Dagelijks wandelen duizenden mensen langs de oevers van de Seine en bewonderen de imposante koepel van het Institut de France, tegenover het Louvre, maar slechts weinigen weten wat er achter deze gevel schuilgaat. Hier zetelt toch de Franse Academie, de hoeder van de Franse taal al bijna vier eeuwen.
Opgericht in de 17e eeuw, verenigt zij 40 academici, genoemd de "Immortels", belast met het verdedigen, verrijken en laten evolueren van de Franse taal. Achter deze bekende missie schuilt een universum vol tradities, plechtige ceremonies, historische bibliotheken en zalen die normaal gesproken voor het publiek gesloten zijn.
De Franse Academie wordt officieel opgericht in 1635 door de cardinaal Richelieu, de eerste minister van Lodewijk XIII. Aanvankelijk vergaderde een kleine groep schrijvers informeel om te spreken over literatuur en stijl. Richelieu besluit deze bijeenkomsten onder de koning te plaatsen om zo een instelling te creëren die de regels van de Franse taal vastlegt.
Deze missie staat vandaag nog altijd centraal in haar activiteiten. De Franse Academie werkt onder meer aan de samenstelling van haar Dictionnaire de l'Académie française.
Een van de beroemdste bijnamen van de Académie is ook een van de meest misbegrepen. De leden van de instelling worden de Immortals genoemd, niet omdat zij symbolisch na hun dood zouden blijven bestaan, maar in verwijzing naar het motto "À l'immortalité", dat vanaf de oprichting op het zegel van de Academie is gegraveerd. Dat motto verwijst naar de duurzaamheid van de taal en van het werk van de geest, en niet naar de personen zelf.
Een andere beroemde traditie: ieder van de 40 academici bezet een genummerde fauteuil. Wanneer een lid overlijdt, blijft zijn stoel vacant tot de verkiezing van zijn opvolger. Grote namen uit de literatuur en de wetenschap, zoals Victor Hugo, Alexandre Dumas fils, Marguerite Yourcenar en Simone Veil, hebben zo'n prestigieus zitje ingenomen.
In de publieke verbeelding wordt de Franse Académie vaak geassocieerd met haar spectaculaire groene mantel, geborduurd met lauriertakken en met het zwaard dat aan elk nieuw academielid wordt uitgereikt. Toch vertegenwoordigen deze symbolen slechts een heel klein deel van haar activiteiten. Elke week komen de academici bijeen in een zitting onder de Koepel om woorden te onderzoeken, over definities te debatteren, over bepaalde besluiten te stemmen en verder te werken aan het woordenboek.
Dit werk, dat bijzonder nauwgezet is, mobiliseert ook de administratieve teams en de specialisten die de instelling begeleiden. De Academie deelt bovendien elk jaar talrijke literaire prijzen uit en ondersteunt diverse initiatieven ten gunste van de Franse taal.
De achterkant van de Franse Académie omvat ook ruimten die het grote publiek vaak onbekend zijn. In het Institut de France vindt men een rijke erfgoedbibliotheek, werkruimtes, historische salons en archieven die manuscripten, brieven en documenten bewaren die eeuwenlang intellectuele geschiedenis vertellen.
Deze ruimtes, meestal gereserveerd voor academici, voor onderzoekers en professionals, dragen bij aan de missie om het Franse cultureel erfgoed te bewaren en over te dragen.
Gedurende meer dan drie eeuwen telde de Franse Académie geen vrouwelijke leden. Pas in 1980 werd Marguerite Yourcenar de eerste vrouw die tot de "Immortelen" werd verkozen. Haar verkiezing betekende een keerpunt in de geschiedenis van de instelling.
Sindsdien zijn meerdere vrouwen lid geworden van de Academie, onder wie Jacqueline de Romilly, Hélène Carrère d'Encausse, Florence Delay, Danièle Sallenave en Simone Veil, waardoor de geleidelijke openstelling van een instelling die lange tijd uitsluitend mannelijk was gebleven, werd voortgezet.
Ja, maar op zeer beperkte wijze. De Franse Academie zetelt binnen het Institut de France, waarvan sommige ruimtes tijdens georganiseerde rondleidingen of op de Europese Erfgoeddagen toegankelijk zijn. Afhankelijk van de periode kunnen deze bezoeken onder meer leiden tot een ontdekking van de beroemde Koepel, de Mazarine-bibliotheek, enkele historische zalen en verschillende ontvangstruimtes.
Daarentegen blijven de echte coulissen van de Academie (de zaal waar de wekelijkse zittingen plaatsvinden, de werkruimtes voor de academici, de interne archieven en de administratieve kantoren) doorgaans niet toegankelijk voor het publiek. Deze ruimten zijn voorbehouden aan de leden van de instelling en hun medewerkers.
Deze plekken in Parijs waarvan men denkt dat ze gesloten zijn… maar die u wél kunt bezoeken (en hier leest u hoe)
Ontdek deze iconische plekken in Parijs waarvan men denkt dat ze gereserveerd zijn voor instellingen of ambtenaren, maar die toch hun deuren openen voor het publiek. Het Élyséepaleis, Matignon, Senaat, religieuze monumenten… We leggen uit wanneer en hoe je ze kunt bezoeken. [Lees verder]
Deze test is uitgevoerd in het kader van een professionele uitnodiging. Als uw ervaring afwijkt van de onze, laat het ons dan weten.
Datums en tijdschema's
Volgende dagen
ZATERDAG :
van 10:00 heeft 18:00
Zondag :
van 09:00 heeft 18:00
Maandag :
van 09:00 heeft 18:00
Dinsdag :
van 09:00 heeft 18:00
Woensdag :
van 09:00 heeft 18:00
DONDERDAG :
van 09:00 heeft 18:00
Vrijdag :
van 09:00 heeft 18:00
Plaats
Institut de France
23 Quai de Conti
75006 Paris 6
Routeplanner
Officiële site
www.institutdefrance.fr
Reserveringen
Bekijk de prijzen van deze ticketdienst
Deze plekken in Parijs waarvan men denkt dat ze gesloten zijn… maar die u wél kunt bezoeken (en hier leest u hoe)
