Inkarna : nasze zdjęcia z wystawy Yosry Mojtahedi w Opactwie Maubuisson

Opactwo Maubuisson, w Saint-Ouen-l’Aumône w departamencie Val-d’Oise, prezentuje od 12 kwietnia do 30 sierpnia 2026 wystawę sztuki współczesnej Inkarna, metamorfozy sacrum, kierowaną przez Yosrę Mojtahedi we współpracy z Elsą Guillaume i Magdaleną Abakanowicz. W tej podróży sacrum, ciało, materia i przemiany życia dialogują we wnętrzu miejsca zabytkowego poświęconego twórczości współczesnej.

Kiedy ciało staje się naturą, a natura – ciałem... W Saint-Ouen-l’Aumône, w Val-d’Oise, Abbaye de Maubuisson przyjmuje od 12 kwietnia do 30 sierpnia 2026 Inkarna, metamorfose sacrum, wystawę sztuki współczesnej, przygotowaną przez Yosra Mojtahedi we współpracy z Elsą Guillaume i Magdalena Abakanowicz. Prezentowana w tej dawnej klasztornej simply zwanej opactwie przekształconym w centrum sztuki współczesnej trasa wystawy bada związki między sacrum, ciałem, materią a metamorfozami życia.

Drugi rozdział triptyku Metamorfozy sacrum (po wystawie Mandorla) skupia się na tym, jak dzisiaj zmienia się postrzeganie sacrum w praktykach artystycznych — od pamięci miejsc, przez dziedzictwo symboliczne, formy organiczne, technologię, po doznania. Współkuratorkami przedsięwzięcia są Marie Ménestrier i Emmanuel Reiatua Cuisinier. Ekspozycja Inkarna prezentuje trasę zaprojektowaną specjalnie dla opactwa, w której mitologia perska, instalacje rzeźbiarskie, dzieła tekstylne, postacie hybrydowe oraz refleksje nad życiem tworzą spójną całość osadzoną w nurcie współczesnej sztuki i myślenia.

Inkarna – wystawa o ciele, materii i hybrydowych formach

W Inkarna, Yosra Mojtahedi tworzy wystawę dostosowaną do przestrzeni Maubuisson, ściśle powiązaną z architekturą opactwa oraz duchową historią tego miejsca. Urodzona w Teheranie w 1986 roku i kształcąca się między innymi w Fresnoy, artystka łączy współczesne sztuki wizualne, naukę i technologię, z wyraźnym zainteresowaniem dla soft-robotyki, form organicznych oraz granic między tym, co żywe, a tym, co nieożywione.

Tu na wystawie zwiedzający przemierza przestrzeń, w której dominują ciemne tonacje, intensywne tekstury i hybrydowe formy. Czarny, obecny na każdym kroku, nie jest traktowany jedynie jako efekt wizualny — stanowi odrębną materię, zarazem otulającą, cichą i aktywną. Wystawa łączy m.in. dzieła takie jak Exode, które łączy motywy religijne, losu kobiet i sceny postapokaliptyczne, Anahithanor, inspirowane postacią fontannowego ciała, łączącą odniesienia do staroperskiej mitologii i wyobrażenie alchemiczne, Zhinar, monumentalną rzeźbę związaną z walkami kobiet, oraz L’Érosarbénus, instalację z silikonem, ceramiką, programowaniem i ruchem. W tym zestawieniu ciało przeobraża się w pejzaż, maszynę, pamięć czy powierzchnię oporu, nie dając się ograniczyć do jednej interpretacji.

Dwie artystki zaproszone, aby poszerzyć rozmowy o żywym świecie

Wystawa zyskuje na rozmachu również dzięki obecności Elsy Guillaume i Magdaleny Abakanowicz, których prace kontynuują refleksję nad przemianami życia. Z pomocą Triton IX Elsa Guillaume wykorzystuje swoją wiedzę o środowiskach morskich i ceramice, by ukazać formy amfibiczne, związane z wodą, ziemią i początkami życia. Jej twórczość dodaje wystawie wymiaru głębi ziemskiej i wodnej, opierając się na obiegu materii, przejściach między stanami oraz ciągłej uwadze na dynamikę życia.

W kontrapunkcie, Anioł Ciemny autorstwa Magdaleny Abakanowicz wprowadza inną głębię, czerpiąc z organicznych włókien, sylwetek i pamięci ciał. Ta wybitna postać XX-wiecznej rzeźby tekstylnej, polska artystka, bada tutaj kruchość, powtarzalność oraz obecność człowieka w dziele, w którym materia zdaje się zachować ślad starego napięcia między jednostką a zbiorowością. Zebrane w Maubuisson, te propozycje tworzą spójny dialog wokół przepływów, tekstur i przemian, nie tracąc przy tym indywidualnej charakterystyki każdego projektu.

Nasza recenzja wystawy Inkarna w Opactwie Maubuisson:

To ekspozycja, którą mogliśmy obejrzeć przed jej oficjalnym otwarciem... Wejście w mroczny świat Yosra Mojtahedi jest bezpośrednie i bez ogródek, w salach, gdzie światło nadal przenika, uwypuklając pracę artystki, która sama bawi się tym jasnym tonem.

Zestaw instalacji wizualnych, a także dźwiękowych (wspomaganych ścieżką dźwiękową z wiolonczeli Timothée Couteau), które zanurzają odwiedzających w świat, w którym natura staje się ciałem, a ciało – naturą — poprzez żyzne gleby, naturalne włosy i inne elementy pokrycia. To żywe instalacje, w których woda odgrywa rolę cyklu życia, ciągłej odnowy. Wewnętrzna podróż poza czasem, którą trzeba przeżyć.

Nasze rekomendacje:

Wystawa rozciąga się na czterech salach na parterze — dostęp dla osób o ograniczonej mobilności jest łatwy, choć niektóre pomieszczenia bywają dość wąskie, a niektóre drzwi są niewielkie. Sale bywają też nieco ciemne, zależnie od pory dnia, gdy przychodzisz (różni się natężenie światła). To intencjonalny, kreatywny zabieg świetlny, wyeksponowany przez Opactwo przy okazji organizowanych wystaw. Dla publiczności zaawansowanej wrażliwości, oczywiście.

Przypominamy, że otwarcie wystawy dla zwiedzających zaplanowano na sobotę 11 kwietnia 2026 roku o godzinie 15:00, z muzycznym performance'em w wykonaniu Timothée Couteau oraz Yosra Mojtahedi. Występ ten ma charakter elektrodźwiękowego dialogu, osadzonego w tematyce ekspozycji. W salach Maubuisson, Inkarna otwiera jeszcze nowe perspektywy na rozumienie życia, materii i tego, co wciąż umyka jedynie za pomocą widzialnych form.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.