Śluby i rytuały, oryginalny program Nuit Blanche 2026 w Maison Populaire w Montreuil

Dom Ludowy w Montreuil bierze udział w 25. edycji Nuit Blanche i zaprasza na wieczór pełen zabawy i niezwykłości, który odbędzie się w sobotę 6 czerwca 2026 roku. Nie przegap bezpłatnych i nietuzinkowych atrakcji, które czekają w departamencie 93!

Stali bywalcy wiedzą, że Nuit Blanche to być może najszaleńsza noc w Paryżu i w Île-de-France. A dla tych, którzy jeszcze nie znają tego wydarzenia, jak je opisać...? To noc, podczas której można zobaczyć koncert gigantycznych kreTów. I taniec suficki w Petit Palais. I kolorową pianę wypływającą z Centre Pompidou. A także pokazy mody, widowiska dźwięku i światła, gigantyczne karaoke, walki w stylu catch, koncerty na ks ylofon…

Jak już zapewne wiesz, Nuit Blanche to wielkie święto sztukiwspółczesnej ,które przekształca Paryż i okolice w muzeum na świeżym powietrzu. Podczas tego wyjątkowego wieczoru wszystko może się zdarzyć! W każdym razie uczestniczący w nim artyści są zdeterminowani, by zaskakiwać nas z każdą nową edycją...

Jakie szaleństwa nas czekają więc w 2026 roku? Nuit Blanche wraca w sobotę 6 czerwca, na 25. edycję. A jeśli szukasz kolejnej niespodzianki, możesz już dodać Maison Populaire de Montreuil do swojej trasy wieczoru.

Popularne centrum sztuki i kultury w dzielnicy 93 przygotowało kilka zaskakujących i ekscytujących wydarzeń, które bez wątpienia powinny spodobać się wielu miłośnikom sztuki współczesnej.

Program Nuit Blanche w Maison populaire de Montreuil:

Noc bez snu 2026 w Maison Populaire
W sobotę 6 czerwca 2026 od 21:00 do 01:00
JE EST AUTRE — przekształca słynną frazę Arthura Rimbauda: „Je est un autre”. Artystka Béatrice Duport decyduje się ją feminizować, by przypomnieć, że temat uniwersalny przez długie lata był mężczyzną (hetero, cis i biały), i że to w naszym mieć mogący się zre appropriować te przestrzenie tworzenia siebie.
To stwierdzenie jest intrygujące: sugeruje, że jedność podmiotu — na której opiera się nasze społeczeństwo zachodnie, bo umożliwia kształtowanie tożsamości — nie istnieje. To także zaproszenie do postrzegania „ja” jako fikcji w nieustannym procesie konstruowania, ciągle w pracy. To „ja” zdezcentralizowane przychodzi do nas od innego, które na nas oddziałuje i nas zaraża.
Dlatego zaprosiliśmy Innego, by się w nim (ponownie) rozpoznać: Vava Dudu, Cuco Cuca, H·Alix, Hamza Maysarah, Mariam Chfiri oraz Annie Sprinkle & Beth Stephens pozytywnie odpowiedzieli na nasze zaproszenia…
Na Nuit Blanche 2026 w Maison Populaire Annie Sprinkle i Beth Stephens także zostali·ły zaproszeni przez kuratorów rezydentów do przeprowadzenia konferencji, aby zgłębić związki miłości, seksualności, ekologii i zaangażowania społecznego. Poprzez kolektywne rytuały, w tym serię symbolicznych małżeństw, artyści wzywają nas do świętowania naszych więzi z ludźmi i ludzkimi, nie-ludzkimi, elementami czy planetą.
Annie Sprinkle i Beth Stephens PORTRET BETH STEPHENS; Źródła: © Beth Stephens Portret Annie Sprinkle; Źródła: © Annie Sprinkle
Po tym, jak w latach 80. i 90. rozwijała swoje doświadczenia jako pracownica seksualna i aktorka, artystka, performerka i działaczka Annie Sprinkle wraz ze swoją partnerką Beth Stephens — artystką i profesorką Uniwersytetu w Santa Cruz — opracowały ekolog-feministyczną teorię, którą nazywają ekoseksualnością. W 2008 r. opublikowały wspólnie „Ecosex Manifesto”.

Ecoseksualność pojawiła się na początku lat 2000 jako praktyka łącząca ekologię z erotyką, przyjmująca krytyczną postawę wobec antropocentryzmu — widzenia świata, w którym człowiek stoi w centrum wszystkiego. Dekonstrukuje normy płci, seksualności i natury, wykorzystując przyjemność, humor i radość jako narzędzia polityczne. W tym podejściu Ziemia nie jest już „matką” — tradycyjnie kojarzoną z patriarchatem — lecz kochanką/kochankiem.
Projekcja ich filmu Water Makes Us Wet—An Ecosexual Adventure pozwoli pogłębić ich ogląd miłości skierowanej ku planecie! Portret Vava DUDU; Źródła: © Palais de Tokyo
Wydarzenie to ma na celu zgłębianie pracy Vava Dudu poprzez temat miłości, postrzeganej jako pole artystycznego i społecznego eksperymentu.
Figura wyjątkowa na scenie współczesnej, Vava Dudu rozwija praktykę multidyscyplinarną, która kwestionuje normy dotyczące ciała, tożsamości i relacji afektywnych. Jej podejście do miłości wpisuje się w szerszą refleksję nad formami marginesji, indywidualnego wyrazu i kształtowania subiektywności.
Wybrany zestaw prac tekstylnych Vava Dudu zostanie zawieszony w ogrodach Maison Populaire, a osoby chętne do noszenia jej przekazów i rysunków na własnych ubraniach będą malowane na żywo podczas performansu artystki. Wydarzenie podkreśla sposób, w jaki artystka podejmuje pojęcia przywiązania, przemiany i auto-reprezentacji.
Hamza Maysarah
Hamza Maysarah to multidyscyplinarny artysta i queerowy komik z folkloru francusko-palestyńskiego, z siedzibą w Paryżu. Łączy obraz, performans, humor i aktivizm, by wspierać prawa LGBTQ+ i palestyńskie, między innymi.
Urodzony/a w rodzinie uchodźców w Ammanie w Jordanii, eksploruje tematy tożsamości, wygnania i oporu.
Mariam CHFIRI
Mariam CHFIRI jest dyrektorką generalną Platformy francuskich NGO dla Palestyny (PFP), powstałej w 1993 roku w następstwie porozumień z Oslo i mającej prowadzić do utworzenia państwa palestyńskiego obok Izraela.

Misja PFP pozostaje niezmieniona: wspierać rozwój społeczeństwa obywatelskiego, by pomóc w budowie demokratycznego państwa w Palestynie.
Jednak kolonizacja postępuje, a de iure lub de facto anektowanie palestyńskiego terytorium przez państwo Izrael sprawia, że nie chodzi już tylko o wspieranie budowy państwa palestyńskiego, lecz o działanie na rzecz przywrócenia warunków tej budowy.
Hot Bodies Choir & Club Hot Bodies x Gérald Kurdian; Źródła: ©Hot Bodies
Hot Bodies to projekt sceniczny Géralda Arev Kurdiana — muzyka, performer/ka, Dj o wszechstronnej formie i Matka Ceremonii w projektach Hot Bodies Club i Hot Bodies Choirs. Zakorzenione we wspólnocie, Hot Bodies postrzega muzykę pop jako wspólną, sensoryczną ucztę — przestrzeń, w której płyną emocje, pragnienia i ekstaza. Doświadczenia chórów gromadzą grupę wolontariuszy wokół praktyki pisania i chóralnego śpiewu. Wymienia się doświadczenia, pomysły, praktyki na bazie czytania i oglądania wspólnie materiałów wypracowanych przez aktywizmy queer, feministyczne, pro-seks i dekolonialne, a wszystko w kierunku tekstów rewolucyjnych. Te unikalne, polifoniczne i niepokorne dokumenty stanowią bazę do partiur chóralnych, ustawionych muzycznie przez Gérald Kurdian, skomponowanych wspólnie i wykonywanych na żywo przez wszystkich uczestników. Podróżując między rytuałami klubowymi a minimalistycznym songwritingiem, Hot Bodies Club obejmuje pop w najszerszym tego słowa znaczeniu — popularny, przenikliwy i transformujący. Jego świat czerpie zarówno z brzmień syntezatorowych, jak i z intymności melodyjnej, kształtując piosenki zarówno kruche, jak i euforyczne, intymne i jednoczące.
Jej ostatnie EP Digital Fairy / Folk Songs, wyprodukowane przez Don Turi (Jeanne Added, Chien Noir), oscyluje między zimnym new wave’em a jasnymi melodiami popu — współczesna opowieść dla klubowych dzieci i outsiderów. Na scenie Hot Bodies prezentuje intensywną, magnetyczną i seksualną performancję, w nieustannej przemianie. Jej koncerty zacierają granice między live a tanecznym parkietem, zapraszając publiczność do świata popowego mutanta, w którym wrażliwość staje się siłą, a emocje zbiorowe — głównym motorem.
Vava Dudu urodziła się w 1970 roku w Paryżu, gdzie żyje i pracuje. W latach 2012–2018 mieszkała w Berlinie. W 1985 opuszczając gimnazjum w wieku 15 lat, zapisała się do klasy przygotowawczej do Sztuk Pięknych w Akademii Grandes Terres, a następnie do szkoły mody Fleuri Delaporte. Od tego czasu zajmuje się projektowaniem tekstyliów, rysunkiem, poezją i muzyką, tworząc ubrania i dzieła będące świadectwem jej wielodyscyplinarności. Stylistka niezależna od prądu, pracowała jako asystentka kostiumów dla Jean-Paul Gaultiera i współpracowała z Björk, Lady Gaga, Marilynem Mansonem, Neneh Cherry, Kate Moss czy Johnem Gallianem. W 2001 Vava Dudu i Fabrice Lorrain zdobyli nagrodę Stowarzyszenia Narodowego na Rozwój Sztuk Mody (ANDAM). Organizują pokaz w backroomach gay klubu Les Docs, na Rue Saint-Maur. Jej prace prezentowano na wystawach i w performensach, m.in. w Confort Moderne (Poitiers), Palais de Tokyo (Paryż), Musée d’Art Moderne w Paryżu, Lafayette Anticipations (Paryż) czy Komplot (Bruksela). Vava Dudu dopomina się swojego statusu outsidera sztuki współczesnej, stwierdzając: „wolę skrajności od środowisk”. Jej zawód stylistki i artystki współgra z działalnością wokalistki w zespole La Chatte, założonym w 2003 roku z Stéphane’em Argillet i Nicolasem Jorio, z którym wydała pięć albumów. Jej artystyczny świat, osadzony w lekkim łączeniu słów i rysunków, rozwija się na różnych nośnikach. Portret Cuco Cuca; Źródła: © Zbigniew Kotkiewicz
Cuco Cuca
Cuco Cuca to transgenderyczny hacker-rêveur, urodzony w 2011 roku. Między manifestacjami, tajnymi imprezami a nocnymi interwencjami, zmienia miasto w teren politycznych i artystycznych eksperymentów. Jego praca łączy projekcje pirackie, przekształcone głosy, urządzenia świetlne i cyfrowe détournement, by kwestionować nadzór, normy społeczne i stałe identyfikacje. W jego świecie queer to nie tylko estetyka, lecz sposób mieszania kodów, by czynić ciała i narracje niestabilnymi, wolnymi i nieuchwytnymi. Noc zajmuje centralne miejsce w jego praktyce: przestrzeń ucieczki, spotkań i oporu. W pochodach i klubach Cuco Cuca poszukuje momentu zbiorowego błędu, chwili, gdy systemy kontroli chwiejnie drżą i pojawiają się nowe formy wspólnoty.
Portret H.Alix Sanyas; Źródła: ©Makoto C. Friedmann
H. ALix Sanyas
H·Alix Sanyas to artysta, reżyser/ka, grafiki/yni oraz trener/ka designu graficznego. Jego/jej praktyka koncentruje się na tworzeniu narzędzi oporu i znaków jedności dla społeczności transfeminizujących. H·Alix był/a aktywnym członkiem/członką wielu kolektywów jako aktywista i grafik. Współpracuje również z licznymi współpracownikami feministyńskimi w dziedzinie projektowania graficznego. W 2018 r. współzałożył/a kolektyw typografii post-binarnych Bye Bye Binary, wspierający i rozwijający projektowanie znaków post-binarnych, wpisujący się w ruch wolny oraz organizację wystaw, konferencji i publikacji.
PROGRAM:
21:00 How to become ECOSEXUAL? Kurs wideo Beth Stephens i Annie Sprinkle
21:45 Projekcja Water Makes Us Wet—An Ecosexual Adventure, Beth Stephens & Annie Sprinkle
21:45 Ekspozycja i performans Vava DUDU
22:30 Dyskusja o programowaniu kuratorek wraz z Mariam Chfiri + Hamza Maysarah
23:00 Chorale Hot Bodies
23:30 Lektora-perfomans H·Alix Sanyas: JEAN NIE WRACA
00:00 Hot Bodies Club
00:30 Cuco Cuca - przerwanie setu DJ z udziałem Hot Bodies
Wydarzenie we współpracy z naszymi przyjaciółmi z MABA w Nogent-sur-Marne, aby wspólnie świętować 20-lecie tej instytucji i 60-lecie Maison Populaire.