Czy wiesz, że jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w Paryżu było niegdyś portem, sceną egzekucji i symbolem władzy? Znajdujący się w 4. dzielnicy Paryża Place de Grève - obecnie znany jako Place de l'Hôtel-de-Ville - był niegdyś żwirowym terenem nad brzegiem Sekwany. Zanim stał się centrum administracyjnym stolicy od 1357 roku, plac ten był przede wszystkim "grève" w sensie topograficznym: piaszczystym obszarem lekko nachylonym w kierunku rzeki. Ten toponim, pierwotnie opisowy, nabrał później wielu znaczeń historycznych i społecznych.
"Strajk", zanim stał się polityczny, był zatem geograficzny. W 1141 r. Ludwik VII scedował część tego obszaru na potężną korporację kupców wodnych, którzy założyli tam port rozładunkowy. To strategiczne miejsce szybko ewoluowało: w 1357 r. Étienne Marcel, Provost of the Merchants, nabył "maison aux piliers ", aby zbudować pierwszy ratusz. Od tego momentu Place de Grève stał się administracyjnym sercem Paryża i pełnił tę rolę nieprzerwanie aż do rewolucji.
Ale Place de Grève jest również znany ze swojej roli w historii kryminalnej. Od XIV wieku stał się on preferowanym miejscem egzekucji dla królewskiego, a następnie miejskiego wymiaru sprawiedliwości. Pierwsza torturowana kobieta, Marguerite Porette, została tu spalona żywcem w 1310 roku i przez ponad pięć wieków, aż do 1830 roku, miejsce to było kojarzone z szafotem. Ludzie byli wieszani, ścinani lub paleni, w zależności od ich statusu społecznego. "Victor Hugo napisał w Notre-Dame de Paris: "Od tego momentu Grève miało ten złowieszczy aspekt, który zachowuje do dziś ze względu na okropne idee, które budzi.
Pisarz, który jako dziecko był świadkiem kilku publicznych egzekucji, żywo przywołuje te sceny w Le Dernier Jour d'un Condamné (Ostatni dzień potępieńca). Opisuje w nim"Hôtel de Ville [...] ciemny, ponury, z twarzą przeżartą starością [...] W dni egzekucji wymiotuje żandarmami ze wszystkich drzwi i patrzy na skazańca przez wszystkie okna". Ten spektakl, z jego mieszanką tłumów, strachu i chorobliwej rozrywki, pozostawił trwały ślad w naszej zbiorowej pamięci.
Oprócz wymiaru sądowego, plac zachował swoją rolę jako centrum władzy miejskiej. Już za czasów Franciszka I projekt przebudowyratusza powierzono Dominique'owi Boccadorowi. Budowa rozpoczęła się w 1533 roku, ale została ukończona dopiero w 1628 roku. Budynek przeszedł kilka transformacji w XIX wieku, zwłaszcza pod wpływem prefekta Haussmanna, który sam wprowadził się do budynku w 1853 roku.
W 1803 roku, w ramach modernizacji nazewnictwa, Place de Grève został oficjalnie przemianowany na Place de l'Hôtel-de-Ville. Słowo"grève" (strajk), które stało się synonimem popularnych zgromadzeń, a nawet protestów, zwłaszcza w wyniku późniejszych ruchów robotniczych, zostało zastąpione bardziej instytucjonalną nazwą.
Dziś, choć egzekucji zaprzestano w 1832 r. (przeniesiono je do Barrière Saint-Jacques), stary Place de Grève zachowuje w swoim kamieniu i pamięci ślad stuleci. Pozostaje miejscem spotkań, ale także niemym świadkiem politycznych, społecznych i sądowych przemian Paryża. Jak pisał Hugo w Actes et Paroles:"Jest tam straszna, tragiczna, potworna, pogańska boskość. [...] Teraz nazywa się ją karą śmierci".
Place de Grève, od dawna scena przemocy państwowej i sprawowania władzy miejskiej, podsumowuje historyczną złożoność Paryża: między sprawiedliwością, polityką, handlem i pamięcią zbiorową.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
