W Disneyland Paris Discoveryland skrywa dziś wiele ukrytych detali i pozostałości po dawnych atrakcjach, widocznych w scenerii i przejażdżkach. Wyruszcie z nami na poszukiwanie easter eggów — od Space Mountain po Nautilusa — które opowiadają sekretną historię tej krainy.
A gdyby tak w Disneyland Paris przyszłość skrywała w rzeczywistości wiele tajemnic przeszłości? Witajcie w Discoveryland — fascynującym świecie, w którym wynalazki Juliusza Verne’a sąsiadują z maszynami Leonarda da Vinci i statkami kosmicznymi z Gwiezdnych wojen! Za retrofuturystyczną scenerią, kultowymi atrakcjami i spektakularną architekturą kryje się jednak mnóstwo ukrytych detali, easter eggów i historycznych nawiązań, które mogły umknąć nawet najbardziej spostrzegawczym gościom. Od Space Mountain po Tajemnice Nautilusa, przez Orbitron, Star Tours i Buzz Lightyear Laser Blast, Imagineerzy rozsiali zaskakujące wskazówki, niekiedy nawiązujące do nieistniejących już atrakcji lub projektów, które nigdy nie doczekały się realizacji. Gotowi odkryć sekrety Discoveryland i zobaczyć tę krainę Disneyland Paris w zupełnie nowym świetle? Otwórzcie szeroko oczy — podróż w czasie dopiero się zaczyna!
Discoveryland jako całość
- Discoveryland występuje pod tą nazwą tylko w Disneylandzie Paris. W pozostałych parkach Disneya używana jest przede wszystkim nazwa Tomorrowland. Paryjską krainę zaprojektowano wokół wizji przyszłości stworzonych przez dawnych wizjonerów.
- Kraina działa jak swego rodzaju wyimaginowana wystawa światowa, na której współistnieje kilka wizji przyszłości: renesansowa, reprezentowana przez Leonarda da Vinci, XIX-wieczna, związana z Jules’em Vernem i H. G. Wellsem, oraz współczesna wizja science fiction, której przedstawicielem jest George Lucas. Tak Disney wyjaśnia zestawienie stylów, które na pierwszy rzut oka może wydawać się niespójne.
- Różnorodność stylów architektonicznych jest więc zamierzona: Orbitron przedstawia między innymi dawną wizję astronomii, Nautilus — wizję z XIX wieku, a Star Tours — współczesną wizję podróży kosmicznych.
- Bulgoczące baseny przy wejściu, Crater Pools, wpisują się w opowieść o tej krainie, nawiązując do twórczości Jules’a Verne’a, zwłaszcza do Podróży do wnętrza Ziemi i Tajemniczej wyspy.
- Muzyka tła została skomponowana specjalnie dla Discoverylandu, choć Imagineers początkowo rozważali wykorzystanie istniejących ścieżek dźwiękowych z filmów. Imagineer Tim Delaney brał pod uwagę między innymi muzykę Bernarda Herrmanna do Podróży do wnętrza Ziemi i Dnia, w którym zatrzymała się Ziemia, zanim zdecydował się na oryginalną kompozycję. Ostatecznie muzykę dla tej krainy skomponował David Tolley, łącząc klasyczne kompozycje z dźwiękami elektronicznymi, by stworzyć świat jednocześnie dawny i futurystyczny.
- Utwory nawiązują również do muzyki francuskiej — wśród inspiracji znaleźli się między innymi Camille Saint-Saëns, Claude Debussy i Émile Waldteufel. Wykorzystanie syntezatorów nie jest przypadkowe: muzyka klasyczna symbolizuje przeszłość, a elektroniczna — przyszłość, co oddaje w warstwie muzycznej całą ideę Discoverylandu.
- Orbitron jest bezpośrednio inspirowany badaniami Leonarda da Vinci nad Układem Słonecznym.
- Pod szyldem znajduje się niewielki, łatwy do przeoczenia napis: „Il sole non si muove”, czyli „Słońce się nie porusza”, przypisywany notatnikom Leonarda da Vinci.
- Ogromny centralny mechanizm nie ma więc przedstawiać nowoczesnej rakiety, lecz mechaniczny model układu planetarnego, przypominający sfery armilarne i dawne instrumenty astronomiczne.
- Orbitron ma 12 rakiet. Podczas gruntownej modernizacji Disney informował, że konstrukcja pozwalała gościom wznieść się na wysokość 7,80 metra nad ziemią.
- Cała część planetarna obraca się niezależnie od pojazdów, wzmacniając wizualne wrażenie ruchu na niebie. Przeciwny kierunek ruchu planet i rakiet można zaobserwować bezpośrednio na miejscu.
- Rakiety celowo odbiegają wyglądem od stylistyki NASA znanej z amerykańskich krain Tomorrowland: ich kształty bardziej przypominają retrofuturystyczne maszyny latające i komiksy science fiction z lat 30. XX wieku, zwłaszcza Buck Rogers i Flash Gordon.
- Paryska wersja wywarła dość zabawny wpływ w przeciwnym kierunku: Astro Orbitor, otwarty w Disneylandzie w Kalifornii w 1998 roku, powstał na podstawie Orbitronu z Paryża.
- Orbitron był głównym wizualnym „wabikiem” Discoverylandu w chwili otwarcia w 1992 roku, zanim w 1995 roku pojawiła się Space Mountain: konstrukcja miała przyciągać wzrok i zachęcać gości do dalszego zwiedzania krainy.
- Rakiety i dekoracje zdobią symbole Zodiaku.
- Paryski Nautilus nawiązuje do projektu opracowanego przez Harpera Goffa na potrzeby filmu Disneya z 1954 roku 20 000 mil podmorskiej żeglugi, a nie do dosłownego wyobrażenia łodzi podwodnej opisanej przez Juliusza Verne’a.
- To zatem podwójny hołd: Juliuszowi Verne’owi za historię, a Waltowi Disneyowi i Harperowi Goffowi za wygląd łodzi podwodnej.
- Les Mystères du Nautilus to atrakcja wyjątkowa dla Disneylandu Paris, którą Disney przedstawia jako sposób na odkrywanie świata kapitana Nemo w samym sercu Discoverylandu.
- Scenograf filmowy Tom Sherman brał udział w jej projektowaniu wraz z Imagineerami.
- Dość szalony szczegół: Sherman miał dostarczyć ponad 250 rysunków wykonanych na serwetkach, które pomagały dopracować panele, rury, zawory i inne techniczne elementy łodzi podwodnej.
- Organy w Grand Salonie bezpośrednio nawiązują do scenografii filmu z 1954 roku. Podczas renowacji w 2023 roku zostały całkowicie odrestaurowane na podstawie filmu.
- Oculus w Grand Salonie wykorzystuje teraz efekt inspirowany kamerą wieloplanową, aby sztucznie stworzyć wrażenie głębi pod wodą.
- Nie jest to więc zwykły ekran: Disney Imagineering zaprojektowało kilka warstw obrazu, dzięki którym ocean wydaje się rozciągać daleko za szybą.
- Metalowa przesłona oculusa jest ruchoma i została zmodyfikowana w 2023 roku, aby otwierać się i zamykać szybciej oraz płynniej.
- Wszystkie rekwizyty na trasie zwiedzania zostały odrestaurowane podczas tej renowacji, dzięki czemu do dziś można podziwiać mnóstwo wskaźników, rur, przyrządów i mechanizmów zaprojektowanych tak, by sprawiać wrażenie wyposażenia prawdziwego XIX-wiecznego statku.
- Od 2023 roku oculus nie pokazuje już przede wszystkim dawnego ataku ośmiornicy: opowieść skupia się bardziej na cudach i ochronie morskiego świata, a także na nowych stworzeniach.
- Aby zwierzęta wyglądały wiarygodnie, Imagineering współpracowało z biologami morskimi i opiekunami zwierząt z programu zoologicznego Epcot.
- Obecna muzyka i narracja zostały również stworzone specjalnie na potrzeby paryskiej wersji.
- Z zewnątrz Nautilus zdaje się naprawdę unosić na lagunie Discoveryland, podczas gdy większość atrakcji rozgrywa się oczywiście w ukrytej konstrukcji — to klasyczna parkowa iluzja, tutaj wyjątkowo udana.
To prawdopodobnie obszar, na którym pozostało najwięcej śladów po nieistniejącym już Discoverylandzie.
- Space Mountain Paris nie od początku miało być po prostu kolejnym Space Mountain. Już w 1987 roku Tim Delaney pracował nad znacznie większym projektem o nazwie Discovery Mountain. Jego oryginalne concept arty nadal można znaleźć na jego oficjalnej stronie zawodowej.
- Projekt miał obejmować ogromny kompleks poświęcony światom Juliusza Verne’a, skupiający pod jednym dachem kilka atrakcji. Ostatecznie zrealizowaną wersję znacznie okrojono.
- W Discoverylandzie zachowały się fizyczne ślady projektu Discovery Mountain, między innymi w okolicach Videopolis i obecnego Space Mountain. Eksperci zajmujący się parkiem udokumentowali między innymi dawne planowane połączenia między oboma budynkami.
- Szczególnie interesującą pamiątką jest monogram „DM”, wciąż widoczny na części architektury Space Mountain, nawiązujący do dawnej nazwy Discovery Mountain. Można go zobaczyć na miejscu; uwieczniono go też na wielu fotografiach.
- Space Mountain – De la Terre à la Lune zostało ostatecznie otwarte 1 czerwca 1995 roku, a uroczysta inauguracja odbyła się 31 maja.
- Atrakcja była bezpośrednio inspirowana powieścią Juliusza Verne’a De la Terre à la Lune.
- Ogromne działo na zewnątrz nosi nazwę Columbiad. Nie jest więc tylko elementem dekoracyjnym.
- Columbiad ma 22 metry długości.
- Paryska wersja wyróżnia się wśród atrakcji Space Mountain: Disney potwierdza, że jako jedyna wykorzystuje koncepcję startu z działa — bezpośrednie nawiązanie do powieści Juliusza Verne’a.
- W wersji z 1995 roku składy były katapultowane z wnętrza działa.
- Na potrzeby Space Mountain: Mission 2, uruchomionego w 2005 roku, skalibrowano system tak, aby start odbywał się niżej, u podstawy działa.
- Kolejna historyczna innowacja: w Space Mountain muzyka odtwarzana w wagonikach była zsynchronizowana z przebiegiem przejazdu. To rozwiązanie przygotowano na podstawie wcześniejszych prac nad Casey Jr. Disney przedstawia ten system jako jedną z najważniejszych innowacji atrakcji.
- W 1995 roku Space Mountain otrzymało nagrodę THEA, międzynarodowe wyróżnienie w branży atrakcji.
- Od 2017 roku część scenografii jest zasłonięta lub zaaranżowana na nowo na potrzeby Star Wars Hyperspace Mountain, ale konstrukcja budynku, Columbiad i znaczna część zewnętrznej architektury pochodzą z 1995 roku.
- W 2025 roku Disney wymienił ponad 640 opraw oświetleniowych i rozłożył 17 km kabli, aby ponownie wyeksponować zewnętrzną część budynku.
- Szczególnie interesujący szczegół: przy renowacji Disney zatrudnił projektanta oświetlenia, który pracował przy oryginalnej atrakcji z 1995 roku.
- Nowe sekwencje świetlne są zsynchronizowane z każdym katapultowaniem, co oznacza, że atrakcja opowiada swoją historię również tym, którzy zostają na zewnątrz.
- To już oficjalne: Hyperspace Mountain zostanie zamknięte pod koniec 2027 roku, a następnie powróci świat Verne’a w nowej odsłonie Space Mountain – De la Terre à la Lune.
- Disney zapowiedział już, że oryginalne rekwizyty zostaną ponownie wykorzystane wraz z nowymi elementami. To ważna informacja dla przyszłego przewodnika po sekretach atrakcji: niektóre historyczne pozostałości staną się znacznie lepiej widoczne.
- Powróci również oryginalna muzyka Steve’a Bramsona, w zremasterowanej wersji.
- Nowa kolejka pozwoli ponownie obserwować przejeżdżające składy, tak jak w pierwotnej wersji atrakcji.
- Obecna kolejka skrywa jeszcze postacie ze starego Star Tours z 1992 roku: najbardziej oczywistą z nich dla fanów jest RX-24, zwany Rexem, niezdarny pilot StarSpeedera 3000 z pierwotnej wersji atrakcji. Zachowano również ROX-N, dawną stewardesę portu kosmicznego. To zatem nie są zwykłe, przypadkowe droidy: to prawdziwe narracyjne relikty atrakcji otwartej w 1992 roku.
- Pojawić się może też inna postać z dawnej atrakcji w tej części parku: Nine-Eye, robotyczna bohaterka dawnego Visionarium. W Star Tours można ją dostrzec podczas kontroli niektórych bagaży.
- Atrakcja wykorzystuje zmienne sekwencje: już kilka lat po jej otwarciu Disney informował o ponad 60 kombinacjach misji.
- Obecny StarSpeeder 1000 jest wcześniejszy w chronologii niż StarSpeeder 3000 ze starej atrakcji: ta zmiana numeru wynika z logiki narracyjnej The Adventures Continue.
- C-3PO nie miał pilotować statku: sekwencja startowa opiera się właśnie na serii pomyłek, które przypadkowo doprowadzają go za stery.
Nine-Eye i duch Visionarium
- W budynku Buzza Astrala: Laserowego Podmuchu pierwotnie mieściło się Le Visionarium, działające w latach 1992–2004. W atrakcji występował Timekeeper, robotyczny wynalazca zdolny podróżować w czasie, oraz Nine-Eye, jego asystentka wyposażona w dziewięć kamer ukrytych w oczach. Le Visionarium opowiadało między innymi o spotkaniu kilku pokoleń wizjonerów, w tym Jules’a Verne’a i H. G. Wellsa.
- Muzykę z Le Visionarium wciąż można usłyszeć na pokładzie Disneyland Railroad podczas przejazdu przez Discoveryland. Skomponowana przez Bruce’a Broughtona i wykonana przez Sinfonia of London, stanowi swego rodzaju dźwiękowe widmo nieistniejącej już atrakcji.
- Obecność Nine-Eye to prawdopodobnie najlepiej skrywana historyczna tajemnica tej atrakcji.
- Fasada nie jest po prostu abstrakcyjną dekoracją: przedstawia stację kosmiczną Star Command, z radarami i wieżami zbierającymi energię.
- Duży posąg Buzza stojący na zewnątrz ma prawie dwa metry wysokości.
- Pojazdy noszą techniczną nazwę krążowników kosmicznych XP-41.
- Po remoncie zakończonym pod koniec 2025 roku lasery Astro zostały całkowicie wymienione, a panele sterowania w pojazdach zmodernizowano.
- Niektóre cele również zastąpiono bardziej precyzyjnymi modelami, co oznacza, że starsze poradniki punktacji nie muszą być już w pełni wiarygodne po tym remoncie.
- Muzyka także skrywa kilka nawiązań: instrumentalnie wykorzystuje motywy z utworów „Étrange Bazar” i „Je suis ton ami” z filmu Toy Story. „Étrange Bazar” towarzyszy głównie odjazdowi i spotkaniom ze stworzeniami Zurg, natomiast „Je suis ton ami” świętuje zwycięstwo na końcu. Aranżacja „Je suis ton ami” przypomina marsz wojskowy — to ukłon w stronę zwycięstwa Star Command.
- Dziwne dźwięki, które słychać w niektórych scenach, pochodzą między innymi z thereminu, instrumentu kojarzonego z filmami science fiction z lat 50. i 60.
- Warto zwrócić uwagę na szczegół dotyczący oprawy dźwiękowej: kompozytor George Wilkins celowo postawił na niskie częstotliwości, aby muzyka nie konkurowała z wysokim dźwiękiem pistoletów laserowych.
Videopolis i Café Hyperion
- Ogromny sterowiec umieszczony nad Videopolis nie został wymyślony specjalnie na potrzeby parku: to replika Hyperiona z filmu Disneya Wyspa na dachu świata z 1974 roku. Potwierdza to D23.
- Budynek wpisuje się więc w koncepcję Discoverylandu: przyszłość widziana oczami odkrywców z przełomu XIX i XX wieku.
- W dokumentach z 1992 roku Hyperion został opisany jako sterowiec o długości około 30 metrów.
- Café Hyperion zaprojektowano jako duży terminal lotniczy i hangar dla sterowców, a nie po prostu restaurację.
- Dawne tablice informacyjne przedstawiały odloty i miejsca docelowe podróżnych, zmieniając punkty gastronomiczne w stanowiska odprawy.
- Videopolis miało początkowo pełnić dość zaskakującą podwójną funkcję: w dzień być salą widowiskową, a wieczorem ogromną dyskoteką. Informowały o tym materiały promocyjne Euro Disney.
- Dwa dodatkowe obszary miały być poświęcone nowym technologiom; partnerem tego miejsca była wówczas firma Philips.
- Przedstawienie inaugurujące, Rock Shock, zabierało czworo nastolatków w podróż na Księżyc, Słońce i w morskie głębiny — łącząc w jednym widowisku różne wizje Discoverylandu.
- Na zewnętrznej fasadzie Videopolis dwa duże okrągłe otwory są pozostałością porzuconego projektu: miały umożliwiać przejście kładkami do ogromnej atrakcji Discovery Mountain. Ten detal architektoniczny zachował się do dziś.
- Innymi słowy, „bulaje”, które dziś wyglądają na czysto dekoracyjne, miały stać się prawdziwymi przejściami.
- Skarpy poniżej miałyby odpowiadać lokalizacji dawnych konstrukcji planowanych kładek — szczegół ten potwierdzają materiały archiwalne zgromadzone przez kilka specjalistycznych serwisów poświęconych parkowi.
- Autopia nie przedstawia współczesnej „przyszłości”: Disney oficjalnie opisuje ją jako samochód przyszłości widziany z perspektywy lat 50..
- Właśnie dlatego pojazdy wydają się dziś bardzo retro: pokazują, jak w latach 50. wyobrażano sobie przyszłość motoryzacji.
- Atrakcja nawiązuje do koncepcji, która przyświecała Autopii w Disneylandzie w Kalifornii w 1955 roku, jednej z oryginalnych atrakcji parku Walta Disneya.
- Reklamy i tablice przy trasie rozwijają tę optymistyczną wizję autostrad, rozrywki i futurystycznych miast samochodowych.
- Kilka elementów nawiązuje do futurystycznego miasta o nazwie Solaria.
- Pamiątkowe prawo jazdy jest teraz częścią narracji atrakcji.
- Pojazdy przeszły również zmiany techniczne: już w 2019 roku Disneyland Paris informował, że niektóre samochody zastępowano wersjami hybrydowymi.
Stacja Discoveryland
- Sama stacja nawiązuje do astronomicznego słownictwa Landu: kolumny przy wejściu wieńczą metalowe kule przypominające sferę armilarną Orbitronu.
- Z peronu można podziwiać wyjątkowo niezakłócony widok na X-Winga w Starporcie.
- Co najważniejsze, jak wspomniano wcześniej, podczas przejazdu pociągu przez Discoveryland nadal rozbrzmiewa muzyka z Visionarium — to prawdopodobnie jeden z najbardziej dyskretnych hołdów dla historii tej krainy.
Starport i X-Wing
- Umieszczony nad Starportem X-Wing stanowi jeden z głównych wizualnych punktów orientacyjnych w części Discoveryland poświęconej „Gwiezdnym wojnom”. Disney wymienia go między innymi jako element widoczny ze stacji.
- Budynek stanowi interesujący przykład przejścia architektonicznego: znacznie bardziej współczesne formy Star Tours i Starportu celowo kontrastują z miedzianym retrofuturyzmem Juliusza Verne’a i Leonarda da Vinci, co odpowiada logice kolejnych „przyszłości” Discoverylandu.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
