Halloweenowe kule ognia powracają na niebo nad Paryżem i całą Île-de-France — od wzgórz Montmartre (18. dzielnica) po Mont Valérien w departamencie Hauts-de-Seine (92). Za tą nieco teatralną nazwą kryją się Taurydy, rój spadających gwiazd aktywny przez całą jesień 2026 roku, z dwoma kulminacjami przypadającymi około 5 i 12 listopada.
Przejrzeliśmy efemerydy, by podpowiedzieć, kiedy spojrzeć w niebo, gdzie się ustawić i czego się spodziewać. Spoiler: noc Halloween niekoniecznie jest najlepsza.
Roje Taurydy wzięły swoją nazwę od gwiazdozbioru Byka, z którego zdają się wyłaniać. Powstają z pyłu pozostawionego przez kometę 2P/Encke, niewielką kometę, która okrąża Słońce w nieco ponad trzy lata. Każdej jesieni Ziemia przechodzi przez tę chmurę szczątków, a drobiny spalają się, zderzając się z atmosferą.
Cechą charakterystyczną tego roju jest to, że ma nie jedną, lecz dwie gałęzie. Taurydy Południowe są aktywne od września do końca listopada, natomiast Taurydy Północne przejmują pałeczkę od końca października do początku grudnia. Te ostatnie są powiązane z planetoidą 2004 TG10, jak podaje poradnik EarthSky. Oba strumienie nakładają się na siebie, dzięki czemu spektakl trwa kilka tygodni.
Taurydy nie imponują liczebnością. American Meteor Society szacuje, że przy całkowicie ciemnym niebie można zobaczyć około pięciu meteorów na godzinę z każdego roju, a gdy oba roje się nakładają — około dziesięciu. To znacznie mniej niż podczas sierpniowego deszczu meteorów Perseidów.
Ich atutem jest powolność. Wchodzą w atmosferę z prędkością około 27 km/s, podczas gdy listopadowe Leonidy mkną z prędkością ponad 70 km/s. W rezultacie niektóre smugi rozciągają się jak zapałka zapalana w zwolnionym tempie. Niewielka część tych meteorów to bolidy — większe fragmenty, które pozostawiają za sobą intensywną poświatę.
Ponieważ zjawisko występuje w okolicach 31 października, astronomowie anglosascy nazwali je „bolidami Halloween”. Przydomek dotarł za kanał La Manche i całkiem dobrze pasuje do tych świateł, które niespodziewanie pojawiają się w jesienną noc.
Pierwsza rada: nie stawiajcie wszystkiego na noc Halloween. Pełnia z 26 października wciąż jest bardzo blisko, a w sobotę 31 października 2026 roku okrągły Księżyc będzie oświetlał niebo przez większą część nocy. Najjaśniejsze bolidy pozostaną widoczne, ale słabsze smugi zginą w jego blasku.
Kalendarz na listopad jest znacznie korzystniejszy. Oto daty, które warto zaznaczyć:
Maksima roju Taurydów są szerokie i słabo zaznaczone, dlatego źródła nie zawsze podają tę samą dokładną datę. Bez obaw: cały okres od 4 do 12 listopada warto wykorzystać na obserwacje. Jeśli chodzi o godziny, Byk wschodzi na wschodzie wczesnym wieczorem i wznosi się coraz wyżej na niebie w miarę upływu nocy. Najlepszy czas na obserwacje przypada między 23:00 a 3:00, gdy gwiazdozbiór znajduje się już wysoko.
W Paryżu obserwację zakłóca zanieczyszczenie światłem. Najlepiej wznieść się ponad miasto: na plac przed bazyliką Sacré-Cœur na Montmartre (18. dzielnica) albo na Butte Bergeyre (19. dzielnica), skąd rozciąga się nieprzesłonięty widok na sąsiednie wzgórze. Uwaga, jesienią większość paryskich parków zamyka się po zmroku, dlatego przed wybraniem się na punkt widokowy warto sprawdzić godziny otwarcia.
Wystarczy oddalić się nieco od miasta, by niebo wyraźnie pociemniało. W naszym zestawieniu najlepszych miejsc do obserwacji spadających gwiazd w Île-de-France polecamy między innymi Mont Valérien, położone między Suresnes, Nanterre i Rueil-Malmaison (92), wzgórze Butte d’Orgemont w Argenteuil (95), ekopark des Carrières w Fontenay-sous-Bois (94), a także płaskowyż Limours w departamencie Essonne (91). Najciemniej jest na terenach wiejskich Seine-et-Marne i w regionie Vexin.
Obserwacje są bezpłatne, dostępne dla wszystkich i można je prowadzić gołym okiem. Nie ma sensu wyciągać lornetki — jej zbyt wąskie pole widzenia sprawi, że przegapicie smugi. Dajcie oczom około dwudziestu minut, by przyzwyczaiły się do ciemności, i schowajcie telefon: wystarczy jedno spojrzenie na ekran, by cały proces trzeba było zacząć od nowa.
Odszukajcie Byka i gromadę Plejad — tę niewielką chmurkę gwiazd przypominającą miniaturowy rondel — ale nie wpatrujcie się w ten punkt. Meteory mogą pojawić się w dowolnym miejscu na niebie. Przygotujcie leżak lub koc, ciepłe ubrania i termos, bo listopadowe noce szybko dają się we znaki.
Przed wyjściem sprawdźcie prognozę zachmurzenia na stronie Météo-France. W listopadzie niebo nad Île-de-France często jest zasnute chmurami, a przy całkowitym zachmurzeniu obserwacje są niemożliwe. Unikajcie też samotnych wypraw w odludne miejsca w środku nocy. Jeśli zaś będziecie mieć szczęście i dostrzeżecie bolid, możecie zgłosić go w ramach programu partycypacyjnego Vigie-Ciel, który monitoruje upadki meteorytów we Francji.
Zdecydowanie nie w tym roku. 2026 nie jest rokiem „wzmożonego roju”, czyli takim, w którym Taurydy przynoszą więcej bolidów. W badaniu, o którym informuje Futura, mowa o bliższych przejściach roju w 2032 i 2036 roku, ale są to hipotezy badawcze. Na razie Taurydy pozostają pięknym i niegroźnym widowiskiem.
Rój Tauryd jest przede wszystkim dla cierpliwych miłośników obserwacji nieba. Przy zaledwie kilku meteorach na godzinę trzeba uzbroić się w cierpliwość, ciepło się ubrać i wpatrywać w niebo. Wystarczy jednak jeden jasny bolid, by wieczór na długo zapadł w pamięć. To świetna okazja do wspólnego odkrywania zjawisk na niebie podczas ferii jesiennych, z rodziną, partnerem lub przyjaciółmi, na przykład po wieczorze halloweenowym w Paryżu.
Aby przedłużyć sezon spadających gwiazd, polecamy obserwować Leonidy, których maksimum przypadnie w nocy z 17 na 18 listopada 2026 roku, a następnie zaglądać do naszego przewodnika: superksiężyc, spadające gwiazdy, zaćmienie: czego nie można przegapić na niebie w 2026 roku.
Daty i harmonogramy
Z 28 październik 2026 Na 12 listopad 2026
Ceny
Darmowy
Zalecany wiek
Dla wszystkich
