Ile de la Cité i Ile Saint-Louis znajdują się na tronie Sekwany w samym sercu stolicy, dwie piękne wyspy, na których życie jest dobre. Ale czy wiesz, że w średniowieczu istniała jeszcze jedna wyspa, tuż obok, która od tego czasu dołączyła do brzegu rzeki? Nazywa się Île Louviers, kawałek nieużytków, który był używany do wypasu, zanim został scedowany na Nicolasa Louviersa w XV wieku, prowizora paryskich kupców, od którego wzięła swoją nazwę, znaną również jako Île aux Javiaux w odniesieniu do "javeau", kupy piasku i mułu.
Jako poligon dla kuszników, a następnie fort, w którym król Henryk II uczestniczył w oblężeniach i pokazach walk morskich, wyspa została przejęta przez miasto Paryż w 1700 roku i wydzierżawiona handlarzom drewna, którzy przechowywali tam drewno opałowe i inne przedmioty. Chociaż można było na niej budować, pozostała przestrzenią użytkową, magazynem na świeżym powietrzu. Dopiero w XIX wieku jej przeznaczenie uległo zmianie, w latach 1841-1847 inżynierowie postanowili zasypać ramię Sekwany, które oddzielało ją od prawego brzegu. W ten sposób Île Louviers została przyłączona do stałego lądu.
Dziś jest to esplanada biegnąca wzdłuż obecnego Boulevard Morland i wejścia do portu Arsenal. Spacerując wzdłuż basenu trudno wyobrazić sobie, że jest się na dawnej wyspie na Sekwanie, nawet jeśli widać ją z lotu ptaka. Jednak ten zniknięty kawałek lądu przypomina, że Paryż od dawna jest mozaiką wysp, ukształtowaną przez odnogi Sekwany i rozwój miast.
Co więcej, sama Île de la Cité nie stanowiła spójnej całości, ale była otoczona małymi, niestabilnymi wysepkami, w tymÎle aux Juifs na zachodzie, niesławną z powodu publicznych egzekucji, zwłaszcza Jacques'a de Molay,Île à la Gourdaine na północy, na której znajdował się młyn, połączony w 1607 r. w Place Dauphine za panowania Henryka IV, orazwysepką Passeur-aux-Vaches w dolnym biegu rzeki.
