Voordat het musée d’Orsay zijn impressionistische collecties huisvestte, was het een filmlocatie voor Orson Welles. In 1962 gebruikte de cineast het voormalige Parijse station als decor voor een deel van Het proces, zijn verfilming van de roman van Franz Kafka. Het gebouw bevond zich toen in een overgangsfase, lang voordat het in december 1986 als museum voor het publiek openging.
Het station d’Orsay, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900, was bedoeld als eindstation in het hart van Parijs. Maar vanaf 1939 waren de perrons te kort voor de nieuwe treinen en konden er geen langeafstandstreinen meer stoppen: alleen de voorstadstreinen bleven rijden. De ruime vertrekken kregen geleidelijk andere functies. De bioscoop maakt deel uit van deze tussenfase, tussen de oorspronkelijke spoorwegactiviteiten en de verbouwing van het gebouw.
In Het proces wordt Joseph K. beschuldigd van een misdrijf waarvan hij de aard niet kent. Het station vormt een deel van de ruimtes die nodig zijn voor deze gerechtelijke wereld. De Cinémathèque française schrijft de decors toe aan Jean Mandaroux en bevestigt dat ze deels in het voormalige station zijn gemaakt. Orsay is dus wel degelijk een filmlocatie, gebruikt om de wereld van de roman weer te geven; de film vertelt niet de geschiedenis van het gebouw. De opnames beperkten zich echter niet tot dit adres.
Een detail verbindt Welles’ beelden met het museum: de binnenklok. In de presentatie van Laurent Grasso’s project Spectral Orsay wijst het museum erop dat de klok al te zien was in Het proces. Die aanwezigheid biedt een concreet aanknopingspunt voor wie de film bekijkt en daarna het voormalige station bezoekt, waarvan de ruimtes sindsdien ingrijpend zijn heringericht.
De toekomst van Orsay was echter niet zeker. Het gebouw dreigde te worden gesloopt, maar kreeg in de jaren 1970 de status van beschermd erfgoed, voordat het tot museum werd omgevormd. Het museum werd op 1 december 1986 ingehuldigd en opende op 9 december zijn deuren voor het publiek. De hal waar bezoekers vandaag doorheen lopen, maakt zo deel uit van verschillende geschiedenislagen: die van de reizigers, die van een filmopname en die van de collecties. Door de verbouwingen van het museum verschilt de plek die bezoekers vandaag bezichtigen dus van het decor van de rechtszaak uit 1962.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Plaats
Musée d'Orsay
62 rue de Lille
75007 Paris 7
Routeplanner
Toegankelijkheid
