W środę 3 czerwca Clément Beaune, Wysoki Komisarz ds. Planowania oraz Główny Komisarz France Stratégie, ponownie postawił na agendę debatę o Wielkim Paryżu, proponując reorganizację, która mogłaby wyprowadzić granice stolicy poza obwodnicę.
Chodzi nie o to, by po prostu powiększyć Paryż, wchłaniając kilka sąsiednich gmin, jak to miało miejsce w XIX wieku. Propozycja, o której wspomina Clément Beaune, ma raczej na celu przemyślenie organizacji serca aglomeracji, wykraczając poza obecny podział na Paryż, jego dzielnice, gminy leżące w pobliżu, departamenty oraz Metropolię Wielkiego Paryża.
Idea 40 dzielnic miałaby więc stworzyć nową siatkę terytorialną: większą niż paryskie dzielnice, ale jednocześnie bliższą lokalnym strukturom niż jedna, duża metropolitalna organizacja. Te dzielnice mogłyby tworzyć związki między paryskimi dzielnicami a sąsiadującymi gminami, albo łączyć ze sobą kilka gmin z najbliższej okolicy. Na tym etapie nie zapadła jeszcze ostateczna mapa, a reforma znajduje się jedynie na etapie propozycji.
Pierwsze gminy, które mogłyby być dotknięte, to te, które graniczą bezpośrednio z Paryżem. To właśnie one znajdują się w najbliższym kontakcie z obwodnicą, z bramami Paryża, z głównymi arteriami komunikacyjnymi, z liniami metra i tramwajów oraz z projektami zagospodarowania metropolitalnego.
Na zachodzie znajdują się między innymi Neuilly-sur-Seine, Levallois-Perret, Clichy, Saint-Ouen-sur-Seine, Boulogne-Billancourt, Issy-les-Moulineaux i Vanves.
Na południu najbardziej bezpośrednio dotknięte mogłyby być gminy Malakoff, Montrouge, Gentilly, Le Kremlin-Bicêtre, Ivry-sur-Seine, Charenton-le-Pont i Saint-Mandé.
Na wschodzie i na północnym wschodzie byłyby to gminy Vincennes, Montreuil, Bagnolet, Les Lilas, Le Pré-Saint-Gervais, Pantin, Aubervilliers i Saint-Denis.
Szerszy scenariusz dotyczyłby całego tzw. małego pierścienia wokół Paryża, czyli trzech departamentów otaczających stolicę: Hauts-de-Seine, Seine-Saint-Denis i Val-de-Marne.
W takim razie reforma nie ograniczyłaby się już do gmin przylegających do obwodnicy. Mogłaby objąć miasta oddalone od Paryża, ale już włączone do układu metropolitalnego: Nanterre, Courbevoie, Colombes, Rueil-Malmaison, Antony, Créteil, Champigny-sur-Marne, Vitry-sur-Seine, Maisons-Alfort, Bobigny, Drancy, Aulnay-sous-Bois, Noisy-le-Grand, Bondy, Sevran czy Rosny-sous-Bois, na przykład.
Najszerszy scenariusz mógłby objąć zasięg Métropole du Grand Paris. Obecnie obejmuje ona Paryż, gminy Hauts-de-Seine, Seine-Saint-Denis i Val-de-Marne, a także siedem gmin położonych w Essonne i w Val-d’Oise. Metropolia na swojej stronie informuje, że łączy Miasto Paryż, gminy trzech departamentów z tzw. małego pierścienia oraz siedem gmin z tzw. dużego pierścienia.
Oto siedem dodatkowych gmin:
W Essonne: Athis-Mons, Juvisy-sur-Orge, Morangis, Paray-Vieille-Poste, Savigny-sur-Orge i Viry-Châtillon.
W Val-d’Oise: Argenteuil.
Nie, i to istotny punkt. Nawet gdyby reforma objęła zakres Metropolii Wielkiego Paryża, nie wszystkie gminy byłyby objęte w takim samym stopniu.
Miasta bezpośrednio przylegające do Paryża najprawdopodobniej będą w centrum nowego podziału, ponieważ łączą z stolicą te same kluczowe kwestie: obwodnicę, bramy Paryża, ciągłość urbanistyczną, transport, biura, mieszkalnictwo, infrastrukturę drogową i zanieczyszczenia.
Gminy położone dalej byłyby objęte kwestiami zarządzania, solidarności finansowej, planowania urbanistycznego oraz dużych inwestycji. Ich codzienna praca administracyjna mogłaby ulec zmianie, ale niekoniecznie oznaczałoby to pełną integrację z Paryżem w sensie ścisłym.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
Oficjalna strona
www.strategie-plan.gouv.fr
