Francuska scena muzyczna pogrąża się w żałobie we wtorek 15 września 2026: Catherine Ringer zmarła w wieku 68 lat po walce z chorobą nowotworową, podały jej dzieci za pośrednictwem AFP. Piosenkarka, autorka tekstów, muzyczka i aktorka, urodzona w Suresnes w 1957 roku, pozostanie niezapomniana jako twórczyni i głos Rita Mitsouko, zespołu, który założyła z Fredem Chichinem na początku lat 80. Razem na długo odcisnęli piętno na chanson française i na rocku we Francji dzięki swojemu eklektycznemu światu i utworom, które stały się nieodłącznymi klasykami, wśród których wymieniane są Marcia Baïla, C’est comme ça, Andy oraz Les Histoires d’A.
Urodzona 18 października 1957 roku w Suresnes, w departamencie Hauts-de-Seine, Catherine Ringer dorasta w środowisku artystycznym. Zanim stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych głosów francuskiej muzyki, zgłębiała różne dziedziny i skłoniła się ku teatrowi, tańcu i muzyce.
Spotkanie, które wywraca jej trajektorię, ma miejsce w 1979 roku, gdy poznaje gitarzystę Freda Chichina podczas jednego z występów. Z ich artystycznej i osobistej chemii narodziła się Rita Mitsouko, nazwa ta na stałe wpisała się w historię francuskiej sceny rockowej lat osiemdziesiątych.
Po pierwszym singlu 45 obrotów, Don't Forget The Nite, z 1981 roku, duet wydał swój debiutancki album, Rita Mitsouko, w 1984. Prawdziwy fenomen pojawił się kilka miesięcy później wraz z Marcia Baïla.
Wydany jako singiel w 1985 roku, Marcia Baïla to hołd dla tancerki i choreografki argentyńskiej Marcia Moretto, która zmarła na raka. Dzięki mieszance rocka, popu i latynoskich brzmień utwór od razu wyznaczył charakterystykę wyjątkowego stylu duetu.
Sukces jest ogromny i na trwałe umacnia Rita Mitsouko w francuskim krajobrazie muzycznym. Ich dopracowany klip także przyczynia się do narzucenia kolorowej, oryginalnej estetyki grupy. Jednak Catherine Ringer i Fred Chichin nie zatrzymują się na tym pierwszym singlu.
W 1986 roku ukazuje się The No Comprendo, wyprodukowany przez Tony Visconti, znanego przede wszystkim ze współpracy z Davem Bowie’em. Album zawiera kilka utworów, które przetrwają dekady: Andy, Les Histoires d'A i przede wszystkim C'est comme ça.
Dzięki swojemu charakterystycznemu, łatwo rozpoznawalnemu głosowi, mimice, gestom i często ekstrawaganckim stylizacjom, Catherine Ringer staje się więc jedną z najbardziej nietuzinkowych postaci sceny francuskiej.
Albumy naprzemiennie ukazują, że duet potrafi płynnie żeglować między rockiem, popem, funkem a muzyką elektroniczną. Marc et Robert, wydany w 1988 roku, obejmuje między innymi współpracę z amerykańską grupą Sparks przy utworze Singing in the Shower. Znajdziemy tu także Le Petit Train, piosenkę o celowo wpadającym w ucho refrenie, która mimo to porusza temat deportacji.
W 1993 roku Système D zapoczątkowało Y'a d'la haine. Następnie, m.in. Cool Frénésie w 2000, La Femme Trombone w 2002, a potem Variéty, ostatni studyjny album duetu. Catherine Ringer prowadzi także inne współprace. Zaśpiewała m.in. z Marc Lavoine na Qu'est-ce que t'es belle, kolejny charakterystyczny numer w jej dorobku.
Historia Rita Mitsouko przechodzi w listopadzie 2007 roku głęboki wstrząs wraz ze śmiercią Freda Chichina na skutek raka. Catherine Ringer mimo to idzie dalej swoją drogą artystyczną. Rozwija karierę pod własnym nazwiskiem i w 2011 roku wydaje swój pierwszy solowy album, Ring n' Roll. Ten nowy etap przynosi jej m.in. tytuł artystki interpretującej roku na gali Victoires de la Musique 2012.
Następnie w 2017 roku wydaje Chroniques et Fantaisies i równolegle nadal ożywia na scenie repertuar Rita Mitsouko.
Tak. Mimo odejścia Freda Chichina, Catherine Ringer nigdy nie porzuciła utworów Rita Mitsouko.
Wyrusza m.in. na trasy ze spektaklem zatytułowanym Catherine Ringer śpiewa Rita Mitsouko, w którym towarzyszy jej między innymi syn Raoul Chichin na gitarze. To sposób, by na scenie przekazać dzieło stworzone ze Fredem Chichinem i przedstawić je nowemu pokoleniu.
Jej kariera trwa już ponad cztery dekady, a Catherine Ringer nie straciła tego, co czyniło ją wyjątkową: teatralny głos potrafiący przechodzić od łagodności do krzyku, niezwykle fizyczną obecność sceniczną i muzyczny świat trudny do zaszufladkowania jednym gatunkiem.
Ze śmiercią Catherine Ringer w wieku 68 lat po chorobie nowotworowej odchodzi jedna z najbardziej charakterystycznych postaci francuskiej muzyki. Od pierwszych lat paryskiej sceny alternatywnej po ogromne sukcesy zespołu Rita Mitsouko, a następnie karierę solową, Catherine Ringer przyczyniła się do wprowadzenia do kultury popularnej Francji estetyki zdecydowanie innej.
Od dekad po ich premierze, Marcia Baïla, C'est comme ça, Andy, Les Histoires d'A, Le Petit Train czy Y'a d'la haine wciąż ożywiają to dziedzictwo.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
