Ta wystawa autorstwa Aurore Guez zaprasza do rozmowy z obrazami

Aurore Guez prezentuje LE CAFÉ, bezpłatną wystawę immersive do odwiedzenia w Wilde, na esplanadzie Hôtel de Ville w Paryżu, 25 i 26 kwietnia 2026 roku. Wśród interaktywnych obrazów, portretów, z którymi publiczność może prowadzić dialog, i scenografii inspirowanej wymyśloną kawiarnią, ta instalacja oferuje oryginalne doświadczenie artystyczne w samym sercu stolicy.

Tutaj obrazy nie ograniczają się do bycia oglądanymi... one mówią! Na weekend Aurore Guez zajmuje galerię Wilde, na esplanadzie Hôtel de Ville w Paryżu (tuż obok ogrodu pamięci), wraz z KAWĘ, bezpłatną wystawą, którą można odwiedzić w dniach 25 i 26 kwietnia 2026. Zaprojektowana jako instalacja immersyjna, ta propozycja przekształca miejsce w fikcyjną kawiarnię zamieszkaną przez interaktywne malowidła, portrety, z którymi publiczność może prowadzić dialog, oraz scenografię stworzoną jako przedłużenie dzieła. Zwiedzający poruszają się po przestrzeni, w której obraz, inscenizacja i doświadczenie zwiedzania wzajemnie na siebie oddziałują. Wstęp wolny, wymagana wcześniejsza rezerwacja konkretnego terminu.

Projekt opiera się na prostym pomyśle, sformułowanym w tekście prezentującym ekspozycję: „A co, gdyby postacie z obrazów mogły opuścić swoje ramy i usiąść z nami przy stole?” Tutaj kilka portretów staje się zaskakującymi rozmówcami. Za niektórymi dziełami znajduje się przycisk, który uruchamia nagrane przez same modele wypowiedzi. Przy każdym naciśnięciu słyszymy inną, losowo dobraną repliki, co czyni każdą rozmowę nieprzewidywalną. Wśród prezentowanych postaci pojawiają się Kalash, Lujipeka czy Anna Toumazoff, które uczestniczą w tej wyjątkowej interakcji. Ekspozycja dodaje także, że Kalash nagrał swój głos, aby wzmocnić wrażenie immersji.

Instalacja opiera się także na pracy scenograficznej, która poszerza malarski świat Aurore Guez. Przestrzeń projektowana jest jak zniekształcona kawiarnia: ściany zdają się skręcać, a przedmioty balansują między elementem sceny a przedłużeniem samego malarstwa. Całość nie stawia na efektowne show, lecz na zaburzenie utartych punktów odniesienia zwiedzających. W przestrzeni pojawiają się także aktorzy w roli kelnerów, poruszający się między stolikami i współtworzący to wydarzenie. Na powierzchni 80 m² Wilde Galerie staje się nośnikiem propozycji, w której nie zawsze wiadomo, co jest dekoracją, co grą, a co dziełem sztuki.

Nasza relacja z wystawy LE CAFÉ Aurore Guez :

Mieliśmy okazję obejrzeć wystawę jeszcze przed jej otwarciem. Przestrzeń jest dość mała, ale immersja — bez dwóch zdań wyjątkowa: jak wyjaśnia artystka, wejście do galerii to dosłowne wejście do obrazu, do jej świata inspirowanego Magritte’em i Dalisem. Wchodzimy przez ramę i zanurzamy się w jej linie i krzywizny, w aranżację od podłogi po sufit, ale przede wszystkim w detale stołów z serwetkami w szachownicę, malowanymi ręcznie, podobnie jak rośliny i inne kinkiety. Co do samych prac, wszystkie portrety przedstawiają osoby, które artystka spotkała i które zainspirowały ją w jej twórczości.

Nasze rekomendacje :

Warto wiedzieć, że przestrzeń jest ograniczona, łatwo się na siebie najechać... Jednak zwiedzanie odbywa się na zapisy z konkretnym przedziałem czasowym, więc każdy powinien mieć szansę skorzystać z doświadczenia. Wszystkie obrazy są interaktywne: bez projekcji i ekranów, to prawdziwe, namalowane przez artystkę dzieła. W interakcji, na niektórych stołach, znajduje się miniaturowe urządzenie z przyciskiem; po naciśnięciu obraz generuje losowe zdania, które można także przeczytać w menu na stole. Wśród prac dwie z nich są jeszcze bardziej angażujące — tu działa sztuczna inteligencja połączona z obrazem i odpowiada na poszczególne pytania. Wystarczy po prostu mówić do mikrofonu, by prowadziła rozmowę.

Obok wystawy czeka prawdziwa kawa, a także sklep z koszulkami z pracami artystki. Należy pamiętać, że nie wolno spożywać napoju w obrębie samej ekspozycji — poza ramami obrazów prace wykonane są z papier mâché i kartonu.

Do tego dochodzi dodatkowa immersja: kelnerzy (wszyscy to aktorzy) proponują fikcyjne kawy (nam zaproponowano „kawę wywróconą”, czyli filiżankę z papier mâché odwróconą na spodku) i uruchamiają surrealistyczne dyskusje o czasie, życiu i innych banalnościach. Niekoniecznie polecana, jeśli nie lubisz interakcji lub wolisz uniknąć outbreaks na scenie — tu trzeba brać udział. Jedno doświadczenie, w skrócie.

Z LE CAFÉ, Aurore Guez kontynuuje projekt polegający na przenoszeniu sztuki z najbardziej oczekiwanych miejsc wystawowych do przestrzeni, które bywają bliższe codzienności. To propozycja, która w gruncie rzeczy kwestionuje to, w jaki sposób dzisiejsza ekspozycja może być przeżywana równie mocno, co oglądana.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.