Inkarna : nasze zdjęcia z wystawy Yosry Mojtahedi w Opactwie Maubuisson

Opactwo Maubuisson, w Saint-Ouen-l’Aumône w departamencie Val-d’Oise, prezentuje od 12 kwietnia do 30 sierpnia 2026 wystawę sztuki współczesnej Inkarna, metamorfozy sacrum, kierowaną przez Yosrę Mojtahedi we współpracy z Elsą Guillaume i Magdaleną Abakanowicz. W tej podróży sacrum, ciało, materia i przemiany życia dialogują we wnętrzu miejsca zabytkowego poświęconego twórczości współczesnej.

Kiedy ciało staje się naturą, a natura – ciałem... W Saint-Ouen-l’Aumône, w Val-d’Oise, Abbaye de Maubuisson przyjmuje od 12 kwietnia do 30 sierpnia 2026 Inkarna, metamorfose sacrum, wystawę sztuki współczesnej, przygotowaną przez Yosra Mojtahedi we współpracy z Elsą Guillaume i Magdalena Abakanowicz. Prezentowana w tej dawnej klasztornej simply zwanej opactwie przekształconym w centrum sztuki współczesnej trasa wystawy bada związki między sacrum, ciałem, materią a metamorfozami życia.

Drugi rozdział triptyku Metamorfozy sacrum (po wystawie Mandorla) skupia się na tym, jak dzisiaj zmienia się postrzeganie sacrum w praktykach artystycznych — od pamięci miejsc, przez dziedzictwo symboliczne, formy organiczne, technologię, po doznania. Współkuratorkami przedsięwzięcia są Marie Ménestrier i Emmanuel Reiatua Cuisinier. Ekspozycja Inkarna prezentuje trasę zaprojektowaną specjalnie dla opactwa, w której mitologia perska, instalacje rzeźbiarskie, dzieła tekstylne, postacie hybrydowe oraz refleksje nad życiem tworzą spójną całość osadzoną w nurcie współczesnej sztuki i myślenia.

Inkarna, wystawa między ciałami, materią a formami hybrydowymi

W Inkarna, Yosra Mojtahedi tworzy wystawę dostosowaną do przestrzeni Maubuisson, ściśle powiązaną z architekturą opactwa oraz duchową historią tego miejsca. Urodzona w Teheranie w 1986 roku i kształcąca się między innymi w Fresnoy, artystka łączy współczesne sztuki wizualne, naukę i technologię, z wyraźnym zainteresowaniem dla soft-robotyki, form organicznych oraz granic między tym, co żywe, a tym, co nieożywione.

Tu na wystawie zwiedzający przemierza przestrzeń, w której dominują ciemne tonacje, intensywne tekstury i hybrydowe formy. Czarny, obecny na każdym kroku, nie jest traktowany jedynie jako efekt wizualny — stanowi odrębną materię, zarazem otulającą, cichą i aktywną. Wystawa łączy m.in. dzieła takie jak Exode, które łączy motywy religijne, losu kobiet i sceny postapokaliptyczne, Anahithanor, inspirowane postacią fontannowego ciała, łączącą odniesienia do staroperskiej mitologii i wyobrażenie alchemiczne, Zhinar, monumentalną rzeźbę związaną z walkami kobiet, oraz L’Érosarbénus, instalację z silikonem, ceramiką, programowaniem i ruchem. W tym zestawieniu ciało przeobraża się w pejzaż, maszynę, pamięć czy powierzchnię oporu, nie dając się ograniczyć do jednej interpretacji.

Dwóch zaproszonych artystów, by poszerzyć dialog na temat życia

Wystawa zyskuje na rozmachu również dzięki obecności Elsy Guillaume i Magdaleny Abakanowicz, których prace kontynuują refleksję nad przemianami życia. Z pomocą Triton IX Elsa Guillaume wykorzystuje swoją wiedzę o środowiskach morskich i ceramice, by ukazać formy amfibiczne, związane z wodą, ziemią i początkami życia. Jej twórczość dodaje wystawie wymiaru głębi ziemskiej i wodnej, opierając się na obiegu materii, przejściach między stanami oraz ciągłej uwadze na dynamikę życia.

W kontrapunkcie, Anioł Ciemny autorstwa Magdaleny Abakanowicz wprowadza inną głębię, czerpiąc z organicznych włókien, sylwetek i pamięci ciał. Ta wybitna postać XX-wiecznej rzeźby tekstylnej, polska artystka, bada tutaj kruchość, powtarzalność oraz obecność człowieka w dziele, w którym materia zdaje się zachować ślad starego napięcia między jednostką a zbiorowością. Zebrane w Maubuisson, te propozycje tworzą spójny dialog wokół przepływów, tekstur i przemian, nie tracąc przy tym indywidualnej charakterystyki każdego projektu.

Nasza relacja z wystawy Inkarna w opactwie Maubuisson:

Mieliśmy okazję obejrzeć ją przed otwarciem... Zanurzenie w mrocznym świecie Yosra Mojtahedi jest bezpośrednie, bez owijania w bawełnę, w salach, gdzie światło mimo wszystko przenika przestrzenie, by podkreślić prace artystki, która także bawi się tym jasnym wymiarem.

Instalacje wizualne, a także dźwiękowe (z oprawą muzyczną na wiolonczeli Timothée Couteau), które wciągają gości w świat, w którym natura staje się ciałem, a ciało — naturą, poprzez żyzną glebę, naturalne włosy i inne elementy, takie jak rajstopy. Żywe instalacje, gdzie woda symbolizuje tu cykl życia, ciągłe odradzanie. Podróż w głąb siebie i poza czas, którą trzeba przeżyć.

Nasze rekomendacje :

Wystawa rozgrywa się w czterech salach na parterze, dostęp dla osób o ograniczonej mobilności jest łatwy, choć niektóre pomieszczenia bywają dość wąskie, a nawet bardzo małe, podobnie drzwi. Sale bywają też nieco ciemne, zależnie od pory dnia — światło to przemyślany element scenografii, wyeksponowany przez opactwo wprowadzające takie wystawy. Dla widzów obeznanych, więc.

Przypominamy, że otwarcie wystawy dla zwiedzających zaplanowano na sobotę 11 kwietnia 2026 roku o godzinie 15:00, z muzycznym performance'em w wykonaniu Timothée Couteau oraz Yosra Mojtahedi. Występ ten ma charakter elektrodźwiękowego dialogu, osadzonego w tematyce ekspozycji. W salach Maubuisson, Inkarna otwiera jeszcze nowe perspektywy na rozumienie życia, materii i tego, co wciąż umyka jedynie za pomocą widzialnych form.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.