Sala kinowa, dzwoni telefon, i nagle wszystko się zmienia: to bez wątpienia jedna z najlepszych definicji Cinémagique w Disneyland Paris, tej zaginionej atrakcji z Disney Adventure World, która wciąż powraca w pamięci fanów. Dla tych, którzy szukają historii Cinémagique, dawna atrakcja w Disneyland Paris pozostaje przypadkiem wyjątkowym: ani kolejka, ani zwykła projekcja, lecz spektakl hybrydowy, w którym kino zdaje się pochłaniać realność.
Od otwarcia 16 marca 2002 r., równocześnie z parkiem Walt Disney Studios, pokaz stał się hołdem dla wielkiego ekranu, z Martin Short i Julie Delpy na czele, a jego koncepcja sceniczna została zaprojektowana jako podróż przez historię kina.
Kiedy park Walt Disney Studios otwiera swe bramy w Seine-et-Marne, jego jasne założenie jest jedno: świętować obraz, kulisy i tworzenie marzeń. W takim klimacie Cinémagique trafiał w sedno. Zasada była błyskotliwa: natarczywy widz, wyrwany z sali i przeniesiony prosto na ekran, przemierzał od jednego fragmentu filmu do kolejnego, od kina niemego po nowsze dzieła. Publiczność zaś oglądała tę wędrówkę jak gigantyczny pokaz sztuczek magika.
Siła Cinémagique polegała na swojej kluczowej iluzji. Atrakcja łączyła sceniczny zabieg, projekcję zsynchronizowaną i nakładanie obrazów, by zatarć granicę między salą a filmem. Do dziś wydaje się to proste na papierze; w rzeczywistości efekt wywoływał prawdziwe, subtelne poruszenie wśród widzów. Nie wchodziliśmy w dekor kina: mieliśmy wrażenie, że wchodzimy do samego kina. To właśnie ta innowacyjna cecha przyniosła jej w Thea Award w 2003 roku, znaczące wyróżnienie w branży immersyjnej rozrywki.
To, co czyniło Cinémagique taką wyjątkową, to nie tylko technika. To także ton. Spektakl przechodził od slapsticku do romansu, od czerni i bieli do koloru, od Harold Lloyd do Mary Poppins, od Casablanca do Czarnoksiężnik z Krainy Oz, z niezwykle zaraźliwą radością. Atrakcja nie opowiadała tylko jednej historii — opowiadała historię historii.
A potem była ta niezwykle zawrotna idea: ekran przestawał być granicą, a stał się drzwiami. Dla wielu odwiedzających Cinémagique ucieleśniało to dziecięce — i wciąż zabawowe, dorosłe — marzenie wskoczenia do filmu i przeżycia w nim przygody zamiast bohaterów. Dzięki temu doskonale wpisywało się w DNA Disneyland Paris: przenosić wyobraźnię z dekoru do doświadczenia, które się przeżywa.
Ale nawet najpiękniejsze hołdy w końcu znikają z afisza... Po piętnastu latach działalności, Cinémagique wystawiło swoją ostatnią sztukę 29 marca 2017 roku. Jego zniknięcie wpisuje się w okres głębokich przemian drugiego parku, które kształtowały się przez lata, a następnie zostały wzmocnione przez szeroki plan inwestycyjny mający na celu odnowienie doświadczeń Walt Disney Studios, które dziś nazywają się Disney Adventure World.
Wciąż pojawiały się zapowiedzi tymczasowego ponownego otwarcia nawet na zimę 2018, od 1 grudnia 2018 do 3 lutego 2019, zanim ostatecznie zrezygnowano z planu. Te fałszywe nadzieje jeszcze bardziej wzmocniły jego kultowy status: Cinémagique przestał być jedynie zamkniętą atrakcją, stał się niemal legendarnym wspomnieniem w historii Disneyland Paris. A dla atrakcji poświęconej magii kina, zakończenie w postaci mitu miało w sobie coś dość symbolicznego.
Dziś Cinémagique należy do tej bardzo wyjątkowej kategorii znikających atrakcji, które żyją dalej w opowieściach, fanowskich filmach i rozmowach pełnych nostalgii. Nie było w niej ani efektownych piruetów, ani spektakularnych upadków, ale miała coś lepszego: jeden pomysł. Prawdziwy. Elegancki, czytelny, poetycki. Tego kina, które potrafi pochłonąć widownię, by przypominać jej, z humorem i czułością, dlaczego filmy nas tak fascynują.
I może dlatego wspomnienie o niej tkwi tak mocno. Cinémagique nie obiecywała jedynie obejrzenia filmu. Proponowała, na kilka minut, zajrzeć za kulisy ekranu i wejść na drugą stronę obrazu. Szczerze mówiąc, dla atrakcji z Walt Disney Studios ciężko o piękniejszy czar!
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
