ontsnapping aan de drukte. Bij het betreden van de paden verandert het landschap: de bomen sluiten zich, het silence valt neer en langzaam vergeet je dat Parijs slechts een paar kilometer verderop ligt.

Verderop, langs een smal pad, verschijnen er , bijna verstopt tussen het groen. Het zijn de restanten van het Kasteel van de Vergetelheid, een discreet gelegene plek vol geschiedenis die deze wandeling een vleugje mysterie en diepe geheimzinnigheid meegeeft.

Het Bos van de Stilte is een van de laatste historische groene gebieden in Plessis-Robinson. Lang werd het deel uitgemaakt van uitgestrekte privélandgoederen, maar het behoudt een intieme en onaangetaste sfeer. De schaduwrijke lanen, oude bomen en zachte glooiingen herinneren eraan dat dit gebied vroeger werd gezien als een plek om te wandelen en te ontsnappen, ver weg van de drukte van Parijs.

Dit bos is geen gewone stadspleintje; het is het erfgoed van een landschap dat gevormd werd door de grote landgoederen die Parijs omringden in de 19e en 20e eeuw. Vroeger stond er hier een prachtig kasteel van de Eenzaamheid, gebouwd in een neogotische stijl. Het werd in 1903 opgericht voor Marie-Philiberte Marquis, erfgenaame van een welgestelde familie van Parijse chocolademakers. Ze wilde in het midden van het bos een elegante, afgezonderde woning laten bouwen, helemaal in lijn met de rust en isolatie die de naam van de plek oproept.

Het kasteel vertoont een verfijnde architectuur, met brede openingen en uitgesproken decoratieve elementen, typerend voor de vakantiewoningen uit de Belle Époque. Na het overlijden van de eigenaar wisselt het kasteel meerdere keren van bestemming. Het wordt eerst een privékliniek, waar onder meer René Viviani, voormalig premier, verblijft. Vervolgens wordt het terrein bezet door een Carmelitessenklooster, voordat het wordt omgevormd tot een technisch onderwijscollege voor jonge alleenstaande moeders.

Door opeenvolgende herbestemmingen wordt het gebouw steeds kwetsbaarder. Sinds de jaren 1970 is het kasteel verlaten en ondergaat het een geleidelijke achteruitgang. Vandaag blijven alleen nog deels ingestorte muren, brokken metselwerk en sporen van de fundamenten over, waar de natuur haar gang weer heeft gegaan. Deze romantische ruïnes, die zowel fragiel als poëtisch zijn, dragen bij aan de charme van de locatie. Voorzichtig: de site van deze overblijfselen is niet ingericht of beveiligd. Ze moeten met respect worden bekeken en het is verboden om naar binnen te gaan.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.

Bruikbare informatie

Plaats

Chemin de la Côte Sainte Catherine
92350 Plessis Robinson (Le)

Routeplanner

prijzen
Gratis

Officiële site
www.plessis-robinson.com

Opmerkingen
Verfijn je zoekopdracht
Verfijn je zoekopdracht
Verfijn je zoekopdracht
Verfijn je zoekopdracht